X
تبلیغات
اطلاعات پزشکی خانواده
تاريخ : شنبه 4 آذر1391 | 4:18 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
پينه‌ها نواحى ضخيم شدهٔ پوستى هستند که در اثر اعمال فشار مکرر يا اصطکاک ايجاد مى‌شوند. اين ضايعات معمولاً روى دست‌ها و پاها ظاهر مى‌شوند ولى ممکن است در هر جا بروز کنند. مثال مشخص و رايج پينه‌هاى غيرعادي، مواردى است که زير چانه و استخوان‌هاى گردن نوازندگان ويلن ايجاد مى‌شوند.

ميخچه‌ها نواحى دردناکى هستند که از تراکم لايهٔ شاخى پوست به‌وجود آمده‌اند و معمولاً به‌علت کفش نامناسب در انگشتان پا ايجاد مى‌شوند. ميخچه‌هاى سخت در سطوح خارجى انگشتان پا و ميخچه‌هاى نرم بين انگشتان پا ايجاد مى‌شوند.

   درمان : 
ساده‌ترين راه برداشتن ميخچه‌ها، سائيدن آن با سنگ پا هنگام استحمام است. اين ضايعات را همچنين مى‌توان با سوهان ناخن سائيد. از به‌کار بردن چاقو بايد خوددارى کرد، زيرا خطر بريده شدن عميق و ايجاد عفونت وجود دارد. اين ضايعات را همچنين مى‌توان با داروهاى تجزيه‌کنندهٔ لايهٔ شاخى پوست مثل اسيد ساليسيليک ۲۰ درصد در کولوديون (مثل وارت آف، ترکيب دبليوژل) يا با چسب‌هاى طبى اسيد ساليسيليک ۴۰ درصد درمان کرد.

با پرهيز از کفش‌هاى پاشنه بلند و تنگ معمولاً مى‌توان از بروز ميخچه جلوگيرى کرد. کفش‌هاى پاشنه بلند و چکمه‌هاى گاوچرانى‌ها از عوامل شايع اين عارضه هستند. در صورتى‌که روى صحنه نمايش کار مى‌کنيد و بايد کفش‌هاى مخصوص بپوشيد، از متخصص بيمارى‌هاى پا نظرخواهى کنيد.


تاريخ : شنبه 4 آذر1391 | 4:10 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
نشانگان پای بیقرار عارضه غیر شایعی است که ممکن است برای فرد مبتلا کاملا مشکل آفرین باشد.  این عارضه اغلب به شکل احساس ناراحت کننده مورمور شدن و لرزش در عضلات عمقی پا که معمولا بین زانو و مچ پا یا در زیر مچ پا و رانها قرار دارند -توصیف میشود. این عارضه معمولا هنگام استراحت یا شبها ظاهر میشود و اغلب فرد را مجبور میکند که بلند شود و برای برطرف کردن این احساس ناخوشایند قدم بزند.                  تصور میشود که نشانگان پای بیقرار در اثر اختلال در اعصاب موضعی ایجاد میشود.  این عارضه ممکن است با اعتیاد به الکل -کم خونی فقر آهن- بیماری قند - و سایر اختلالات همراه باشد.  به همین دلیل شما باید به پزشک مراجعه کنید تا علل زمینه ای مهم را بررسی کند .  داروهای تجویزی کاربامازپین -یا کلونازپام ممکن است تسکین نسبی یا کامل ایجاد کنند.



تاريخ : چهارشنبه 1 آذر1391 | 9:27 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
باب المعده یک ماهیچه حلقوی است که عبور غذا از معده به دوازدهه را تنظیم میکند. در موارد نادر بویژه در اثر زخم ناشی از اسید و آنزیمهای معده -باب المعده تنگ و مسدود میشود. علائم آن عبارتند از : نفخ-استفراغ- آروغ زدن گازهای بدبو- ..  تشخیص به راحتی با کمک آندوسکوپی داده میشود.  درمان معمولا از طریق گشاد کردن باب المعده با عمل جراحی انجام میشود.



تاريخ : شنبه 20 آبان1391 | 11:14 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
تا سال‌هاى اخير بيمارى سل در آمريکا نادر بود. افزايش حساسيت بيماران مبتلا به ايدز نسبت به ميکوباکتريوم - توبوکولوز (عامل ايجادکنندهٔ سل) شيوع اين بيمارى را بسيار افزايش داده است. اين بيمارى در سطح جهان هنوز يکى از علل مهم مرگ و مير است و سالانه جان ۳ ميليون نفر را مى‌گيرد. سل براى سالخوردگان، فقرا، الکلى‌هاى مبتلا به سوءتغذيه، افراد دچار نقص ايمنى مثل کسانى که مبتلا به بيماريهاى مزمن ناتوان‌کننده هستند و يا به‌طور طولانى‌مدت از داروهاى استروئيدى استفاده مى‌کنند، يک تهديد ويژه محسوب مى‌شود.

سل يک بيمارى مسرى ريوى است که از طريق تماس نزديک با خلط يا قطرات پراکنده شده توسط سرفه، گسترش مى‌يابد. اگرچه اين بيمارى عمدتاً ريه را مبتلا مى‌کند ولى ممکن است به ساير اعضاء به‌ويژه استخوان‌ها و کليه‌ەا گسترش يابد.

سرفه زودرس‌ترين علامت‌ها است و صبح‌ها بارزتر است و در اثر تجمع مواد در مجارى تنفسى در طول شب ايجاد مى‌شود. عرق ريزش شبانه شايع است. خلط خوني، تنگى نفس و درد قفسهٔ سينه ممکن است در مراحل بعدى بروز کند. براساس يافته‌هاى پرتونگارى قفسهٔ سينه به اين تشخيص مشکوک مى‌شوند و آن را با نشان دادن باکترى‌هاى ميله‌اى شکل اسيد فست٭ (Asid Fast)، توسط ميکروسکوپ (ريزبين) در خلط و به‌وسيلهٔ کشت خلط اثبات مى‌کنند.

٭ اسيد فست نوعى رنگ‌آميزى است که توسط آن برخى عوامل بيمارى‌زا از جمله عامل بيمارى سل را رنگ‌آميزى و مشخص مى‌کنند -م.

در سل ريوى درمان طولانى مدت با چند آنتى‌بيوتيک ضرورى است. در موارد شديد مصرف ۴ دارو توصيه مى‌شود. اين داروها عبارتند از:

ايزونيازيد (INH)، ريفامپين، استرپتومايسين، و اتامبوتول.

اخيراً تيره‌هائى از ميکوباکتريوم توبرکولوز که به بسيارى از اين آنتى‌بيوتيک‌ها مقاوم هستند به‌وجود آمده‌اند، بنابراين آزمايش سنجش دقيق تأثير دارو ضرورى است. اغلب چند ماه درمان داروئى لازم است.



تاريخ : شنبه 20 آبان1391 | 11:0 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
مونونوکلئوز عفونى که اغلب با لفظ 'مونو' به آن اشاره مى‌شود، عفونت سلول‌هاى سفيد با ويروس اپشتين‌بار (Epstien Barr) است. عفونت اغلب در افراد جوان به‌ويژه نوجوانان بروز مى‌کند. اين عفونت با تب، گلودرد، خستگى و ضعف، بى‌اشتهائي، تورم غدد لنفاوي، و اغلب سفتى عضلات مشخص مى‌شود. معتقد هستند که اين بيمارى از طريق بزاق عفونى انتشار مى‌يابد و دورهٔ نهفتهٔ آن ۷ تا ۱۴ روز است. مونونوکلئوز عفونى معمولاً بيمارى وخيمى نيست. با اين حال در موارد شديد التهاب کبدى و زردى مى‌تواند بروز کند و طحال ممکن است به‌قدرى بزرگ شود که باعث درد و پرى شکم گردد.

پزشک مى‌تواند با آزمايش مونواسپات (Monospot)، که پادتن ويروس اپشتين‌بار را شناسائى مى‌کند بيمارى را تشخيص دهد. علائم اصلى بيمارى ظرف ۱ تا ۱۴ روز بهبود مى‌يابد اگرچه اين بهبودى ۱ تا ۳ ماه قبل از برطرف شدن خستگى زودرس مى‌باشد.

   درمان : 
مانند اکثر عفونت‌هاى ويروسي، درمان اختصاصى و مؤثرى بارى مونونوکلئوز وجود ندارد. درمان جنبه حمايتى دارد و شامل استراحت در بستر، خوردن مايعات فراوان، و غذاى مقوى است (على‌رغم کاهش اشتها). قرقره کردن آب نمک گرم ممکن است گلودرد را تسکين دهد و استامينوفن ممکن است در صورت لزوم مصرف شود. مصرف آنتى‌بيوتيک توصيه نمى‌شود مگر آنکه عفونت باکتريائى ثانويه بروز کند. درد ناگهانى در قسمت فوقانى و چپ شکم (که ممکن است ناشى از پارگى نادر يک طحال بزرگ شده باشد) بايد شما را هشيار کند که فوراً به پزشک مراجعه کنيد.



تاريخ : سه شنبه 2 آبان1391 | 9:8 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
  نحوه تنظیم حرارت بدن : بدن انسان در هوای سرد حرارت خود را به وسیله انقباض عروق خونی و افزایش میزان سوخت و ساز از طریق لرزیدن-حفظ میکند. در هوای گرم بدن 
حرارت اضافى را از طريق اتساع عروق خوني، افزايش ضربان قلب، تعريق، و به ميزان کسى توسط افزايش تعداد تنفس، دفع مى‌کند. کليهٔ اين روش‌هاى سازگارى حد معينى دارند، بنابراين ما مى‌توانيم تنها در تغييرات حرارتى بسيار محدود راحت زندگى کنيم. پوست حدود ۹۰ درصد ظرفيت اتلاف حرارتى بدن را دارد و اين‌کار از طريق افزايش جريان خون پوست و تعريق و تبخير رطوبت پوستى انجام مى‌شود. تعريق به تنهائى در خنک کردن بدن مؤثر نيست بلکه تبخير عرق حرارت را از پوست خارج مى‌کند و اين نيز به نوبهٔ خود حرارت قسمت مرکزى بدن را کاهش مى‌دهد. در هواى گرم پوست ممکن است به ميزان ۲ تا ۳ گالن (هر گالن حدود ۸/۳ ليتر است) آب از راه تعريق از دست بدهد. چون رطوبت زياد تبخير را کُند مى‌کند، ظرفيت اتلاف حرارتى از راه تعريق با افزايش رطوبت کاهش مى‌يابد. آفتاب‌سوختگى تغييراتى در پوست ايجاد مى‌کند که باعث اختلال در تعريق مى‌شود و در نتيجه به اين وسيلهٔ مهم تنظيم حرارتى لطمه مى‌زند.

بيمارى‌هاى مزمن اعتياد به الکل و بسيارى ازداروها مثل آنتى‌هيستامين‌ها، آنتى‌کلى‌نرژيک‌ها، (داروهائى که باعث جلوگيرى از عبور موج عصبى در اعصاب پاراسمپاتيک مى‌شود ـ م.) آرامبخش‌ها، ضد اضطراب‌هاى ضعيف و قوي، مُدِرها، داروهاى ضد فشار خون و ضد پارکينسون، توانائى تنظيم حرارت را کاهش مى‌دهند. دو عامل سن و سازگارى با محيط نيز در تنظيم حرارت مؤثر هستند. با افزايش سن توانائى ما براى تنظيم سريع حرارت از دست مى‌رود. اکثريت افرادى که هر سال به‌علت اختلالات حرارتى مى‌ميرند. (بيش از همهٔ موارد مرگ و مير در اثر صاعقه، طوفان، گردباد، سيل و زلزله) بيش از ۵۰ سال سن دارند. کودکان خردسال نيز در معرض ابتلاء به اختلالات حرارتى هستند. جثهٔ کوچک آنها باعث مى‌شود که حرارت را بسيار سريع‌تر از بزرگسالان جذب کنند. آنها به‌جز از طريق تندخوئى نمى‌توانند تشنگى خود را ابراز کنند، و براى دريافت مايعات کافى کاملاً به بزرگسالان وابسته هستند.

از طرف ديگر سازگارى با محيط در تنظيم غلظت نمک عرق براى به حداقل رساندن عدم توازن نمک بدن، دخالت دارد. هنگامى‌که شما با درجه حرارت بالا سازگار مى‌شويد، نمک عرق خود را براى حفظ مقدار کلى آن در بدن، کاهش مى‌دهيد.

.

   حرارت خیلی زیاد : 
هنگامى‌که حرارت بيش از ظرفيت اتلاف آن توسط بدن افزايش يابد، بدن نمى‌تواند اتلاف آب و نمک را جبران نمايد و درجه حرارت بدن شروع به افزايش مى‌کند. اين مسئله باعث اختلالات حرارتى مى‌شود که به‌ترتيب اهميت عبارتند از: انقباضات عضلانى ناشى از گرما، فرسودگى ناشى از گرما و گرمازدگى.

  گرما زدگی : 
گرمازدگى تحت‌عنوان آفتاب‌زدگى نيز شناخته مى‌شود. اين اختلال يک فوريت تهديدکنندهٔ حيات يا مرگ و مير زياد حتى در ميان جوانان است. گرمازدگى ممکن است به‌سرعت بعد از فرسودگى ناشى از گرما بروز کند و نشان‌دهندهٔ ناتوانى کامل در تنظيم حرارت است. هنگامى‌که هيپوتالاموس (مرکز تنظيم عملکرد مغز) جريان خون را به سمت مغز و به دور از پوست هدايت مى‌کند، اين مشکل ايجاد مى‌شود. در نتيجه تعريق متوقف مى‌شود و درجه حرارت بدن به‌سرعت به ۱۰۵ تا ۱۰۸ درجه فارنهايت (حدود 5\40تا 2\42درجه سانتى‌گراد) صعود مى‌کند. پوست بيمار داغ، برافروخته و خشک است و نبض او تند و قوى است. بيمار معمولاً بيهوش است. اگر حرارت بدن فوراً پائين آورده نشود، تشنج و مرگ بروز خواهد کرد.

اقدامات قاطع کمک‌هاى اوليه اهميت دارند. هر کوششى بايد براى کاهش هر چه سريع‌تر حرارت بدن بيمار به‌عمل آيد.

ـ بيمار را در يک لگن بزرگ آب سرد، درياچه يا نهر قرار دهيد. زمانى‌که در انتظار رسيدن آمبولانس هستيد مى‌توانيد از برف، قطعات يخ يا هر چيز در دسترس استفاده کنيد.

هشدار :
در صورت امکان هر ۱۰ دقيقه يک‌بار درجه حرارت بيمار را از طريق مقعد اندازه‌گيرى کنيد و درجه حرارت بيمار را زير ۱۰۱ درجه فارنهايت (3\38 سانتى‌گراد) نبريد تا از افت جريان خون در اثر کاهش حرارت جلوگيرى شود.

ـ مواد محرک به بيمار ندهيد.

   نحوه پیشگیری از اختلالات حرارتی : 
در اکثر موارد آگاهى عمومى بهترين شيوهٔ پيشگيرى است.

ـ هنگام گرما آرام باشيد، فعاليت شديد در محيط گرم يا تهويهٔ ناکافى و رطوبت بالا منجربه فاجعه مى‌شود. مگر آنکه آب و نمک به مقدار زياد مصرف شود.

ـ براى تابستان لباس مناسب لازم است. لباس گشاد و سبک بپوشيد. در محيط باز از کلاه، چتر آفتابى يا سايبان قابل حمل استفاده کنيد.

ـ مقدار زيادى آب بنوشيد و اجازه بروز تشنگى را ندهيد. افرادى که مبتلا به بيمارى‌هاى مزمن هستند و يا بايد رژيم غذائى‌ آنها از نظر مايعات محدود باشد، در مورد مصرف آب در هواى گرم بايد با پزشک مشورت کنند.

ـ از مصرف الکل خوددارى کنيد زيرا اين ماده مُدِر قوى است و باعث افزايش اتلاف مايعات مى‌شود.

ـ در صورت امکان دور از تابش آفتاب قرار گيريد. اگر منول شما داراى سيستم تهويهٔ مطبوع نيست به‌دنبال اماکنى مثل بازارچه‌ها، سالن‌هاى تئاتر، کتابخانه‌ها و موزه‌ها که از اين سيستم بهره‌مند هستند، باشيد. از پنکه براى به جريان انداختن هوا و افزايش تبخير استفاده کنيد.

ـ از حمام و دوش آب سرد استفاده کنيد. آب سرد حرارت بدن را ۳۰ برابر سريع‌تر از هواى سرد پائين مى‌آورد.

ـ با مصرف غذاى سنگين و پر پروتئين به سوخت داخلى بدن خود اضافه نکنيد. هضم غذا حرارت ناشى از سوخت و ساز را به بدن شما مى‌افزايد و هضم پروئين اتلاف آب را افزايش مى‌دهد.

در برخى موارد افزايش حرارت بدن باعث رفتار عجيب و غريب مخصوصاً در سالخوردگان مى‌شود که ممکن است با اختلالات روانى اشتباه شود (ديوانگى تابستان). اندازه‌گير حرارت بدن فرد به‌سرعت مسئله را روشن مى‌کند. فوراً به‌دنبال کمک‌هاى پزشکى باشيد.

  انقباضات عضلانی ناشی از گرما : 
اين اختلال منجر به دردها و انقباض‌هاى عضلانى مى‌گردد که عمدتاً در اثر اتلاف نمک از راه تعريق يا عدم دريافت نمک کافى ايجاد مى‌شود. اين علائم نشانهٔ آن است که اگر کارى انجام نشود فرسودگى ناشى از گرما و گرمازدگى بروز خواهد کرد.

   اقدامات کمکی اولیه : 
ـ به بيمار مقدارى آب‌نمک بدهيد (يک قاشق چايخورى نمک در يک ليوان ۲۵۰ ميلى‌ليتري). در مدت يک ساعت هر ۱۵ دقيقه يک ليوان آب‌نمک به او بدهيد.

ـ انقباضات را مى‌توان با فشار محکم روى عضله منقبض شده يا ماساژ ملايم تا شل شدن عضله، برطرف کرد.

ـ کليهٔ حرکات بدنى را به حداقل برسانيد و بيمار را به سايه و يا به اتاقى با تهويه مطبوع انتقال دهيد.

 فرسودگی ناشی از گرما : 
در صورت ادامهٔ اتلاف آب و نمک علائم فرسودگى ناشى از گرما (از پا افتادن در اثر گرما) شامل پوست رنگ‌پريدهٔ سرد و مرطوب بروز خواهد کرد. بيمار ممکن است از خستگي، ضعف، اضطراب، تهوع، سرگيجه و احتمالاً انقباضات عضلانى شاکى باشد. درجه حرارت بدن ممکن است طبيعى باشد. ولى نبض معمولاً آهسته و نسبتاً ضعيف است (به آن نبض نخى‌شکل گويند).

   اقدامات کمکی اولیه : 
ـ بيمار را از زير آفتاب به يک اتاق با تهويهٔ مطبوع منتقل کنيد.

ـ لباس‌ها را شل کنيد و از پارچه‌هاى خنک و خيس استفاده کنيد.

ـ قدرى آب نمک به بيمار بدهيد (يک قاشق چايخورى نمک در يک ليوان ۲۵۰ ميلى‌ليتري) در مدت يک ساعت هر ۱۵ دقيقه يک ليوان آب‌نمک به او بدهيد.

ـ اگر بيمار استفراغ مى‌کند يا بهبود او مشکل است فوراً در جستجوى مراقبت‌هاى پزشکى باشيد.



تاريخ : سه شنبه 2 آبان1391 | 8:49 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری

کلوئيد اثر به‌جا مانده از زخم‌پوستى است که بيش از حد بزرگ مى‌شود و باعث تغيير شکل پوست مى‌گردد. اين عارضه در سياه‌پوستان شايع‌تر است و علت بروز آن ناشناخته است.



کلوئيدها معمولاً در اثر اقدامات جراحى ايجاد مى‌شوند، ولى اين عارضه مى‌تواند در اثر آسيب‌ديدگى‌هاى جزئى مثل سوراخ‌ کردن نرمهٔ گوش و خراشيدگى نيز پديد آيد.

   درمان :
کلوئيدها بى‌ضرر هستند و درمان آنها تنها در مواردى‌که از نظر زيبائى مشکل‌ساز شوند، ضرورت مى‌يابد. اين عارضه با تزريق استروئيد يا پرتودرمانى معلاجه مى‌شود. بعد از انجام اين درمان‌ها کلوئيدها ممکن است کوچک شوند يا از بين بروند. بعضى از کلوئيدها خودبه‌خود برطرف مى‌شوند. اين عارضه را نمى‌توان با قطع سادهٔ آن درمان کرد، زيرا احتمال اينکه اثر زخم جديد کلوئيد ديگرى ايجاد کند، وجود دارد. کلوئيدها را مى‌توان در برخى موارد از طريق جراحى برداشت و هنگام ترميم جاى براى جلوگيرى از تشکيل مجدد، آنها را با استروئيدها يا پرتودرمانى معالجه کرد.



تاريخ : سه شنبه 2 آبان1391 | 8:45 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
کوفتگى ساق پا آسيب‌ديدگى عضلات و زردپى‌هائى است که جلوى استخوان‌هاى پا قرار دارند. در برخى موارد اين عارضه در اثر کشيده شدن زردپى‌ها يا شکستگى‌هاى ريز استخوانى ايجاد مى‌شود. اين عارضه در ميان دوندگان و بازيکنان بسکتبال شايع است. شايع‌ترين علامت درد ساق پا هنگام دويدن يا پريدن است.

  
درمان : کاهش ميزان فعاليت به ‌مدت چند روز يا چند هفته براى فراهم کردن زمان کافى براى ترميم استخوان يا زردپى ضرورى است. يکى از داروهاى ضدالتهاب غيراستروئيدى مثل ايبوپروفن (به مبحث دردها و مسکن‌ها مراجعه کنيد)، را براى تسکين درد مصرف کنيد. از مناسب بودن کفش ورزشى خود اطمينان حاصل کنيد. کفش‌هاى ورزشى کهنه و نامناسب را دور بريزيد. در صورت تداوم درد از پزشک بخواهيد شما را به يک جراح شکسته‌بند يا يک متخصص طب ورزش ارجاع کند.



تاريخ : شنبه 22 مهر1391 | 11:24 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
در حالى‌که دستگاه‌هاى داخل رحمى جلوگيری از حاملگى (IUD) به‌دليل عوارض و دعاوى حقوقى هرچه بيشتر از بازار جمع‌آورى مى‌شوند، شگفت‌آور است که به مرور زمان تعداد روش‌هاى پيشگيرى از حاملگى در آمريکا کاهش يافته است. مثالى که روى آن بيشترين تبليغ انجام شده است حفاظ دالکون (Dalkon Shield)، است که در بسيارى از استفاده‌کنندگان باعث بروز عفونت‌هاى لگنى شده است. زنان اروپائى استفاده از روش‌هاى متنوع‌ترى را ترجيح مى‌دهند که عبارتند از: مصرف داروهائى که تخمک‌گذارى را به‌مدت ۵ سال متوقف مى‌کنند، و روش مصرف قرص 'صبح روز بعد٭' که در کاشته شدن تخم بارور شده در رحم اختلال ايجاد مى‌کند. با اين حال زنان در آمريکا به تعدادى از روش‌هاى مؤثر پيشگيرى از حاملگى دسترسى دارند.


   قرصهای پیشگیری از حاملگی : 
اکثر داروهاى خوراکى پيشگيرى از حاملگى حاوى مقادير کم استروژن و پروژسترون (هورمون‌هاى زنانه‌اى که چرخه تغييرات رحمى و تخمک‌گذارى را تنظيم مى‌کنند) است.

قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى معمولاً مؤثرترين و قابل قبول‌ترين روش پيشگيرى از حاملگى در ميان زنان جوان است. نظارت و معاينه‌هاى سالانه توسط پزشک براى کابرد مؤثر و جلوگيرى از عوارض، ضرورى است. عوارض قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى مشابه عوارض دوران اوليهٔ حاملگى است که عبارتند از: تهوع، حساسيت پستان و احتباس مايعات. اين عوارض جانبى معمولاً بعد از سه ماه استفاده از اين قرص‌ها برطرف مى‌شوند. افزايش فشار خون و افسردگى به‌ندرت بروز مى‌کند. پزشک معمولاً مى‌تواند اين عوارض جانبى را با کاهش ميزان استروژن مهار کند. زنانى را که در حين مصرف قرص دچار خونريزى مى‌شوند، معمولاً با افزايش ميزان استروژن کنترل مى‌کنند.

عوارض جانبى‌اى مثل افزايش وزن، آکنه٭، و عصبانيت ممکن است با تغيير ميزان پروژسترون در ترکيب دارو، اصلاح شوند.

٭ بيمارى التهابى پوست که با ايجاد بثورات جلدى به‌ويژه در صورت، پشت و قسمت فوقانى سينه همراه است و معمولاً در سنين بلوغ ظاهر مى‌شود -م .

در مورد زمان مناسب شروع قرص‌هاى پيشگيرى از بارورى بعد از حاملگى يا سقط جنين و نحوهٔ مناسب استفاده از آنها هنگام شيردهي، حتماً با پزشک مشورت کنيد.

   داروهای پیشگیری از حاملگی کاشتنی : 
جديدترين روش تجويز هورمون‌هاى پيشگيرى از حاملگى کاشتن يک لولهٔ لاستيکى کوچک حاوى هورمون در زير پوست است که از آنجا هر روز مقدار تقريباً ثابتى از آن به‌داخل خون آزاد مى‌شود. اولين فرآورده‌ٔ عرضه شده از اين دسته نورپلانت (Norplant)، است که شامل شش لوله سيلاستيک (از پليمرهاى سيليکون) است و زيرپوست در قسمت داخلى بازو درست بالاى آرنج کار گذاشته مى‌شود. جايگزين کردن آن را از طريق جراحى آسان و بدون درد است و تنها حدود ۱۵ دقيقه طول مى‌کشد. اين لوله‌ها حاوى مقدار کافى هورمون براى پنج سال است و در آن زمان مى‌توان آنها را به همان سهولت کار گذاشتن، خارج کرد. امتياز بزرگ اين روش پيشگيري، عدم نياز به خوردن روزانهٔ قرص و مدت طولانى اثر بخشى آن است. ميزان عدم موفقيت اين روش تقريباً مشابه قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى است (حدود ۱ درصد در سال). در صورتى‌که تمايل به حامله شدن داشتيد، مادهٔ کاشته شده را مى‌توان خارج کرد و تقريباً بلافاصله دوره‌هاى طبيعى تخمدانى آغاز مى‌شود.

معايب داروهاى کاشتنى چيست؟ عوارض جانبى اساساً مشابه داروهاى خوراکى پيشگيرى از حاملگى است. از جمله شايع‌ترين اين عوارض لکه بينى و قاعدگى‌هاى نامنظم است.

   دستگاه داخل رحمی (IUD) :
اينها قطعه‌اى کوچکى از پلاستيک يا مس هستند که داخل رحم قرار داده مى‌شوند. آنها از طريق جلوگيرى از بارور شدن تخمک توسط اسپرم عمل مى‌کنند. عملکرد يکى از انواع تجارى آن به‌نام پروژستاسرت (Progestasert)، وابسته با آزادسازى مقادير کم هورمون پروژسترون به‌عنوان روش پيشگيرى‌کننده، است. وجود پروژسترون لايهٔ داخلى رحم را براى جايگزين شدن تخمک نامساعد مى‌کند. دستگاه داخل رحمى بايد توسط پزشک در داخل رحم کار گذاشته شود و مى‌تواند به‌مدت يک‌سال يا بيشتر در محل باقى بماند. اثر بخشى آن در پيشگيرى از حاملگى ۹۵ درصد است و فرق زياديى بين انواع مختلف تجارى آن وجود ندارد.

شايع‌ترين عارضهٔ اين روش درد انقباضى و خونريزى است که در نزديک ۱۵ درصد از استفاده‌کنندگان در طول سال اول و ۷ درصد آنان در طول سال دوم بروز مى‌کند. دستگاه‌هاى داخل رحمى (IUD) ممکن است در موارد نادر به ايجاد عفونت‌هاى لگن و حاملگى نابه‌جا (يعنى تشکيل جنين در خارج از رحم که خارج کردن آن از طريق جراحى ضرورى است) کمک کنند. سوراخ شدن رحم يکى ديگر از عوارض بسيار نادر اين روش است.

خروج خودبه‌خودى دستگاه داخل رحمى (IUD) در ۲۰ تا ۳۰ درصد از استفاده‌کنندگان در طول سال اول و ۱۰ تا ۱۵ درصد از آنان در طول سال دوم روى مى‌دهد. پزشک به شما نشان خواهد داد که چگونه به‌طور منظم، صحيح قرار گرفتن دستگاه داخلى (IUD) را بررسى کنيد.

دستگاه‌‌هاى داخل رحمى (IUD) معمولاً به زنانى که بالاى ۲۵ سال سن و حداقل يک فرزند دارند، و سابقهٔ بيمارى التهابى لگن و حاملگى نابه‌جا (در لولهٔ رحمي) ندارند، توصيه مى‌شوند.

 دیافراگم ها : 
ديافراگم يک کلاهک لاستيکى گنبدى شکل است که روى گردن رحم قرار مى‌گيرد و به‌عنوان يک مانع از ورود اسپرم به داخل رحم جلوگيرى مى‌کند. در صورتى که اين وسيله با مواد اسپرم‌کش مورد استفاده قرار گيرد ۸۰ تا ۹۵ درصد در پيشگيرى از حاملگى مؤثر است. اين وسيله بايد توسط پزشک کار گذاشته شود. او به شما نيز طرز کار گذاشتن، خارج کردن و مراقبت از اين وسيله را خواهد آموخت. ديافراگم بايد قبل از آميزش جنسى کار گذاشته شود و ۸ ساعت بعد نيز در محل بماند. قبل از هر آميزش جنسى بايد به آن مواد اسپرم‌کش اضافه کرد تا تأثير آن را بيشتر کند. بعد از آميزش جنسى خود را از داخل شستشو ندهيد، اين عمل تنها باعث کاهش تأثير مواد اسپرم‌کش مى‌شود.

  کلاهک گردن رحم :
کلاهک گردن رحم شبيه ديافراگم است، ولى اندازهٔ آن کوچکتر و شکنندگى آن کمتر است. اين وسيله در اندازه‌هاى گوناگون عرضه شده است و بايد اولين بار توسط پزشک کار گذاشته شود، زيرا کار گذاشتن آن از ديافراگم مشکل‌تر است. بعد از کارگذاشتن ممکن است آن را تا ۴۸ ساعت در محل باقى گذاشت. باقى ماندن بيش از اين مدت باعث ايجاد بوى نامطلوب مى‌شود. وقتى اين وسيله با مواد اسپرم‌کش مصرف شود تأثير آن مشابه ديافراگم است. کلاهک گردن رحم تنها براى زنانى توصيه مى‌شود که آزمايش پاپ اسمير آنها طبيعى باشد، و اين آزمايش بايد بعد از گذشت سه ماه از کاربرد اين وسيله تکرار شود.

   مواد اسپرم کش مهبلی : 
اين فرآورده‌هاى بدون نسخه که به‌صورت کف، کرم، ژله، شياف، و اسفنج در دسترس هستند، حاوى ماده‌اى (معمولاً اکسينول ۹) هستند که در اثر تماس باعث مرگ يا عدم تحرک اسپرم مى‌شوند. اين فرآورده‌ها را بايد قبل از آميزش جنسى داخل مهبل قرار داد، و براى دستيابى به حداکثر اثربخشى نبايد بيش از يک ساعت قبل از آميزش در مهبل گذاشته شوند. بنابراين استفاده از آن نياز به خونسردى دارد، و بايد هنگام آميزش مضطرب و پريشان نبود. احتمالاً به اين علت است که اثربخشى مواد اسپرم‌کش مهبلى ( ۷۰ تا ۸۰ درصد وقتى که به تنهائى مصرف شوند) با بالا رفتن سن و (تجربه) افزايش مى‌يابد. اسفنج‌هاى پيشگيرى از حاملگى اين مزيت را دارد که مى‌توان آن را ۲۴ ساعت قبل از آميزش جنسى کار گذاشت و در نتيجه ممکن است کمتر در حس خودانگيختگى فرد اختلال ايجاد کند. اين اسفنج‌ها بايد تا شش ساعت بعد از آخرين آميزش جنسى در محل باقى بمانند.

برخلاف برخى تبليغات، استفاده از مواد اسپرم‌کش خطر ايجاد نقص‌هاى مادرزادى را در حاملگى‌هائى که با وجود استفاده از اسپرم‌کش‌ها ايجاد شده است، افزايش نمى‌دهد.

سترون کردن : 
سترون کردن زنان کمى مشکل‌تر از قطع لولهٔ ناقل اسپرم (وازکتومي) در مردان است. در اين روش معمولاً برشى روى شکم داده مى‌شود و لوله‌هاى رحم بسته مى‌شوند يا توسط جريان برق سوزانده مى‌شوند. اگرچه در اين روش معمولاً بيهوشى عمومى توصيه مى‌شود ولى بسترى شدن در بيمارستان به‌ندرت ضرورت مى‌يابد. بستن لوله‌هاى رحمى بعد از زايمان نيز مدت بسترى را طولانى‌تر نمى‌کند. روش سترون کردن را اغلب مى‌توان از طريق يک لاپاروسکوپ که داخل شکم فرو برده مى‌شود، انجام داد. در زنانى که مشکلات گوناگون قاعدگى يا تومور رحم دارند، برداشتن رحم (هيسترکتومي) از طريق مهبل اغلب روش پيشنهادى عقيم‌سازى است.

درصورتى‌که بعداً تمايل به حامله شدن داشتيد، بازسازى لوله‌هاى رحمى بسته شده در ۷۵ درصد موارد مؤثر است.

  کاندوم برای زنان : 
ادارهٔ غذا و دارو اخيراً استفاده از نوعى کاندوم را تائيد کرده است که براى کار گذاشتن در مهبل زنان توسط خود آنها، طراحى شده است. اين کاندوم‌هاى جديد نه تنها از بارورى ناخواسته جلوگيرى مى‌کنند بلکه حفاظى عليه بيمارى‌هاى مقاربتى نيز هستند. در حال حاضر براى اظهارنظر در مورد ميزان موفقيت اين کاندوم‌هاى جديد در پيشگيرى از حاملگى يا بيماري، يا ميزان استقبال زنان و همسران آنها، زود است. ولى اين دستاورد جديد گامى به‌سوى ايجاد کنترل و آزادى بيشتر است که به‌طور مسلم يک قدم در راه درست است.

  قرصهای پیشگیری از حاملگی و سرطان پستان : 
در حال حاضر حدود ۳۰ سال است که قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى در آمريکا عرضه شده‌اند و اين زمان براى اثبات بى‌خطر بودن و شناخت عوارض جانبى آنها کافى است. ابتدا تصور مى‌شد که استروژن موجود در قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى ممکن است باعث يا حداقل محرک بروز سرطان پستان باشند. اگرچه ميزان وقوع سرطان پستان در ميان زنان در آمريکا به‌طور مداوم در حال افزايش است، با اين حال در چندين مطالعهٔ گسترده رابطه‌اى بين قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى و سرطان پستان در زنان، پيدا نشد.

اخيراً چند مطالعه مجزاء مجدداً ابهاماتى را در مورد ارتباط بين سرطان پستان و قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگي، ايجاد کرده‌اند، ولى اين يافته‌ها در برخى از مواد متناقض است و هيئت متخصصان ادارهٔ غذا و دارو، شواهد کنونى را براى تغيير راهنماى مصرف بسته‌بندى داروهاى پيشگيرى از حاملگى کافى ندانسته است. از اين گذشته اين هيئت مُصر است که اطلاعات مربوط به سرطان پستان بايد عميق‌تر مورد توجه قرار گيرد:

- شواهد فراوانى وجود دارد که قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى عملاً از سرطان آندومتر و تخمدان جلوگيرى مى‌کنند و اين تأثيرات مى‌توانند با افزايش جزئى در سرطان پستان که توسط مطالعات اخير گزارش شده است، مقابله کند.

- با کاهش بازار مصرف ساير روش‌هاى پيشگيرى مثل دستگاه‌هاى داخل رحمى (IUD) و با در نظر گرفتن اثربخشى کمتر 'روش‌هاى ايجاد مانع' مثل کاندوم و ديافراگم، قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى يکى از روش‌هاى معدود و واقعاً مؤثر براى پيشگيرى از حاملگى است. اين نکته به‌ويژه با درنظر گرفتن اينکه خطر مرگ در اثر عوارض حاملگى ۸ در ۱۰ هزار است و اين ميزان بسيار بالاتر از افزايش خطر بالقوهٔ سرطان پستان در زنان جوان است، اهميت دارد.

- قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى روى ساير عوارض مثل خونريزى نامنظم قاعدگي، آندومتريوز، و بيمارى خوش‌خيم پستان اثر مطلوب دارد.

چه کسانی نباید از قرصهای پیشگیری از حاملگی استفاده کنند :

تخمين زده مى‌شود که از زمان عرضه قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگي، بيش از ۸۰ ميليون زن از آنها استفاده کرده‌اند. از ميان زنانى که در حال حاضر در سنين بارورى هستند، تقريباً نيمى از آنها زمانى از اين قرص‌ها استفاده کرده‌اند. با احتساب اين تعداد، قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى از نظر بى‌خطر بودن حدنصاب فوق‌العاده‌اى را ارائه کرده‌اند. با وجود اين برخى از زنان نسبت به سايرين از نظر بروز عوارض گوناگون در خطر بيشترى هستند:

- زنانى که سيگار مى‌کشند: سيگار کشيدن به‌طور مسلم خطر فشار خون بالا، حمله‌هاى قلبي، ايجاد لخته‌هاى خون، و سکتهٔ مغزى را در زنانى که از قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى استفاده مى‌کنند، افزايش مى‌دهد

- خانم‌هاى مبتلا به اختلال لخته شدن خون، فشارخون بالا، يا بيمارى قلبى نبايد بدون توصيه پزشک و نظارت دقيق او از قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى استفاده کنند.

- زنانى که حامله‌ هستند يا ممکن است حامله باشند.

- زنان مبتلا به بيمارى‌هاى کبد يا بيمارى قند.

- زنان مبتلا يا مشکوک به سرطان پستان.

- زنانى که از برخى داروها مثل باريتورات‌ها، سولفاناميدها، سيکلوفسفاميد، وريفامپين که ممکن است تأثير قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى را کاهش دهند، استفاده مى‌کنند. هنگام مشاوره در مورد مصرف داروهاى خوراکى پيشگيرى از حاملگى حتماً داروهاى مصرفى خود را به پزشک اطلاع دهيد.
.



تاريخ : شنبه 22 مهر1391 | 11:5 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
زخم ناشى از اسيد و آنزيم‌هاى معده مشکل بهداشتى عمده‌اى است که سالانه بيش از ۴ ميليون نفر را در آمريکا مبتلا مى‌کند. اين زخم‌هاى در معده و دوازدهه (قسمت ابتداى رودهٔ کوچک) به‌شکل زخم يا فرسايش مخاط معده و رودهٔ کوچک بروز مى‌کنند. تصور مى‌شود که ترشح بيش از حد اسيد و آنزيم‌هاى گوارشى معده بر سد مخاطى که به‌عنوان يک محافظ طبيعى عمل مى‌کند، غلبه مى‌نمايد و عملاً باعث هضم مخاط معده و رودهٔ کوچک مى‌گردد. علت بروز اين عارضه ناشناخته است اگرچه بررسى‌هاى اخير نشان داده است که باکترى خاصى به‌نام هليکوباکترپيلورى ممکن است در ايجاد زخم نقش داشته باشد.

زخم دوازدهه در مردان شايع‌تر است اگرچه در سال‌هاى اخير متأسفانه به‌نظر مى‌رسد که ميزان ابتلا زنان به اندازهٔ مردان شده است. زخم دوازدهه در افراد جوان و ميانسال بروز مى‌کند درحالى‌که زخم معده معمولاً در افراد سالخورده‌تر ايجاد مى‌شود.

تشخيص زخم معده از زخم دوازدهه از روى علائم مشکل است. هر دو نوع اين زخم‌ها باعث ايجاد تهوع و استفراغ، آروغ زدن، نفخ، و درد مى‌شوند. درد ناشى از زخم در عمق حفرهٔ معده پديد مى‌آيد و اغلب شما را در نيمهٔ شب بيدار مى‌کند و معمولاً با خوردن غذا و مصرف آنتى اسيد برطرف مى‌شود. در برخى موارد تنها يک احساس گرسنگى شديد هنگام خالى بودن معده به‌وجود مى‌آيد. در موارد شديد هنگامى که عروق خونى زير زخم فرسايش مى‌يابند ممکن است خونريزى همراه با استفراغ مواد قهو‌ه‌اى رنگ يا مدفوع سياه قيرى بروز کند. اينها دلايل آشکار لزوم مراقبت‌هاى فورى پزشکى هستند.

روش‌هاى معمول تشخيص زخم ناشى از اسيد و آنزيم‌هاى معده شامل پرتونگارى‌هاى متوالى از دستگاه گوارشى فوقانى (به شکل پرتونگارى‌هاى متعدد از معده و روده‌ها بعد از بلع مايع حاوى باريم) و آندوسکوپى است که در آن يک لولهٔ بلند قبال انعطاف که از فيبرهاى نورى تشکيل شده است از طريق حلق به طرف معده و دوازدهه هدايت مى‌شود. مطالعات پرتونگارى حفرهٔ زخم را مشخص مى‌کند در حالى‌که آندوسکوپى امکان معاينه مستقيمم زخم توسط پزشک را فراهم مى‌سازد. آندوسکوپى در تشخيص سرطان معده که ممکن است افتراق آن از لحاظ بالينى از ساير زخم‌هاى ناشى از اسيد و آنزيم‌هاى معده مشکل باشد، کارآئى دارد. بررسى و تجزيهٔ ترشحات معده ممکن است به‌ويژه در تشخيص ترشح بيش از حد اسيد که در نشانگان زولينجراليسون (Zollinger-Ellison) و در اثر يک تومور ترشح‌کننده آنزيم در پانکراس به‌نام گاسترينوما (gastrinoma)، پديد مى‌آيد، مفيد باشد.

   درمان : 
-رژیم غذایی : 
در گذشته براى تسريع در بهبودى زخم‌ها غذاهاى ساده (رژيم غذائى زخم معده) توصيه مى‌شد ولى در حال حاضر تأکيد کمترى روى رژيم غذائى مى‌شود. مصرف غذاى کم در وعده‌‌هاى غذائى متعدد در طول روز براى خنثى کردن اسيد معده و اجتناب از خالى ماندن معده به مدت طولاني، اهميت بيشترى دارد. از مصرف قهوه، چاي، و الکل بپرهيزيد، کليهٔ اين مواد ترشح اسيد معده را تحريک مى‌کنند و نقشى در خنثى کردن اسيد ندارند. مصرف ليوان‌هاى شير به‌طور مکرر، ديگر توصيه نمى‌شود زيرا شير باعث ايجاد واکنش برگشتى مى‌شود. در ابتدا کلسيم شير اسيد معده را خنثى مى‌کند و علائم را تسکين مى‌دهد ولى بعداً چربى‌ها و پروتئين شير ترشح اسيد را تحريک مى‌کند و ممکن است سوءهاضمه بدتر شود. غذاهائى که علائم زخم ناشى از اسيد و آنزيم‌هاى معده را تشديد مى‌کنند در افراد مختلف متفاوت هستند. شما فوراً اين غذاها را خواهيد يافت و با پرهيز از آنها به‌ويژه قبل از خواب بهتر خواهيد شد.

- سیگار را ترک کنید :
نيکوتين ترشح اسيد معده را افزايش مى‌دهد، ترميم زخم را به تأخير مى‌اندازد، و خطر بروز عوارض وخيم مثل خونريزى را بالا مى‌برد.

-آنتی اسیدها :
اينها داروهاى سادهٔ خنثى‌کننده اسيد هستند که براى درمان علائم زخم کاملاً بى‌خطر و مؤثر هستند. براى توضيح انواع رايج‌ترين اين دارو به مبحث آنتى‌اسيدها مراجعه کنيد. به‌نظر مى‌رسد که آنتى‌اسيدها هنگامى که ۱ تا ۲ ساعت بعد از غذا و قبل از خواب مصرف شوند مؤثر هستند خواهند بود. به‌‌نظر مى‌رسد مصرف آنتى‌اسيدها به‌صورت قرص يا مايع فرق چندانى نداشته باشد، ولى براى تسريع تأثير خنثى‌سازى قرص‌ها بايد خوب جويده شوند.

به‌خاطر داشته باشيد که آنتى‌اسيدها مى‌توانند در جذب برخى داروها اختلال ايجاد کنند. اگر داروى ديگرى مصرف مى‌کنيد آنها را با پزشک خود مورد بازبينى قرار دهيد. از مصرف آسپيرين و داروهاى ضد التهاب غيراستروئيدى (مثل ايبوپروفن،ناپروکسن و غيره) بپرهيزيد. اين داروها زخم ناشى از ترشح اسيد و آنزيم‌هاى معده را بدتر مى‌کنند.

- داروهای مهار کننده ترشح اسید :
چهار داروى سايمتيدين (Tagamet)، رانيتيدين (Zantac)، نيزاتيدين (Axid) و فاموتيدين (Pepcid)، مهارکننده‌هاى قوى ترشح اسيد و آنزيم پپسين معده هستند. آنها تحت عنوان مهارکننده‌هاى گيرنده H۲ شناخته مى‌شوند. سايميتدين معمولاً چهار بار در روز، رانيتدين دو بار در روز، و فاموتيدين و نيزاتيدين يک سوخت و ساز ساير داروها اختلال ايجاد کنند و بايد تحت نظر پزشک مصرف شوند.

- داروهای پوشاننده زخم :
داروى تجويزى نسبتاً جديد به‌نام سوکرالفيت (Carafate) از طريق ايجاد يک لايه ژلاتينى ضخيم در معده و پوشاندن زخم از تماس آن با اسيد و آنزيم‌هاى معده جلوگيرى مى‌کند. اين دارو تقريباً هيچ عارضهٔ جانبى ندارد.

هنگامى که زخم ناشى از اسيد و آنزيم‌هاى معده بهبود يافت، عود زخم بسيار شايع است مگر آنکه مصرف دارو ادامه يابد. اين مقصود معمولاً با تداوم مصرف يکى از مهارکننده‌هاى گيرندهٔ H۲ فوق‌الذکر هنگام خواب برآورده مى‌شود. در افراد سيگارى زخم‌ها به کندى بهبود مى‌يابند و اين افراد بعد از بهبودى اوليه ميزان عود بالاترى دارند.

داروهاى متعدد و جديد مقابله با زخم، درمان زخم ناشى از اسيد و آنزيم‌هاى معده را بسيار آسانتر کرده است و داروهاى متنوع و جديدى مثل امپرازول (Prilosec)، وجود دارند که تقريباً به‌طور کامل ترشح اسيد معده را متوقف مى‌کنند.

در حال حاضر متوسل شدن به جراحى براى درمان زخم‌ها شيوع بسيار کمترى دارد. با اين حال وقتى عوارضى مثل خونريزي، انسداد يا سوراخ شدن (پاره شدن به‌داخل حفرهٔ صفاق) بروز کند، يا در موارد زخم‌هاى وخيم و عودکننده، جراحى ممکن است ضرورت يابد. در اين موارد احتمالاً قسمت‌هائى از معده و دوازدهه برداشته مى‌شود و عصب واگ ممکن است براى کاهش ترشح اسيد قطع گردد. زخم‌هاى خونريزى دهنده توسط آندوسکوپى و استفاده از اشعهٔ ليزر يا سوزاندن و بستن عروق خونى با جريان برق (الکتروکوتري) درمان مى‌شوند. اما به‌خاطر داشته باشيد که اکثر زخم‌ها را مى‌توان با اقدامات محافظه‌کارانه و به‌کارگيرى شيوه‌هاى سنجيده در زندگى (شامل ورزش)، درمان کرد. پس شيوهٔ مناسب زندگى در اين بيمارى نيز مؤثر است.



تاريخ : پنجشنبه 20 مهر1391 | 11:48 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
این عارضه یک درد تیر کشنده و تیز است که معمولا با تنفس بدتر میشود. علت معمول آن التهاب پرده جنب در اثر عفونت - ضربه- و گاهی وجود هوا در حفره پلور (پنوموتوراکس) است. ممکن است مقداری مایع نیز همراه با التهاب در فضای پلور موجود باشد. هنگامی که علت زمینه ای بروز التهاب اصلاح شود درد فروکش میکند.



تاريخ : پنجشنبه 20 مهر1391 | 11:41 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
عفونت‌هاى خون که به سپتى سمى معروف هستند مواردى هستند که در آنها باکترى‌ها و سموم آنها معمولاً از يک ناحيهٔ عفونى محدود مثل يک آبسه وارد جريان خون مى‌شوند و به اين ترتيب در سراسر بدن پخش مى‌گردند. علائم بسته به نوع باکترى مولد بيمارى و تعداد جرم‌هائى که وارد جريان خون مى‌شوند از يک تعريق خفيف ثابت و لرز دوره‌اي، شوک و ضعف شديد متغير است. سپتى سمى با نشان دادن وجود باکترى و جدا کردن آن از کشت خون تشخيص داده مى‌شود.

   درمان : 
سپتى سمى يک عفونت شديد است که معمولاً نياز به بيسترى شدن و درمان آنتى‌بيوتيکى مکفى دارد. در ضمن هر کوششى بايد براى يافتن محل عفونت اوليه به‌عمل آيد زيرا درمان آن معمولاً سپتى سمى را برطرف مى‌کند.



تاريخ : چهارشنبه 12 مهر1391 | 4:11 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
در اين مبحث انواع خاص درد تحت‌عنوان اعضاء مشخص مبتلا به درد مورد بحث قرار گرفته است. در اين قسمت شايع‌ترين روش‌هاى تسکين درد مورد بررسى قرار مى‌گيرد و رهنمودهائى براى انتخاب داروى مسکن مناسب ارائه مى‌شود.

آسپيرين، استامينوفن و ايبوپروفن (پروفن) معمول‌ترين داروهاى مسکن بدون نسخه هستند. کليه اين داروها در يک خاصيت مشترک هستند. آنها باعث کاهش توليد پروستاگلاندين‌ها ـ ماده‌اى شبه هورمون که توسط بدن توليد مى‌شود و باعث تحريک التهاب، تب و درد مى‌گردد ـ مى‌شوند. آسپيرين و ايبوپروفن در رفع هر سه اثر پروستاگلاندين‌ها مؤثر هستند در حالى‌که استامينوفن در برطرف کردن تب و درد تأثير دارد و در رفع التهاب مؤثر نيست. مطالب بعدى کاربردها، هشدارها و عوارض مربوط به اين داروها را براى کمک به تصميم‌گيرى در مورد استفاده از بهترين نوع مسکن ارائه داده است.

  آسپیرین : 
آسپيرين گسترده‌ترين دامنه کاربرد را دارد و در سردرد ساده، دردهاى عضلاني، التهاب مفصلي، شکستگى استخوان‌ها، رماتيسم، دندان‌درد، و غيره استفاده مى‌شود. آسپيرين به‌علت ممانعت از ايجاد لخته يا مقدار کم (مثلاً ۳۰۰ ميلى‌گرم در روز) براى کاهش خطر حمله قلبي، سکتهٔ مغزى و احتمالاً سرطان روده بزرگ در افراد سالخورده توصيه مى‌شود.

آسپيرين همچنين داراى بيشترين عوارض جانبى است. حدود دو درصد افراد مخصوصاً بيماران مبتلا به آسم نسبت به آسپيرين واکنش‌هاى حساسيتى از بثورات خارش‌دار گرفته تا خفگى و تنگى نفس شديد، بروز مى‌دهند. برخى افراد دچار وزوز گوش مى‌شوند که با قطع آسپيرين برطرف مى‌گردد. مصرف آسپيرين به مقدار زياد براى درمان التهاب مفصلى در صورتى‌که اقدامى براى مقابله با عوارض آن انجام نشود اغلب باعث بروز زخم و خونريزى مى‌شود. اخيراً داروهاى تجويزى ميزوپروستول (misoprostol) و امپرازول (omeprozole) براى استفاده در بيمارانى که در خطر زياد بروز عوارض زخم معده در اثر مصرف آسپيرين و ايبوپروفن هستند، مورد تائيد قرار گرفته است.

آسپيرين در خانم‌هاى حامله و در سه ماههٔ سوم حاملگى نبايد مصرف شود زيرا مى‌تاند باعث خونريزى در مادر و کودک شود. اگر به ساليسيلات‌ها حساسيت دارد يا مبتلا به زخم، نقرس يا خونريى معده هستيد. نبايد از آسپيرين استفاده کنيد. آسپيرين (و ساير ساليسيلات‌ها) نبايد توسط افراد کمتر از ۱۸ سال مصرف شود زيرا ممکن است باعث نشانگان رى (Reye) گردد. نشانگان رى يک بيمارى استحاله‌اى حاد مغزى است که با اختلال کارکرد کند همراه است. اين بيمارى معمولاً با بيمارى‌هاى ويروسى مثل آنفلوانزا و آبله‌مرغان همراه است ولى ممکن است به‌وسيلهٔ ساليسيلات‌ها نيز ايجاد گردد، مخصوصاً اگر براى عفونت ويروسى مصرف شوند. علائم نشانگان رى عبارتند از: خستگي، پرخاشگرى و استفراغ.

در بالغانى که عوارض جانبى را بروز نمى‌دهند معمولاً آسپيرين داروى انتخابى براى درمان دردهاى مداوم جزئى و ساير دردها است. زيرا بى‌خطر بودن آن در درازمدت ثابت شده و مؤثر و ارزان است.

   استامینوفن : 
عوارض جانبى و واکنش‌هاى حساسيتى استامينوفن کمتر از آسپيرين است. اين دارو مخصوصاً در افراد کمتر از ۱۸ سال توصيه مى‌شود زيرا با نشانگان رى همراه نيست. اين دارو احتمالاً در بزرگسالان کمتر از آسپيرين و ايبوپروفن در رفع درد و تب مؤثر است ولى در افرادى که نمى‌توانند اين داروها را مصرف کنند، مفيد است.

استامينوفن نبايد در افراد مبتلا به بيمارى‌هاى کبدى و کليوى مصرف شود. بررسى‌هاى اخير نشان داده است که مصرف استامينوفن در درازمدت ممکن است باعث نارسائى کبدى و کليوى شود بنابراين توصيه مى‌شود در صورتى‌که بيش از ۱۰ روز نياز به مصرف اين دارو داريد با پزشک خود مشورت کنيد.

فرآورده‌هاى پرقدرت‌تر استامينوفن تنها حاوى مقدار بيشترى از دارو نسبت به مقدار معمول آن هستند و تسکين اضافى اندکى ايجاد مى‌کنند ولى گران‌تر هستند.

   ایبوپروفن : 
ايبوپروفن به‌خصوص در رفع درد و التهاب مفصلى و نيز تب، گرفتگى عضلاني، دندان‌درد، کمردرد، ميگرن، و درد و تب ناشى از سرماخوردگى مفيد است. اين دارو براى دردهاى قاعدگى عالى است و از نظر انعقاد خون اثر آن مشابه آسپيرين است. احتمال ايجاد زخم در اثر ايبوپروفن کمتر از آسپيرين است اگرچه مصرف درازمدت آن مى‌تواند باعث زخم و خونريزى شود.

به‌طور کلى شروع اثر ضد درد ايبوپروفن ديرتر از آسپيرين و استامينوفن است. بنابراين براى برطرف کردن دردهائى مثل سردرد داروهاى اخير احتمالاً مناسب‌تر هستند.

ايبوپروفن نبايد توسط افرادى که به آسپيرين حساسيت دارند مصرف شود زيرا بين اين دو حساسيت متقاطع وجود دارد. اين دارو در نقرس و زخم‌ها نيز جز با تجويز پزشک نبايد استفاده شود. ايبوپروفن توسط خانم‌هاى حامله در سه ماههٔ آخر حاملگى و در بچه‌ها زير ۱۳ سال بدون تجويز پزشک نبايد مصرف شود.

بررسى‌هاى اخير نشان مى‌دهد که مصرف درازمدت ايبوپروفن به مقدار زياد (بيش از ۱۶۰۰ ميلى‌گرم در روز) ممکن است در برخى افراد باعث ايجاد نارسائى کليه شود. شايان ذکر است که اين نارسائى کليه بعد از قطع ايبوپروفن برگشت‌ناپذير است. به‌علت آنکه اين مقدار دارو توسط بسيارى از مبتلايان به التهاب مفصلى مصرف مى‌شود، در صورت مصرف بيش از ۱۰۰۰ ميلى‌گرم ايبوپروفن در روز حتماً در مورد اين عارضهٔ احتمالى با پزشک مشورت کنيد. با مصرف مايعات کافى (۸ تا ۱۰ ليوان نوشيدنى غيرالکلى در روز) از بروز تشنگى جلوگيرى کنيد.

  سایر مسکنها : 
مواردى مثل سرطان، زونا (بيمارى‌اى که در اثر ويروس آبله‌مرغان ايجاد مى‌شود و در مسير اعصاب محيطى ايجاد بثورات جلدي، درد و سوزش مى‌کند ـ م.) سنگ‌کليه و غيره که در آنها درد فوق‌العاده‌ شديد يا مزمن است بايد توسط پزشک درمان شود. او ممکن است در اين موارد داروهاى ضد اضطراب، مخدر يا ساير داروها را تجويز کند. کليه اين داروها داراى عوارض شديد و بالقوه اعتيادآور هستند، بنابراين بايد بااحتياط مصرف شوند.

دردهاى موضعى خاصى ممکن است با استفاده از جريان ضعيف الکتريکى برطرف شوند. اين‌کار به‌وسيلهٔ دستگاه تحريک عصبى الکتريکى از طريق پوست که يک مولد باطرى‌دار به اندازه‌ٔ يک دسته ورق‌بازى است، انجام مى‌گيرد. تصور مى‌شود امواج الکتريکى امواج درد را که در طول عصب زيرين در جريان است مهار مى‌کند. طب سوزنى نيز به همين روش عمل مى‌کند.



تاريخ : چهارشنبه 12 مهر1391 | 4:6 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
در ضربه به سر همواره احتمال خونريزى داخل مغزى وجود دارد. شما بايد فوراً در جستجوى مراقبت‌هاى پزشکى باشيد اگر:

ـ مصدوم در هر زمانى دچار بيهوشى شود.

ـ خون يا مايع از گوش‌ها، بينى يا دهان خارج شود.

ـ مصدوم گيج يا مبتلا به عدم درک زمان و مکان يا عدم تعادل به‌نظر برسد.

ـ مصدوم استفراغ کند.

ـ عوارضى مانند سرگيجه، تهوع، دوبينى يا سردردى که بيش از چند دقيقه طول بکشد، وجود داشته باشد.

ـ رنگ‌پريدگى پوست که بعد از مدت کوتاهى به حالت طبيعى برنگردد، موجود باشد.

ـ اندازهٔ مردمک‌ها يکسان نباشد.

در اين فاصله زخم‌هاى باز را به آرامى يا پانسمان استريل بپوشانيد. مصدوم را گرم و در حالت درازکش نگه داريد و به او اطمينان دهيد که کمک در راه است.

به زخم سر فشار وارد نکنيد و براى توقف خونريزى و خروج مايع روشن (امکان شکستگى جمجمه همراه با نشت مايع نخاعي) از گوش‌ها و بينى تلاش نکنيد.



تاريخ : دوشنبه 10 مهر1391 | 8:32 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
پسوريازيس يک بيمارى مزمن پوستى است که با لکه‌هاى صورتى با حدود مشخص و پوشيده از پوسته‌هاى نقره‌اى يا شيرى رنگ مشخص مى‌شود. اين بيمارى ممکن است از يک يا دو لکهٔ بدون علامت تا درگيرى وسيع پوستى همراه با التهاب مفصلى ناتوان‌کننده متغير باشد. علت اين عارضه ناشناخته است. برخى از مواد درون بدن (استروژن؟) ممکن است تکثير بيش از حد سلول‌هاى پوست را تحريک کنند و باعث ايجاد لکه‌هاى پر از پوسته شوند.

پسوريازيس شايع است و ۲ تا ۴ درصد قفقازى‌ها را مبتلا مى‌کند. آسيائى‌ها و سياه‌پوستان بسيار کمتر مبتلا مى‌شوند. سنين شايع شروع بيمارى بين ۱۰ تا ۴۰ سالگى است. اين ضايعات معمولاً پشت گوش‌ها، روى زانوها، آرنج‌ها، پشت و کفل‌ها ظاهر مى‌شوند. در بيمارى گسترده‌تر پوست شکم، ناحيهٔ مقعدى تناسلي، زيربغل، و ناخن‌ها ممکن است درگير شوند. فشار روحى و اضطراب ممکن است ضايعات قديمى را تشديد و بروز ضايعات جديد را تحريک کند. برخى از داروها مثل قرص‌هاى ضد مالاريا، ليتيوم، پروپرانولول و کورتيکواستروئيدهاى غيرموضعى اغلب اين بيمارى را تشديد مى‌کنند. مواجهه با نور خورشيد مفيد است، ولى آفتاب‌سوختگى ممکن است اثر معکوس داشته باشد. اين بيمارى گاهى هنگام حاملگى برطرف مى‌شود ولى بعد از زايمان عود مى‌کند. در موارد شديد التهاب مفصلى پسوريازيسى نيز ممکن است ايجاد شود.

   درمان : 
وقتى به پسوريازيس مشکوک مى‌شويد، بايد با متخصص بيمارى‌هاى پوست مشورت کنيد تا او اين بيمارى را از ساير بيمارى‌هاى پوستى مثل ليکن پلان، پيتريازيس روزه‌آ، عفونت‌هايى قارچي، سرطان پوست (در افراد سالخورده‌تر) و التهاب پوستى موضعى ناشى از خاراندن، که پيش‌آگهى و درمان متفاوتى دارند، تشخيص دهد.

در موارد خفيف که نواحى محدودى درگير شده است، استفاده از نرم‌کننده‌هاى ساده (مثل پترولاتوم سفيد) و پمادهاى تجزيه‌کنندهٔ لايهٔ شاخصى پوست که بدون نسخه در دسترس هستند (مثل بالنتار، کارمول، فوستکس، نوکسزما، پرنوکس و غيره) ممکن است تنها اقدام ضرورى باشد. پزشک ممکن است کورتيکواستروئيد را به‌صورت پماد يا نوارهاى آغشته شده به اين دارو، يا آنترالين را به‌صورت کرم يا پماد تجويز کند. آنترالين ممکن است تحريک‌کننده باشد و نبايد روى صورت، نواحى تناسلي، يا بين چين‌هاى پوستى به‌کار رود.

در مواردى‌که به درمان محافظه‌کارانه مقاوم هستند، استفاده از اشعه ماوراء بنفش B و گاهى پسورالن‌ها و درمان با اشعهٔ ماوراء بنفش A ممکن است توصيه شود. در اکثر موارد شديد اين بيماري، متوتروکسات (يک داروى ضد سرطان) ممکن است مؤثر باشد. کليهٔ اين مواد براى مهار پسوريازيس به‌کار مى‌روند، ولى هيچ‌کدام آن را معالجه نمى‌کنند.



تاريخ : دوشنبه 10 مهر1391 | 8:27 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
انقباض عضلات پا که گاهى به آن کوفتگى دردناک ماهيچه مى‌گويند، اغلب در عضلات پشت ساق و زير مچ پا بروز مى‌کند. اين عارضه اکثراً در شب‌ها ايجاد مى‌شود و معمولاً افراد ميانسال و سالخورده را گرفتار مى‌کند. علت آن ناشناخته است، اگرچه ممکن است در اثر جريان خون شريانى ضعيف، و وريدهاى واريسى پديد آيد. افرادى که از داروهاى مُدِر (که آب را دفع مى‌کنند) يا کورتيکواستروئيدها (که محتواى مواد معدنى بدن را تغيير مى‌دهند) استفاده مى‌کنند، براى ابتلاء به انقباض عضلات پا مستعدتر هستند.

   درمان : 
انقباض عضلات پا اغلب هنگامى بروز مى‌کند که پاى خود را دراز و انگشتان پاى خود را به طرف پائين خم کرده‌ايد. وقتى اين عارضه بروزکرد انگشتان پاى خود را به طرف بالا و سر خود ببريد و پاى خود را از آن حالت خارج کنيد. اين عمل معمولاً باعث تسکين فورى مى‌شود. سعى کنيد در وضعيتى بخوابيد که از خم شدن انگشتان پا به سمت پائين جلوگيرى شود.

برنامهٔ منظم کشش عضلات پشت ساق ممکن است مفيد باشد. در فاصلهٔ ۳۰ سانتى‌مترى از ديوار بايستيد. در حالى‌که پاشنه‌هاى شما با زمين تماس دارد به جلو خم شويد و قفسهٔ سينه خود را به ديوار تماس دهيد. اين عمل را ۱۰ مرتبه و دو بار در روز انجام دهيد.

مصرف دو قرص بنادريل (ديفن هيدرامين) هنگام خواب ممکن است از انقباض عضلات پا جلوگيرى کند. داروى بدون نسخهٔ ديگر که حاوى کينين (کيو-ول) است نيز ممکن است مفيد باشد. آگاه باشيد که داروى دوم ممکن است باعث بثورات پوستي، وز وز گوش، و اختلالات بينائى شود و نبايد هنگام حاملگى مصرف شود. بطرى‌‌هاى آب گرم و لائى‌هاى پارچه‌اى گرم‌کننده باعث افزايش جريان خون پا مى‌شوند و ممکن است تسکين‌دهنده باشند. اگر اين داروهاى ساده مؤثر نباشند، پزشک ممکن است يک داروى ضد اضطراب مثل ديازپام (واليوم)، يا يک داروى ضد انقباض مثل فلکساريل تجويز کند.



تاريخ : چهارشنبه 5 مهر1391 | 8:9 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
سرطان پستان شايع‌ترين بدخيمى در زنان است و بيشتر از ساير سرطان‌ها باعث مرگ و مير آنان مى‌شود. ميزان وقوع آن در آمريکا و در زنان سفيدپوست به نسبت ۱ به ۹ و در زنان سياه‌پوست ۱ به ۱۴ است. اين نوع سرطان قبل از ۳۰ سالگى نادر است، ولى شيوع آن بعد از يائسگى به‌سرعت افزايش مى‌يابد.

برخى بررسى‌هاى اخير نشان داده است که مصرف الکل ممکن است خطر ابتلاء را افزايش دهد، اگرچه به‌نظر مى‌رسد اين افزايش جزئى است                                                                                                .
   عوامل خطر ساز در سرطان پستان:
عوامل خطرسازى که باعث افزايش احتمال ايجاد سرطان مى‌شوند عبارتند از:

۱. خويشاوندان نزديک مبتلا به سرطان پستان (مادر، مادربزرگ، خواهر).

۲. شروع اولين قاعدگى در سنين پائين.

۳. سن بالا.

۴. چاقى به‌ويژه هنگام بلوغ.

۵. حاملگى ديررس يا نداشتن فرزند.

انواع گوناگونى از سرطان پستان وجود دارد ولى همهٔ آنها ابتدا به‌صورت برآمدگي، سفتى موضعي، يا تغيير شکل پستان‌ها تظاهر مى‌کنند. در صورت مشاهدهٔ هر يک از اين تغييرات فوراً به پزشک مراجعه کنيد.

پزشک بعد از معاينه براى کمک به تشخيص نوع توده دستور انجام ماموگرافى مى‌دهد. در برخى از موارد پزشک کشيدن مايع يا مقدار کمى از بافت تودهٔ موردنظر را به کمک سوزن توصيه مى‌کند. در صورتى‌که توده يک کيست ساده به‌نظر برسد، اغلب تحت‌نظر گرفته مى‌شود و در صورت ظاهر نشدن مجدد توده، درمان ديگرى لازم نيست.

نمونه‌بردارى از توده از طريق جراحى اغلب توصيه مى‌شود، زيرا اين اقدام تنها راه مطمئن براى تشخيص قطعى ماهيت ضايعه است. در اين مرحله شما بايد انتخاب مهمى انجام دهيد. اگر بعد از نمونه‌بردارى مشخص شد که توده سرطانى است آيا مايل هستى که در همان مرحله جراح بافت سرطانى را بردارد (عمل يک‌مرحله‌اي) يا اينکه مايل هستيد فقط نمونه‌بردارى انجام شود و در صورت نياز به جراحى اين عمل يک هفته بعد يا ديرتر انجام شود (عمل دو مرحله‌اي). تعويق کوتاه مدت عمل جراحى در روش دو مرحله‌اى زيان شناخته‌شده‌اى ندارد. اين روش به شما فرصت مى‌دهد که افکار خود را متمرکز کنيد يا نظر مشورتى پزشک ديگرى را در مورد نوع عمل جراحى پيشنهادى جويا شويد. اکثر جراحان عمل دو مرحله‌اى را ترجيح مى‌دهند، زيرا به اين ترتيب فرصتى فراهم مى‌شود که آزمايش‌هاى بيشترى براى تعيين ميزان گسترش بيمارى و کشف اين نکته که تومور به انواع خاص شيمى‌درمانى پاسخ مى‌دهد يا نه، انجام شود. به‌خاطر داشته باشيد که چهارپنجم توده‌هاى پستانى سرطانى نيستند.

   مراحل مختلف سرطان پستان :
- مرحله ۱: قطر تومور ۲ سانتى‌متر يا کمتر است و به خارج از پستان گسترش ندارد.

- مرحله ۲: قطر تومور ۲ تا ۵ سانتى‌متر است و ممکن است به غدد لنفاوى زير بغل گسترش يافته باشد.

- مرحله ۳: تومور بزرگتر از ۵ سانتى‌متر و ميزان گسترش آن به غدد لنفاوى زير بغل بيشتر از مرحله ۲ است و ممکن است به ساير غدد لنفاوى يا بافت‌هاى نزديک پستان گسترش يافته باشد.

- مرحله ۴: سرطان به ساير اعضاء بدن گسترش يافته (متاستاز داده) است. اين اعضاء اغلب ريه، استخوان، کبد يا مغز هستند.

   مرحله بندی سرطان پستان :
عوامل متعددى وجود دارند که مناسب‌ترين درمان ويژهٔ شما را تعيين مى‌کنند. اين عوامل عبارتند از: سابقهٔ باليني، سن، وضعت سلامت عمومي، و نوع و ميزان گسترش سرطان. ميزان گسترش سرطان تحت عنوان مرحلهٔ سرطان شناخته مى‌شود.

سرطان درجا (insitu)، سرطان پستان در مرحلهٔ خيلى ابتدائى آن است و سرطان تنها در ناحيه خيلى نزديک به توده وجود دارد.

  روشهای درمانی : 
چهار روش رايج درمان سرطان پستان عبارتند از: جراحي، پرتودرماني، شيمى‌درمانى و هورمون‌درماني. نوع درمان تا حدود زيادى به وضعيت سلامتى بيمار و مرحلهٔ بيمارى بستگى دارد.

جراحى رايج‌ترين روش درمانى سرطان پستان است و روش‌هاى مختلف جراحى را مى‌توان به‌کار برد. انواع اين اعمال جراحى از جزئى‌ترين تا وسيع‌ترين آنها در مبحث انواع جراحى در سرطان پستان ذکر شده‌اند.

شیمی درمانی و هورمون درمانی : 
شيمى‌درمانى توسط داروهاى نابودکننده سلول‌هاى سرطانى (سيستوتوکسيک) اغلب در حين جراحى و براى از بين بردن سلول‌هاى سرطانى که ممکن است هنگام جراحى داخل خون شوند، به‌کار مى‌رود. اين داروها در افزايش طول عمر در بيماران مرحلهٔ ۳ و ۴ و نيز براى سرطان پستان عود کرده مفيد هستند.

در خانم‌هائى که سلول‌هاى سرطانى آنها داراى گيرنده‌هاى ويژهٔ استروژن هستند، داروهاى ضد استروژن مثل تاموکسى فن در توقف يا کند کردن رشد تومور مؤثر هستند، زيرا به‌نظر مى‌رسد که اين تومورها براى رشد خود وابسته به توليد استروژن هستند.

برخى از بررسى‌هاى اخير نشان داده است که زنان در مراحل ابتدائى سرطان پستان (کسانى که خطر عود در آنها کم است)، در صورت ادغام شيمى‌درمانى يا هورمون‌درمانى با برنامه‌هاى جراحى استاندارد و پرتودرماني، امکان بقاء بيشترى دارند. اين برنامه‌هاى درمانى تحت عنوان شيمى‌درمانى کمکى شناخته مى‌شوند و به‌طور مؤثرى برداشت‌هاى بالينى را نسبت به سرطان پستان تغيير داده‌اند. شيمى‌درمانى کمکى ميزان ابتلا به عوارض سرطان پستان را در بيماران افزايش داده است، ولى تأثير اين روش‌ها در نجات زندگى يا افزايش طول عمر، انجام آنها را موجه کرده است.
   انواع جراحی در سرطان پستان : 
- پستان‌بردارى (ماستکتومي) محدود يا قطعه‌اى که توده‌بردارى (لامپکتومي) نيز خوانده مى‌شود: در اين روش تنها يک قسمت از پستان شامل بافت سرطانى همراه با حاشيه‌اى از بافت سالم پستان برداشته مى‌شود. برخى از جراحان تعدادى از غدد لنفاوى زير بغل را نيز برمى‌دارند و معمولاً با پرتودرمانى درمان را ادامه مى‌دهند. اين نوع عمل جراحى معمولاً براى سرطان درجا توصيه مى‌شود. در برخى موارد کاشتن ماده راديواکتيو٭ ممکن است به‌عنوان درمان کمکى به‌کار رود.

٭ در اين روش ماده راديواکتيو در محل بافت سرطانى کاشته مى‌شود تا سلول‌هاى سرطانى را نابودو کند -م.

- پستان‌بردارى کامل ساده: در اين روش پستان به‌طور کامل برداشته مى‌شود. ممکن است برخى غدد لنفاوى نيزبرداشته شوند.

- پستان‌بردارى بنيادى تغييرشکل يافته (Modified Radical Mastectomy)، شامل برداشت پستان، غدد لنفاوى زير بغل و لايه‌اى از عضلات قفسهٔ سينه است. اين عمل رايج‌ترين عمل جراحى در مرحله ۱ و ۲ سرطان پستان است.

- پستان‌بردارى بنيادي: در اين روش پستان، غدد لنفاوى و عضلات قفسهٔ سينه برداشته مى‌شوند. اين عمل جراحى که قبلاً رايج بود در حال حاضر کمتر به‌کار مى‌رود، زيرا باعث بدشکلى مى‌شود و اغلب موجب عارضهٔ تورم (خيز) بازو مى‌گردد. در ضمن نتايج اعمال جراحى محدودتر به‌خوبى پستان‌بردارى بنيادى است.

   هشدار: 
جراحى پستان يک عمل کاملاً تهاجمى است و باعث اختلال اعصاب، غدد لنفاوى و روند عمومى حيات مى‌شود. تغذيهٔ خوب و ورزش بعد از عمل جراحى براى تسريع بهبودى ضرورى است.


در انتها به يک هشدار در مورد مراقبت مداوم از مبتلايان به سرطان پستان توجه کنيد. زنانى که سرطان در يک پستان آنها بروز کرده است، احتمال گرفتارى پستان ديگر آنها در آينده ۱۵ درصد است. اين نکته به آن معنى است که يک برنامهٔ منظم براى انجام معاينه توسط خود شخص (به مبحث معاينهٔ پستان توسط خود شخص مراجعه کنيد)، ماموگرافى و معاينه توسط پزشک ضرورت دارد.

   پستانهای مصنوعی و پیوند پستان : 
براى مقابله با بدشکلى ناشى از پستان‌بردارى مى‌توانيد از پستان مصنوعى که در انواع مختلف و از مواد گوناگون تهيه شده‌اند، استفاده کنيد. اين پروتزها٭ در فروشگاه‌هاى لوازم جراحي، فروشگاه‌هاى سينه‌بند و لباس‌هاى زير زنانه، بخش لباس‌هاى زير فروشگاه‌هاى بزرگ، فروخته مى‌شوند. براى يافتن راحت‌ترين و مناسب‌ترين پروتيز بايد به‌دقت در فروشگاه‌ها جستجو کنيد.

٭ جایگزین مصنوعی برای عضو از دست رفته را پروتز گویند

در ۲۰ سال گذشته بيش از دو ميليون زن براى بازسازى بعد از عمل جراحى و اکثر آنها براى بزرگتر کردن پستان خود، عمل پيوند پستان انجام داده‌اند. ژل سيليکون مطلوب‌ترين ماده براى پيوند مى‌باشد که شامل ماده لاستيکى سيليکون پر شده با ژل سيليکون است. تعداد کمى از پروتزهاى پر شده با سرم نمکى نيز پيوند شد‌ه‌اند که کمتر حالت طبيعى داشته‌اند.

در سال‌هاى اخير گزارش‌هاى متعددى بى‌ضرر بودن پروتزهاى پر شده با ژل سيليکون را مورد ترديد قرار داده‌اند و ادارهٔ غذا و داروى آمريکا تجويز آنها را از آوريل ۱۹۹۲ تا کسب اطلاعات بيشتر، محدود کرده است. اين ترديدها به‌علت واکنش‌هاى مختلف بدن نسبت به سيليکون است. در کليهٔ موارد در محل عمل مقدار کمى سيليکون نشت مى‌کند و در برخى از موارد ماده لاستيکى پاره مى‌شود و مقادير زيادى ژل سيليکون در بافت‌هاى اطراف آزاد مى‌شود. مشکلات شناخته شده‌اى که بروز مى‌کنند عبارتند از:

۱. تعداد مشخصى از زنان دچار انقباض کپسولى مى‌شوند که عبارت است از جمع‌شدگى بافت اطراف محل پيوند که باعث ايجاد درد و سفتى در پستان مى‌شود.

۲. تعدادى از زنان دچار اختلالات وابسته به سيستم ايمنى در بافت همبند شبيه اسکلرودرمي، التهاب مفصلى روماتوئيد و لوپوس (کليهٔ اين بيمارى‌ها جزء بيمارى‌هاى رماتيسمى هستند -م) مى‌شوند.

۳. در تعدادى از زنان عمل پيوند به‌علت ايجاد اختلال در تفسير ماموگرافي، باعث مخفى ماندن گسترش مجدد سرطان پستان مى‌شود.

۴. نگرانى‌هائى در مورد ايجاد سرطان در اثر عمل پيوند ايجاد شده است. اين ابهام بيشتر از مورد نوع خاصى از پيوند که با پلى‌اورتان پوشيده مى‌شود، به‌وجود آمده است که در آوريل ۱۹۹۱ از بازار جمع‌آورى شد.

۵. در نهايت مسائلى در مورد شکست اين عمل وجود دارد. پيوندهاى پستان از هر نوع که باشند ممکن است پاره شوند. هرگاه چنين مسئله‌اى روى داد، توصيه مى‌شود که پيوند خارج گردد. ميزان شکست عمل پيوند مشخص نيست ولى سازندگان اين محصولات ميزان آن را بين ۲/۰ و ۱/۱ درصد گزارش کرده‌اند.

در حال حاضر پيوندهاى پر شده با ژل سيليکون براى ترميم در دسترس خانم‌هاى متقاضى هستند، به شرطى که در بررسى‌‌اى که توسط ادارهٔ غذا و دارو براى پاسخ به ابهامات فوق طراحى شده است، شرکت کنند.

پيوندهاى پر شده با سرم نمکى هنوز بدون محدوديت براى ترميم و بزرگتر کردن پستان در دسترس هستند. اگرچه بى‌ضرر بودن اين پيوندها ثابت نشده است ولى در صورت پاره شدن تنها باعث آزادسازى سرم نمکى مى‌شود که براى بدن بى‌ضرر است. با اين حال اين پيوندها نيز مانند پيوندهاى پر شده با ژل سيليکون به‌وسيلهٔ پوششى از مادهٔ لاستيکى سيليکون احاطه شده‌اند که کاملاً خالى از خطر نيستند.

پيوندهاى پر شده با ژل سيليکون براى بزرگتر کردن پستان تنها به‌طور محدود در دسترس معدود زنانى هستند که براى بررسى بى‌ضرر بودن اين پيوندها مورد نياز هستند. بى‌خطر بودن اين پيوندها براى زنان جوانى که پستان‌‌هاى آنها سالم است، اهميت بيشترى دارد، زيرا آنها به‌طور بالقوه مدت بيشترى در معرض سيليکون قرار مى‌گيرند و براى بررسى مداوم از نظر سرطان پستان نياز به انجام ماموگرافى
در صورت داشتن پروتز پیوندی :
اکثر زنانى که پستان پيوندى دارند، مشکلات مهمى نخواهند داشت. لازم به تأکيد است که اگر مشکلى نداريد، نيازى به خارج کردن پيوند نيست. در حال حاضر شواهدى مبنى بر اينکه پيوندهاى پر شده با سيليکون خطر سرطان را افزايش مى‌دهند، وجود ندارد، ولى امکان آن را نمى‌توان رد کرد. اين مطلب در مورد ۱۰ درصد از خانم‌ها که از پيوندهاى پوشيده شده با پلى‌اورتان استفاده مى‌کنند، نيز صادق است.

با اين حال بايد از مشکلات بالقوه آگاه باشيد. اقداماتى که بايد انجام دهيد عبارتند از:

- اگر متوجه ناراحتى در پستان، تغيير در اندازه يا شکل پستان، يا هر علامت ديگرى که تصور مى‌کنيد مربوط به پيوند باشد، شديد، فوراً به پزشک مراجعه کنيد. پيوند پاره شده بايد خارج شود.

- بايد به‌طور ادوارى (حداقل سالانه) توسط پزشک معاينه کامل شويد و بايد ماهانه پستان خود را معاينه کنيد.

- ماموگرافى به‌منظور بيمارى‌يابى را در همان فواصلى که براى تمام خانم‌هاى همسن شما توصيه شده است، بايد انجام دهيد.

- اگر علائمى مربوط به اختلالات وابسته دستگاه ايمنى يا بافت همبند داريد، فوراً به پزشک مراجعه کنيد. اين علائم عبارتند از:

۱. درد و تورم مفصلى

۲. کشيدگي، قرمزى يا تورم پوست

۳. تورم غده‌ها يا گره‌هاى لنفاوى

۴. خستگى غيرعاديى و غيرقابل توجيه

۵. تورم دست‌ها و پاها

   معاینه پستان توسط خود شخص : 
پستان خانم‌ها در طول زندگى دچار تغييراتى مى‌شود. عواملى مثل حاملگي، پيشگيرى از حاملگي، قاعدگى و به‌ويژه سن، همه در اندازه و قوام پستان مؤثر هستند. شما بايد درک روشنى از اينکه پستان شما در نگاه و لمس چگونه بايد باشد، داشته باشيد. معاينهٔ پستان توسط خود شخص نقش حياتى در پيگيرى و مراقبت از سرطان دارد، چون ۹۰ درصد موارد سرطان پستان توسط خود خانم‌ها کشف مى‌شود.

عادت کنيد پستان خود را هر ماه معاينه کنيد. کليهٔ خانم‌هاى بالاى ۲۰ سال بايد اين معاينهٔ منظم را انجام دهند. اين نکته که پستان‌ها بعد از آخرين قاعدگى معاينه شوند اهميت دارد، زيرا ميزان تورم پستان‌ها در اين زمان حداقل است.

۱. کار را با معاينه ظاهرى شروع کنيد. روبه‌روى آئينه بايستيد و هر دو پستان را از نظر وجود موارد غيرعادى مثل ترشح از نوک پستان، قرمزي، پوسته پوسته شدن، چروکيدگى و يا فرورفتگى پوست بررسى کنيد. به‌خاطر داشته باشيد که پستان‌ها نسبتاً قرينه هستند.

۲. دست‌ها را پشت سرقفل کنيد و آنها را به سمت جلو فشار دهيد. به هرگونه تغيير در شکل و نماى پستان‌ها دقت کنيد.

۳. سپس دست‌ها را محکم روى استخوان لگن قرار دهيد و کمى به‌طرف جلو و به‌سمت آينه خم شويد و مورد فوق را تکرار کنيد.


۴. سپس قوام هر پستان را معاينه کنيد. بسيارى از خانم‌ها ترجيح مى‌دهند اين کار را در حمام انجام دهند، زيرا انگشت‌ها روى پوست ليز و صابونى بهتر مى‌توانند بلغزند و بافت‌هاى زيرين را لمس کنند. بازوى چپ خود را بلند کنيد. از سه يا چهار انگشت دست راست خود براى معاينهٔ کامل پستان چپ استفاده کنيد. اين عمل را از کنارهٔ خارجى و با فشار روى پستان و حرکت انگشت‌ها به‌شکل دايره‌اى کوچک روى پوست کل پستان آغاز کنيد. به‌تدريج به‌سمت نوک پستان برويد. به ناحيهٔ بين پستان و زيربغل به‌طور خاص دقت کنيد. هرگونه توده غيرعادى در زير پوست را مورد توجه قرار دهيد. اين مراحل را در مورد پستان راست نيز اجرا کنيد.

۵. نوک پستان هر دو طرف را به آرامى فشار دهيد و به ترشحات آن دقت کنيد.

۶. يک بالش بين شانه‌هاى خود قرار دهيد و دراز بکشيد. ابتدا بازوى چپ خود را بالاى سر ببريد و مرحلهٔ چهارم را تکرار کنيد. دراز کشيدن باعث مى‌شود که قسمت‌هاى تحتانى پستان خود را راحت‌تر لمس کنيد.

سعى کنيد به اين نکته پى ببريد که هر پستان در لمس چگونه است. توجه داشته باشيد که تا حدودى برجسته و ناهموار بودن بافت پستان طبيعى است ولى ايجاد تغيير در قوام عادى پستان‌ها بايد مورد توجه قرار گيرد. به تغييراتيى که نسبت به ماه قبل به‌وجود آمده است، دقت کنيد. به هر تودهٔ ضخيم يا سخت شده‌اى که به اندازهٔ نخود است توجه خاص کنيد.

کليهٔ اين علائم ممکن است به‌طور طبيعى همراه با اختلالات غير وابسته به دستگاه ايمنى نيز ظاهر شوند. پزشک اقدام‌هاى مناسب را براى رسيدن به تشخيص انجام خواهد داد.

  ارزش انجام ماموگرافی معمول : 
ماموگرافى يک روش پرتونگارى است که در آن از اشعهٔ ايکس با انرژى کم براى مشاهدهٔ واضح نسج نرم پستان استفاده مى‌کنند. دستگاه‌هاى جديد اشعهٔ بسيار کمى به پستان‌ها مى‌دهند و از نظر پرتوتابى خطر ناچيزى دارند. ماموگرافى بسيار دقيق‌تر از تصويرنگارى با امواج ماوراء صوت (اولتراسوند) و تصويرنگارى با حرارت (ترموگرافي) ضايعات پستانى را مشخص مى‌کند. حتماً از پزشک خود سؤال کنيد که آيا دستگاه ماموگرافى که براى بررسى شما به‌کار رفته است، به‌طور اختصاصى براى ماموگرافى طراحى شده است.

انجام اين پرتونگارى نبايد با درد همراه باشد. در صورت احساس درد به کاردان فنى مربوطه اطلاع دهيد تا در انجام کار حساسيت و دقت بيشترى داشته باشد. ماموگرافى مى‌تواند ضايعاتى را با نصف اندازه‌اى که شما در صورت مهارت کافى در معاينه خود قادر به يافتن آن هستيد، کشف کند.

 دفعات مورد نیاز انجام ماموگرافی : 
انجمن سرطان آمريکا انجام يک ماموگرافى پايه را بين سنين ۳۵ تا ۴۰ سالگى توصيه مى‌کند. در خانم‌هائى که عوامل خطرساز شناخته شده‌اى دارند مثلاً داراى سابقهٔ خانوادگى سرطان پستان هستند اين ماموگرافى پايه حتى بايد زودتر انجام شود. ماموگرافى پايه را بعداً مى‌توان براى مقايسه با ماموگرافى‌هاى بعدى براى کمک به کشف سرطان به‌کار برد.

براى زنان ۴۰ تا ۴۹ سال، انجام ماموگرافى يک‌سال در ميان توصيه مى‌شود. بعد از سن ۵۰ سالگى خانم‌ها بايد هر سال ماموگرافى انجام دهند. بيشترين ارزش انجام ماموگرافى‌هاى معمول اين است که امکان کشف سرطان پستان را هنگامى که احتمال بهبودى زيادتر است و جراحى براى مهار بيمارى باعث بدشکلى کمترى مى‌شود، فراهم مى‌کند. اين توصيه‌ها با کسب اطلاعات جديد تغيير خواهند کرد. با پزشک خود مشورت کنيد.
دارند.



تاريخ : پنجشنبه 30 شهریور1391 | 6:14 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
التهاب معده از نظر لغوى به معنى التهاب لايهٔ پوششى داخلى معده است. التهاب مى‌تواند در اثر باکترى‌ها، ويروس‌ها، يا داروهاى محرکى مثل آسپيرين، استروئيدها، و بسيارى از داروهاى ضد التهاب غيراستروئيدى (مثل ايبوپروفن، ناپروکسن و غيره) ايجاد شود. با وجود اين شايع‌ترين علت التهاب معده مصرف بيش از حد الکل و توتون است.

علائم التهاب معده کليهٔ علائم سوءهاضمه را که در بالا ذکر شد در بر مى‌گيرد. به‌علاوه يک درد سوزشى ممکن است در حفرهٔ معده ايجاد شود که در صورت بروز، نشانهٔ آن است که بايد کارى انجام شود.

   
درمان : علائم خفيف سوءهاضمه را معمولاً مى‌توان با محدود کردن مصرف الکل، کافئين، توتون و عادات معقول غذا خوردن مهار کرد. آنتى‌اسيدها معمولاً علائم را تسکين مى‌دهند. اگر درد بروز کرد، معمولاً مى‌توان آن را با نخوردن غذا به مدت يک روز مهار کرد. به‌جاى غذا مقدار کمى از مايعات مثل شير يا آب در فواصل متعدد بنوشيد. از داروهاى ضدالتهاب غيراستروئيدى که ممکن است باعث فرسايش و خونريزى مخاط معده شوند، بپرهيزيد. بعد از يک يا دو روز مى‌توانيد مصرف غذاهاى ساده‌اى را که مى‌دانيد با شما ناسازگارى ندارد، شروع کنيد. اگر درد تداوم يافت يا دچار استفراغ خونى شديد (يا رنگ مواد بالا آمده قهوه‌اى به‌نظر رسيد)، يا اگر مدفوع شما سياه و قيرى رنگ شد (نشانگر وجود خون)، فوراً به پزشک مراجعه کنيد.



تاريخ : پنجشنبه 30 شهریور1391 | 6:10 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
این عارضه شبیه آمپیم (به فهرست موضوعی دستگاه تنفس مراجعه شود) است با این تفاوت که مایع موجود در حفره جنب صاف و روشن است و چرک نیست. علت معمول آن تحریک پرده جنب (غشایی که حفره قفسه سینه را میپوشاند) است. تومورها نیز باعث ایجاد تجمع ترشح در فضای جنب میشوند.



تاريخ : دوشنبه 13 شهریور1391 | 10:3 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
آمبولى ريه هنگامى بروز مى‌کند که يک لختهٔ خونى از يکى از وريدهاى عمقى پاکنده شود و به قلب انتقال يابد و از آنجا به شريان ريوى برود و در يکى از شريان‌هاى کوچک ريه که قادر به عبور از آن نيست گير کند. در اينجا لخته جريان خون ريوى را مسدود مى‌کند و باعث جلوگيرى از اکسيژن‌دار شدن خون مى‌شود. اگر لخته خيلى بزرگ باشد، نتيجه مى‌تواند مصيبت‌بار باشد. در واقع ۳۰ درصد مبتلايان به آمبولى ريه در اثر اين عارضه مى‌ميرند. افرادى که در خطر آمبولى ريه قرار دارند همان کسانى هستند که در خطر ترومبوز وريدى عمقى مى‌باشند.

   علائم : 
آمبولى کوچک ريه هيچ علامتى ايجاد نمى‌کند. آمبولى‌هاى بزرگتر ممکن است به‌قدرى اکسيژن‌رسانى به خون در ريه را مختل کنند که باعث تنگى نفس، سرگيجه، بى‌حالي، درد قفسهٔ سينه گاهى کبودى دور دهان يا سرفهٔ همراه با خلط خوني، شوند. آمبولى وسيع ريه مى‌تواند ظرف چند دقيقه باعث از پا افتادن و مرگ شود.

   تشخیص : 
آمبولى ريه با تصويرنگارى توسط مواد راديواکتيو که فقدان جريان خون در ناحيه‌اى از ريه را نشان مى‌دهد و با پرتونگارى از عروق ريوى که در آن مادهٔ حاجب داخل قلب تزريق مى‌شود و پرتونگارى براى مشخص کردن لختهٔ داخل عروق خونى ريه انجام مى‌گردد، تشخيص داده مى‌شود.

   درمان : 
اگر آمبولى ريه به‌قدر کافى زود تشخيص داده شود، گاهى مى‌توان توسط آنزيم‌هائى مثل استرپتوکيناز، اروکيناز و فعال‌کنندهٔ پلاسمينوژن بافتي، لخته را حل کرد. پزشک به احتمال زياد براى پيشگيرى از ايجاد لخته‌هاى خونى جديد داروهاى ضد انعقادى را نيز تجويز خواهد کرد. در موارد شديد مى‌توان توسط لوله‌هاى مخصوص صافى‌‌هائى داخل وريد بزرگ-وريد اجوف - تعبيه کرد تا آمبولى‌ها را قبل از رسيدن به قلب و ريه به دام اندازد.

   پیشگیری : 
پيشگيرى از آمبولى ريه توسط همان اقداماتى که براى پيشگيرى از ترومبوز وريدى عمقى انجام مى‌شود، حاصل مى‌گردد.



تاريخ : دوشنبه 13 شهریور1391 | 9:57 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
نورو فیبروماتوز یک اختلال نادر ارثی است که با لکه های قهوه ای رنگ -غده های پوستی -و غده های اعصاب محیطی مشخص میشود. غده ها ممکن است کم یا هزاران عدد باشند و میتواند یک ناهنجاری کریه مانند عارضه ای که شخصیت اصلی نمایشنامه ((مرد فیل)) را مبتلا کرده بود -ایجاد کند. فشار روی اعصاب محیطی توسط غلاف عصبی غده ها باعث انواع مختلف بیماری اعصاب محیطی میشود. درمان مؤثری وجود ندارد. در صورت بروز فشار روی اعصاب به رفع آن اقدام کنید. مشاوره ژنتیکی توصیه میشود.



تاريخ : یکشنبه 5 شهریور1391 | 8:36 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
سرمازدگى يک آسيب بى‌سر و صدا است زيرا مصدوم قبلاً دچار سرما مى‌شود و ممکن است کاملاً از بى‌حسى‌اى که در اثر يخ‌زدگى ايجاد مى‌گردد بى‌خبر باشد. اولين مرحلهٔ يخ‌زدگى سرمازدگى است که مشخصهٔ آن پوست رنگ‌پريده در ناحيهٔ بيني، گوش‌ها، دست‌ها و پاها است کمک‌هاى اوليه براى سرمازدگى شامل قرار دادن يک دست گرم روى موضع مبتلا و يا گذاشتن دست سرمازده روى شکم تا بازگشت رنگ عادى و برطرف شدن بى‌حسى است. ناحيهٔ مبتلا را مالش ندهيد، اين‌کار باعث آسيب بيشتر مى‌شود.

يخ‌زدگى در اثر مواجهه با هواى خشک سردى که چندين درجه زير نقطهٔ انجماد است، بروز مى‌کند و باعث يخ‌ زدن لايه‌اى از پوست بدون پوشش مى‌شود. معمولاً اين لايه نسبتاً نازک و بافت زير آن سالم است. موضع مبتلا بى‌حس و پوست روى آن سخت و سفيد است. براى جلوگيرى از صدمهٔ بيشتر که ممکن است منجر به قطع عضو شود، مراقبت‌هاى فورى ضرورى است. مصدوم بايد به سرعت به داخل يک سرپناه انتقال يابد. فرو بردن موضع يخ‌زده در آب گرم (نه داغ) بهترين شيوهٔ گرم کردن فورى پوست يخ‌زده است. مراقب باشيد که موضع يخ‌زده را در مجاورت آتش يا بخارى قرار ندهيد. زيرا حس پوست يخ‌زده از بين رفته است و نمى‌توانيد سوختگى را حس کنيد. سپس بايد در جستجوى مراقبت‌هاى پزشکى باشيد مخصوصاً اگر درد و تورم ايجاد شود. اگر مصدوم براى يافتن کمک مجبور به راه رفتن است پاهاى يخ‌زده‌ نبايد گرم شوند زيرا ضرب‌ديدگى بافتى که يخ‌زدگى آن ذوب شده است. تنها باعث آسيب بيشتر مى‌شود.

پيشگيرى از يخ‌زدگى بسيار آسانتر از درمان آن است. موارد مهمى را که باعث هدر رفتن گرما مى‌شوند به خاطر داشته باشيد:

ـ پوست و لباس خيس: پوست و لباس مرطوب به‌طور مؤثرى گرما را از بدن دور مى‌کنند. تماس با فلزات و ساير اجسام سرد نيز همين اثر را دارد. لباس بايد گشاد باشد تا هواى گرم را حفظ کند.

ـ دست‌ها، پاها و سر که بدون پوشش هستند بيش از ۷۰ درصد گرماى بدن را هدر مى‌دهند. وزش باد به‌خصوص به نواحى سر و اندام‌هاى انتهائي، اين مسئله را تشديد مى‌کند.

ـ الکل: برخلاف اعتقاد عمومى مبنى بر خاصيت گرم‌کنندگى الکل، اين ماده در واقع عروق خونى سطحى را گشاد مى‌کند و هدر رفتن حرارت را افزايش مى‌دهد.

ـ سيگار کشيدن: نيکوتين، عروق اندام‌هاى انتهائى را منقبض مى‌کند و به اين ترتيب احتمال يخ‌زدگى را افزايش مى‌دهد.



تاريخ : یکشنبه 5 شهریور1391 | 8:33 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
اين عارضه يک اختلال پوستى مزمن با علت ناشناخته است که با بثورات پوسته‌دار و خارش‌دار (معمولاً بين بينى و گونه‌ها) که به آنها بثورات 'پروانه‌اي' مى‌گويند، همراه است. بثوراتى به شکل لکه‌هاى حلقوى ممکن است در ساير قسمت‌هاى بدن ايجاد شوند.



لوپوس اريتماتوز مدوّر ممکن است همراه با لوپوس اريتماتوز عمومى که يک اختلال خود ايمنى است و با التهاب بافت همبند در بسيارى از قسمت‌هاى بدن همراه است و مفاصل، عضلات، پوست، عروق خوني، قلب و ريه‌ها را مبتلا مى‌کند، ايجاد شود. اين بيمارى گاهى ممکن است شبيه التهاب مفصلى روماتوئيد به‌نظر آيد.

   درمان :
پزشک ممکن است در لوپوس اريتماتوز مدوّر شديد استروئيدهاى موضعى يا خوراکى يا احتمالاً کلرولين تجويز کند. چون نور خورشيد اين عارضه را بدتر مى‌کند حفاظت از پوست با کرم‌هاى ضد آفتاب شمارهٔ ۱۵ يا بالاتر توصيه مى‌شود. لوپوس اريتماتوز عمومى که بيمارى بسيار مهم‌ترى است، به‌طور علامتى و با استروئيدهاى غيرموضعى درمان مى‌شود.



تاريخ : یکشنبه 5 شهریور1391 | 8:27 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
تروکانتر يک برآمدگى در انتهاء فوقانى استخوان ران است که اتصالات عضلانى متعددى دارد. اينها برجستگى‌ها استخوانى‌اى هستند که به ‌راحتى در کنار مفصل ران قابل لمس‌ هستند. بين اين تروکانتر و زردپى‌هاى عضلات کيسهٔ پر از مايعى (بورسا) قرار دارد که اصطکاک بين استخوان و زردپى‌ها را کاهش مى‌دهد. در صورت التهاب اين کيسه، ممکن است هنگام قدم زدن يا حتى استراحت دچار درد شويد. اين عارضه که تحت عنوان التهاب کيسهٔ اطراف مفصل (بورسيت) شناخته مى‌شود، با توجه به اين واقعيت که اعمال فشار روى برآمدگى استخوانى در اين عارضه باعث بروز درد مى‌شود از عارضه شايع‌تر التهاب استخوانى مفصلى مفصل ران قابل افتراق است. اعمال اين فشار در التهاب استخوانى مفصلى باعث درد نمى‌شود.

   درمان :
درمان شامل استراحت، گرما، و مصرف داروهاى ضدالتهاب غيراستروئيد مثل ايبوپروفن است(به فهرست موضوعی دستگاه عصبی و اختلالات آن -پست درد و مسکنها مراجعه کنید).



تاريخ : چهارشنبه 1 شهریور1391 | 7:39 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
  وجود توده در پستان: 
بسيارى از خانم‌ها هنگام يافتن توده‌اى در پستان خود شديداً مى‌ترسند و تصور مى‌کنند دچار سرطان شده‌اند. برخى با هيجان از پيگيرى مسئله بيم دارند تا مبادا پزشک وجود سرطان را تائيد کند. به همين جهت در اينجا تأکيد مى‌شود که اکثر (بيش از چهارپنجم) توده‌هاى پستانى سرطانى نيستند. پنج نوع شايع توده‌هاى پستانى عبارتند از: ليپوم، نکروز چربي٭، عفونت‌ها، فيبرآدنوم و بيمارى کيستي.

٭ تغيير شکل بافتى که نشانگر مرگ سلولى است. در نکروز چربى بافت چربى جايگزين سلول‌هاى اصلى مى‌شود -م.

   لیپوم ها : 
توده‌هاى نرم، بدون درد، متحرک از جنس چربى هستند که معمولاً در پستان‌ها و ساير نقاط بدن زنان مسن بروز مى‌کنند. رشد اين توده‌ها آرام است و پيامد بدى ندارند، مگر آنکه بزرگ شوند و درمان آنها از نظر زيبائى ضرورت يابد.

   نکروز چربی : 
اين توده‌ها معمولاً در زنان مسن و زنانى که پستان بزرگى دارند ايجاد مى‌شوند و اغلب واکنشى به ضربه يا کوفتگى در پستان هستند. اين آسيب‌ها باعث مى‌شوند که بافت چربى پستان يک تودهٔ گرد و بدون درد پديد آورد که معمولاً بعد از مدتى ناپديد مى‌شود.

  فیبرو آدنوم ها : 
تومورى خوش‌خيم با منشاء بافت پوششى غده‌اى (آدنوم) که داراى عناصر از بافت همبند ليفى (فيبرو) است -م.

توده‌هائى کوچک، سخت، متحرک و با قوام لاستيکى هستند که معمولاً در زنان جوان ايجاد مى‌شوند. در خانم‌هاى سياه‌پوست شايع‌تر هستند. اين تود‌ه‌ها را مى‌توان به‌وسيلهٔ ماموگرافى (نوعى پرتونگارى از پستان) با اطمينان از سرطان تشخيص داد. اينها اغلب به‌وسيلهٔ عمل جراحى برداشته مى‌شوند و عود نمى‌کنند.

  عفونتهای پستان : 
ورود باکترى از نوک پستان و ايجاد آبسه‌هاى کوچک در مجارى شيرى موجود در زير آن تا حدى شايع است. اين ضايعات دردناک، حساس و گاهى قرمز هستند. تخليهٔ عفونت به غدد لنفاوى زير بغل ممکن است باعث تورم و حساسيت آنها شود. عفونت پستان در زنان شيرده نيز ايجاد مى‌شود. درمان رايج اين عفونت‌ها آنتى‌بيوتيک و مسکن است. در موارد نادر آبسه بايد از طريق جراحى تخليه شود. براى جلوگيرى از عفونت هنگام شيردهى پستان‌هاى خود را تميز و خشک نگه داريد. در صورتى‌که نوک پستان شما مستعد ترک خوردن است از پترولاتوم٭ استفاده کنيد.

٭ مخلوطى از هيدروکربن‌هاى نيمه جامد که از نفت گرفته مى‌شود و به‌عنوان مادهٔ زمينه‌اى در پمادها مورد استفاده قرار مى‌گيرد -م.

  بیماری فیبرو کیستیک : 
اين عارضه شايع‌ترين بيمارى پستان در زنان ميانسال است. بيمارى فيبروکيستيک با ايجاد کيست‌هاى پر از مايع که از مجارى شيرى منشاء گرفته‌اند، مشخص مى‌شود. به‌نظر مى‌رسد که محرک اين بيمارى استروژن باشد، زيرا معمولاً با يائسگى برطرف مى‌شود. اين کيست‌ها ممکن است قبل از قاعدگى بزرگ و دردناک شوند و بعد از قاعدگى فروکش کنند. در بيماران مبتلا به اين کيست‌ها احتمال ايجاد سرطان ۲ تا ۵ برابر افراد عادى است. بنابراين در اين خانم‌ها معاينهٔ منظم پستان و ماموگرافى اهميت ويژه‌اى دارد.

  درمان : 
معمولاً درمان خاصى لازم نيست. شواهدى وجود دارد که حذف مواد حاوى متيل گزانتين از غذاى روزانه ممکن است به کاهش شدت بيمارى کمک کند. اين مواد شامل قهوه، چاي، کولاها، و شکلات هستند. مصرف روزانهٔ ۶۰۰ تا ۸۰۰ واحد ويتامين E نيز ممکن است هنگامى که بيمارى ايجاد مشکل کرده است مفيد باشد. قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى در کاهش شدت بيمارى مؤثر هستند. در اين زمينه با پزشک مشورت کنيد. برخلاف اعتقاد عموم به‌نظر نمى‌رسد که آسپيرين اين بيمارى را تشديد کند.

  هشدار : 
منظور از توصيف موارد خوش‌خيم بيمارى‌هاى پستان، تشريح ماهيت اکثر توده‌هاى پستانى است. اين به آن معنى نيست که شما را تشويق به خود تشخيصى کنيم. اگر توده‌اى در پستان خود احساس کرديد که بعد از قاعدگى برطرف نشد، هرچه زودتر با پزشک مشورت کنيد تا از نظرات حرفه‌اى او در مورد ماهيت اين توده و اقدامات لازم مطلع شويد.



تاريخ : چهارشنبه 1 شهریور1391 | 7:31 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
هرکس زمانى تهوع را تجربه کرده است و اکثر افراد گاهى دچار استفراغ مى‌شوند. معمولاً علت بروز اين علائم معلوم نيست زيرا تهوع و استفراغ علائم شايعى هستند که با بيش از صد عارضه و بيمارى همراه هستند. با اين حال اغلب علت‌ها مثل‌ سوءهاضمهٔ ساده، بى‌خطر هستند و خودبه‌خود برطرف مى‌شوند.

   درمان : 
بهترين تدبير درمانى براى تهوع، عدم مصرف مواد غذائى از راه دهان تا برطرف شدن تهوع است. گاهى خوردن يک بيسکويت شور يا ساير خوراکى‌هاى خشک اين حالت را برطرف مى‌کند. اين ادعا که نوشابه‌هاى حاوى گاز کربنيک تهوع را برطرف مى‌کنند، يک افسانه است. گازکربنيک به احتمال زياد موجب مى‌شوود شکمى که قبلاً دچار آشفتگى شده است، نفخ کند و باعث ايجاد استفراغ گردد. نوشيدن کولاها يا نوشابه‌هاى زنجبيلى ممکن است براى جبران مايعات بعد از استفراغ مفيد باشد ولى بايد بدون گاز و دماى آن به اندازهٔ دماى اتاق باشد و هربار به مقدار کم مصرف شود.



تاريخ : چهارشنبه 1 شهریور1391 | 7:27 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
این بیماری عارضه مزمنی است که در اثر عفونتهای مکرر ریه در طی سالهای متمادی ایجاد میشود. نایژه گشاد و پر از ترشحات میگردد و منجر به سرفه مزمن خلط دار و ناتوانی میشود. شایعترین علت این عارضه بیماری فیبروزکیستی است. ( در پستهای آینده در فهرست موضوعی دستگاه تنفس توضیح داده میشود). درمان بیماری گشادی نایژه مشابه آمفیزم (در پست قبلی دستگاه تنفس توضیح داده شده است) است.



تاريخ : جمعه 27 مرداد1391 | 10:54 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
هنگامى‌که لخته در يکى از وريدهاى عمقى پا يا بازو تشکيل شود وضعيت بسيار وخيم‌تر از التهاب وريد و ترومبوز سطحى است. زيرا امکان کنده شدن لخته و ايجاد آمبولي٭ که ممکن است به عروق خونى ريه منتقل شود، وجود دارد (به مطالب تحت عنوان آمبولى ريه مراجعه کنيد).

٭ لخته کنده شده يا هر توده‌اى که داخل جريان خون شود و رگ‌هاى کوچکتر دوردست را مسدود کند آمبولى خوانده مى‌شود -م.

دو پديده، خطر ايجاد ترومبوز وريدى عمقى را افزايش مى‌دهند: کندى جريان خون وريدى و افزايش انعقادپذيري. کندى جريان خون به‌ويژه در افرادى که بعد از آسيب يا جراحى مجبور به استراحت در بستر هستند شايع است. نارسائى قلب جريان خون را کند مى‌کند. در حاملگى نيز با وارد شدن فشار به وريدهاى لگنى که خون پاها را دريافت مى‌کنند اين حالت ايجاد مى‌شود. چاقي، اين ديو قديمى نيز فرا را به ترومبوز وريدى عمقى مستعد مى‌کند. افزايش انعقادپذيرى در افرادى که مقادير زيادى از استروژن‌ها را در داروهاى ضد حاملگى مصرف مى‌کنند (به مبحث قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى مراجعه کنيد) و قربانيان سرطان، بيماران کليوي، و مبتلايان به بيمارى‌هاى خونى خاص مثل پلى‌سيتمى حقيقى (به مبحث پلى‌سيتمى حقيقى مراجعه کنيد) پديد مى‌آيد.

   علائم :
ترومبوز وريدى عمقى ممکن است تا بروز درد ناگهانى قفسهٔ سينه در اثر آمبولى ريه علامتى نداشته باشد. با وجود اين به‌طور شايع قرمزي، درد، و تورم در پا و بازوى مبتلا نشان‌دهندهٔ وجود ترومبوز است. برجسته شدن وريدهاى سطحى و تغيير رنگ پوست و کبودى ممکن است ايجاد شود. درد معمولاً با ايستادن و راه رفتن ظاهر مى‌شود و با دراز کشيدن برطرف مى‌گردد. تشخيص درد ناشى از التهاب وريدى و ترومبوز از درد عضلانى اغلب مشکل است.

اگر تصور مى‌کنيد به ترومبوز وريدى عمقى مبتلا شده‌ايد فوراً به پزشک مراجعه کنيد تشخيص معمولاً با تصويرنگارى دوگانه با امواج ماوراء صوت (اولتراسوند دوبله) اثبات مى‌شود که در آن امواج صوتى با بسامد زياد از پا عبور داده مى‌شود تا وجود لخته و کاهش جريان خون ناشى از آن را مشخص کند. در برخى موارد پرتونگارى از وريد (ونوگرافي) تزريق ماده حاجب به‌داخل وريدها و پرتونگارى براى مشخص کردن لخته خونى داخل مجراء آن انجام مى‌شود.

   درمان :
هدف اصلى درمان ترومبوز وريدى عمقى جلوگيرى از آمبولى ريه است. پزشک به احتمال زياد شما را در بيمارستان بسترى مى‌کند و دستور استراحت در بستر مى‌دهد و براى پيشگيرى از تشکيل لختهٔ بيشتر داروهاى ضد انعقادى مثل هپارين تجويز مى‌کند. براى تسکين درد مسکن داده مى‌شود. بعد از ترخيص از بيمارستان به احتمال زياد براى شما داروهاى ضد انعقاد خوراکى مثل کومادين تجويز و پوشيدن جوراب‌هاى قابل ارتجاع را به شما توصيه خواهد کرد. اکثر لخته‌هاى وريدى خودبه‌خود حل خواهند شد.

   پیشگیری:
اگر زمين‌گير شده‌ايد پزشک ممکن است براى شما جوراب‌هاى قابل ارتجاع تجويز کند. شما براى تکان دادن انگشتان پا و مچ پا و خم کردن مکرر زانوها به‌منظور برقرارى جريان خون در پاها، ترغيب خواهيد شد. به‌طور دوره‌اى نفس عميق بکشيد زيرا فشار منفى در قفسهٔ نيز به جلو راندن خون به‌طرف بالا و قلب کمک مى‌کند. در برخى موارد پزشک ساق‌بندى‌هاى بادى پلاستيکى را که دور پا بسته مى‌شود و به کمک دستگاه باد آن پر و خالى مى‌گردد و خون را از پاها به بالا تلمبه مى‌کند، توصيه مى‌نمايد. پزشک همچنين به محض اينکه وضعيت شما اجازه دهد، براى بهبود جريان خون، دستور بلند شدن از جا و قدم زدن خواهد داد.



تاريخ : جمعه 27 مرداد1391 | 10:46 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
نشانگان گيلن باره شکل حادى از بيمارى اعصاب محيطى است که اغلب پس از گذشت چند روز از يک عفونت ويروسى ساده يا واکسيناسيون بروز مى‌کند. علت آن مشخص نيست و احتمالاً در اثر واکنش حساسيتى به ويروس ايجاد مى‌شود.

علائم معمول شامل کرختي، گز گز کردن، و ضعف است که از پاها شروع مى‌شود و به بازوها و ساير قسمت‌هاى بدن گسترش مى‌يابد. (بيمارى اعصاب محيطى متعدد). در موارد شديد ضربان قلب نامنظم مى‌شود و فلج تنفسى بروز مى‌کنند.

درمان :
در موارد شديد نشانگان گيلن‌باره مراقبت فوريتى براى برقرارى تنفس و ساير اعمال حياتى ضرورى است. پلاسمافرز (Plasmapheresis) ـ که يک روش تصفيه براى جداسازى پادتن‌هاى خاص از پلاسماى خون است ـ ممکن است در برخى از موارد مؤثر باشد. بهبودى معمولاً به‌تدريج ايجاد مى‌شود اگرچه ۳۰ درصد بيماران از يک ضعف باقى‌مانده رنج مى‌برند که ممکن است نيازمند بازآموزي، بهره‌گيرى از وسايل شکسته‌بندى يا جراحى ترميمى باشند.



تاريخ : چهارشنبه 18 مرداد1391 | 11:54 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
از حال رفتن (که در پزشکى به‌عنوان سنکوپ شناخته مى‌شود) در اثر کاهش ناگهانى جريان خون مغز ايجاد مى‌شود و معمولاً علت آن افت موقتى برون‌ده قبلى است. اين فقدان هوشيارى معمولاً زودگذر است و به محض آنکه بيمار دراز بکشد يا زمين بخورد، جريان خون طبيعى به قلب بازمى‌گردد و جريان خون مغز برقرار مى‌شود. در افراد سالم از حال رفتن به چند دليل روى مى‌دهد که عبارتند از: فشارهاى هيجاني، درد، تب و گرسنگي. ممکن است بيمارى‌هاى زمينه‌اى مهمى مثل بيمارى قلبي، اختلالات گوش داخلي، بيمارى قند يا واکنش‌هاى داروئى دخيل باشند ولى معمولاً علت‌ها خوش‌خيم هستند.

ـ اگر شخصى در حضور شما از حال رفت به او کمک کنيد دراز بکشد و سعى کنيد از زمين خوردن و صدمه ديدن او جلوگيرى کنيد.

ـ در صورت بروز استفراغ سر بيمار را به يک طرف بگردانيد و دهان او را پاک کنيد.

ـ لباس‌هاى تنگ را شل کنيد و پاها را بالا ببريد. نمک‌هاى بودار (فرآورده‌هاى مختلفى که بر مبناى خاصيت نشاط‌آورى آمونياک تهيه شده‌اند ـ م.) که احتمالاً در دسترس نيستند، مزيتى بر انتظار براى بازگشت هوشيارى ندارند.

ـ به‌ نبض و تنفس بيمار توجه کنيد و از وجود آنها مطمئن شويد در صورت فقدان آنها عمليات احياء قلبى ريوى را در صورتى‌که براى انجام آن آموزش ديده‌ايد، اجراء کنيد.

ـ آب روى صورت بيمار نريزيد. اگرچه اين اقدام عملاً مؤثر است ولى براى فردى که از حال رفته خوشايند نيست و روش احياء مؤثرى محسوب نمى‌شود.

ـ بعد از به هوش آمدن فرد او را به سرعت بلند نکنيد. براى بهبودى زمان لازم است.

ـ اگر به هوش آمدن فرد خيلى کُند است يا مکرراً از حال مى‌رود با پزشک تماس بگيريد.

ـ اگر احساس از حال رفتن و سرگيجه کرديد، فوراً براى پيشگيرى از زمين خوردن دراز بکشيد. سراسيمه نشويد و براى بازگشت به فعاليت عادى زياد عجله نکنيد. به منظم بودن نبض خود دقت کنيد. اگر نبض نامنظم بود و يا در مورد علت گيج شدن خود مطمئن نيستيد به پزشک مراجعه کنيد.



تاريخ : چهارشنبه 18 مرداد1391 | 11:50 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
همان‌‌طور که در مبحث‌هاى آکنه ذکر شد، غدد سباسه غدد کوچک همراه با ريشه‌هاى مو هستند که چربى‌هاى طبيعى پوست را توليد مى‌کنند. در صورتى‌که مجراى خروجى آن مسدود شود، اين غدده با مادهٔ غليظ پنيرى شکلى پر مى‌شود که به‌تدريج تجمع مى‌يابد و يک برآمدگى زيرجلدى بدون درد را پديد مى‌آورد. اين ضايعات به‌طور منفرد و اغلب روى پوست و پشت بروز مى‌کنند. در صورتى‌که اين ضايعات عفونى شوند، ايجاد کورک مى‌کنند.

   درمان :
چون اين کيست‌ها بى‌ضرر هستند، اکثر افراد به ‌راحتى آنها را تحمل مى‌کنند. در صورت عفونى شدن بايد مثل کورک درمان شوند (به مبحث عفونت‌هاى پوستى مراجعه کنيد). اگر مايل هستيد که کيست سباسه شما برداشته شود، پزشک مى‌تواند اين‌کار را با يک عمل جراحى سرپائى و با بى‌حسى موضعى انجام دهد.



تاريخ : چهارشنبه 18 مرداد1391 | 11:46 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
عقده‌ها کيسه‌هاى پر از مايعى هستند که در کپسول‌هاى مفصلى استخوان‌هاى مچ دست ايجاد مى‌شوند. تجمع مايع باعث ضعف و برجستگى کپسول مفصلى مى‌شود و عقده‌هاى سخت و دردناکى ايجاد مى‌کند که معمولاً در فواصل زمانى غيرقابل پيش‌بينى بروز مى‌کنند و برطرف مى‌شوند. درد ممکن است گاهى آن‌قدر شديد شود که در بلند کردن و ساير حرکات دست اختلال ايجاد کند. وارد کردن فشار روى اين عقده درد شديدى ايجاد مى‌کند.



   درمان :
معمولاً درمان محافظه‌کارانه از طريق استراحت توصيه مى‌شود. يکى از داروهاى ضدالتهاب غيراستروئيدى (به مبحث دردها و مسکن‌ها مراجعه کنيد)، را براى تسکين درد مصرف کنيد. در صورت مزمن شدن عارضه برداشتن آن از طريق جراحى ممکن است ضرورى باشد، اگرچه احتمال عود آن بعد از جراحى وجود دارد.



تاريخ : چهارشنبه 18 مرداد1391 | 11:37 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
پاپ اسمير در افتراق بين دو عارضهٔ ديگر (يعنى زخم‌هاى سطحى گردن رحم و ديسپلازى گردن رحم) از سرطان گردن رحم مفيد است. زخم‌هاى سطحى گردن رحم ضايعات خوش‌خيمى هستند که در آنها لايه داخلى (لايهٔ پوششي) گردن رحم به پائين و به‌سمت بخش مهبلى گردن رحم گسترش مى‌يابد. چون اين لايه نسبت به لايهٔ پوششى طبيعى گردن رحم پرعروق‌تر است، بعد از آميزش جنسى ممکن است خونريزى کند. درمان زخم‌هاى سطحى گردن رحم، برداشتن لايهٔ پوششى غيرطبيعى توسط مواد شيميائى ساده يا سوزاندن با جريان برق است.

ديسپلازى گردن رحم يک تغيير بالقوه سرطانى در لايه پوششى گردن رحم است که به‌راحتى با مشاهده توسط ميکروسکوپ مشخيص مى‌شود. ناحيهٔ مبتلا به ديسپلازى توسط اشعهٔ ليزر يا يک جراحى ساده برداشته مى‌شود.

پوليپ‌هاى گردن رحم ضايعاتى خوش‌خيم و شبيه دانه انگور هستند که روى گردن رحم ايجاد مى‌شوند و ممکن است کليهٔ علائم سرطان گردن رحم (ترشح زياد و خونريزى بعد از آميزش جنسى و بعد از يائسگي) را داشته باشند. تشخيص به‌راحتى توسط معاينهٔ لگن و پاپ اسمير داده مى‌شود. برداشتن ضايعه آسان و عود آن غيرمحتمل است.



تاريخ : چهارشنبه 18 مرداد1391 | 11:33 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
سوءهاضمه عبارت مبهمى است که معمولاً به ناراحتى شکمي، نفخ، يا صرفاً احساس پرى طول کشيده در شکم که بعد از غذا خوردن ايجاد مى‌شود، اطلاق مى‌گردد. علائم شايع ديگر عبارتند از: سوزش سردل، تهوع و آروغ زدن. اين عارضه اغلب با نوعى بى‌احتياطى در غذا خوردن مثل نوشيدن زياد مايعات، افراط در مصرف غذاهاى چرب يا غذاهائى که به شما نمى‌سازند، تند غذا خوردن، و خوب نجويدن غذا، همراه است. غذاهاى متعددى مثل کلم‌پيچ، خيار، انواع لوبيا و پياز به‌ويژه فرد را مستعد بروز سوءهاضمه مى‌کنند.

سوءهاضمه تقريباً عموميت دارد و هرکسى گاه و بيگاه به آن مبتلا مى‌شود. از اين جنبه اين عارضه نسبتاً بى‌ضرر است. سوءهاضمه تنها هنگامى که مکرراً عود کند، علت آن نامعلوم باشد، يا به طريقى در کيفيت زندگى اختلال ايجاد کند، بايد از نظر پزشکى مورد توجه قرار گيرد.

   درمان :
شما معمولاً مى‌توانيد با محدود کردن مصرف الکل، ترک سيگار، و خوددارى از مصرف غذاها يا داروهائى که مى‌دانيد باعث بروز سوءهاضمه در شما مى‌شوند از اين عارضه جلوگيرى کنيد. غذا را به مقدار کم و به دفعات بيشتر ميل کنيد. هنگام غذا خوردن از فشارهاى روحى دورى کنيد. استفاده از آنتى‌اسيد اغلب تنها اقدام مورد نياز براى برطرف کردن علائم است (به مبحث آنتى‌اسيدها مراجعه کنيد). اگر سوءهاضمه با درد شکمي، تهوع طول کشيده، استفراغ، استفراغ خونى يا تب همراه بود، با پزشک مشورت کنيد. در مشکلات پزشکى مهمى مثل بيمارى کيسهٔ صفرا، زخم دوازدهه، و سرطان معده، سوءهاضمه يک عارضهٔ شايع و اغلب طولانى است.



تاريخ : چهارشنبه 18 مرداد1391 | 11:28 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
آمپیم : این لغت به معنی تجمع چرک در حفره جنب (فضای کوچکی که بین ریه و دیواره قفسه سینه قرار دارد) است . درمان از طریق تخلیه چرک توسط سوزن یا لوله مخصوص معمولا مؤثر است.



تاريخ : سه شنبه 3 مرداد1391 | 9:55 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
فلبيت التهاب وريد است و معمولاً در اثر صدمه يا عفونت ايجاد مى‌شود. سپس لخته‌هاى خونى (ترومبوس) روى ديوارهٔ ملتهب عروق خونى تشکيل مى‌شوند. التهاب وريدى و ترمبوز در وريدهاى سطحى پا شايع‌تر است و اغلب در افرادى که وريدهاى واريسى دارند بروز مى‌کند. ناحيهٔ اطراف وريد ملتهب حساس، گرم و قرمز مى‌شود. وريد معمولاً مانند يک طناب سفت در طول رگ حس مى‌شود.

   درمان : 
بايد به پزشک مراجعه کنيد. او قادر است التهاب وريدى و ترومبوز را از عارضهٔ مهم‌تر ترومبوز وريدى عمقى تشخيص دهد. اگر التهاب وريدى و ترومبوز سطحى ثابت شد ممکن است آسپيرين و ايبوپروفن براى تسکين ناراحتى تجويز شود. استفاده از کمپرس گرم روى وريد مبتلا نيز ممکن است باعث تسکين شود. اگر خارش بروز کرد يکى از فرآورده‌هاى اکسيد روى (Zinc oxcid)، را به‌کار بريد. تب ممکن است نشانهٔ وجود عفونت باشد، در اين صورت بايد به پزشک مراجعه کنيد تا در مورد مناسب بودن مصرف آنتى‌بيوتيک تصميم‌گيرى کند. اکثر موارد التهاب وريدى و ترومبوز سطحى ظرف حدود يک هفته بهبود مى‌يابد.



تاريخ : سه شنبه 3 مرداد1391 | 9:49 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
ملانوم بدخیم شایعترین غده اولیه چشم است. این غده از لایه مشیمیه چشم سرچشمه میگیرد و غالبا هنگام معاینات معمولی چشم کشف میشود. این غده ها در صورت عدم شناسایی میتوانند منجر به از دست رفتن تدریجی بینایی در چشم مبتلا شوند.                                  درمان: در صورت کوچک بودن غده ممکن است آن را با پرتودرمانی یا لیزر درمانی معالجه کرد و چشم را نجات داد . غده های بزرگتر با خارج کردن چشم درمان میشود.



تاريخ : پنجشنبه 29 تیر1391 | 0:48 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
اين يک اصطلاح عام است که نشان‌دهنده آسيب به هريک از اعصاب متعدد محيطى است. آسيب مى‌تواند در اثر عوامل گوناگون مثل ضربه، فشار روى عصب (مانند نشانگان تونل کارپال 'درد عصبى و احساس خواب‌زدگى در دست و انگشتان که در اثر فشار روى عصب مديان در تونل کارپال ايجاد مى‌شود ـ م.' ) عفونت (مانند آبله‌مرغان، مالاريا، بوتوليسم)، مواد سمى (مانند سرب، جيوه، آرسنيک، و ترکيبات ارگانوفسفره که در حشره‌کش‌ها وجود دارد)، و بيمارى‌هاى مزمن (مانند بيمارى قند، اعتياد به الکل، کمبود ويتامين B۱۲) ايجاد شود.

علائم بيمارى اعصاب محيطى بستگى به عصب مبتلا دارد. علائم اغلب در ابتدا خفيف است و تنها احساس کرختى و گز گز در بخش درگيرشدهٔ بدن وجود دارد. حساسيت پوستى ممکن است وجود داشته باشد و درد تيرکشندهٔ عصبى ممکن است بروز کند. تحليل عضلانى و فلج ممکن است از مشخصات موارد مزمن بيمارى باشد.

-درمان: 
درمان طبى بيمارى اعصاب محيطى بستگى به‌علت زمينه‌اى دارد. پزشک به احتمال زياد شما را براى تشخيص به يک متخصص اعصاب ارجاع خواهد داد. بيمارى‌هاى اعصاب محيطى را که در اثر فشار ايجاد شده است معمولاً مى‌توان با آزاد کردن آن در نقطهٔ اعمال فشار برطرف کرد. اگر يک عامل سمى مشخص شد حذف آن باعث توقف پيشرفت بيمارى مى‌شود در بيمارى‌هاى مزمن مثل اعتياد به الکل و بيمارى قند، آسيب به عصب مى‌تواند برگشت‌ناپذير باشد ولى با مهار بيمارى زمينه پيشرفت آن ممکن است متوقف يا کند شود.



تاريخ : پنجشنبه 29 تیر1391 | 0:44 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
   اجسام خارجی:
ـ در صورتى‌که چيزى داخل چشم شما شد، آن را مالش ندهيد. پلک فوقانى را با شست و انگشت سبابه بگيريد و آن را به طرف پائين و روى پلک تحتانى بکشيد، سپس چشم خود را به اطراف بچرخانيد. اغلب جسم خارجى به طرف بيرونى و خشک پلک تحتانى مى‌چسبد و بهبودى فورى حاصل مى‌شود.

ـ اگر اين اقدام موفق نبود به آينه نگاه کنيد. اگر ذره‌اى روى قسمت سفيدى چشم خود مشاهده کرديد، سعى کنيد آن را با گوشهٔ يک دستمال کاغذى تميز خارج کنيد. اگر ذره در قسمت رنگين چشم قرار داشت به آن دست نزنيد زيرا ممکن است به قرنيه آسيب برسانيد.

ـ از اين اقدام نيز موفق نبود، آب معمولى را به آرامى از روى چشم خود عبور دهيد چشم‌هاى خود را خشک و اقدام فوق را تکرار کنيد.

ـ اگر جسم خارجى با شستن خارج نشد، ممکن است به اين معنى باشد که شما قرنيهٔ خود را خراش داده‌ايد و اين همان احساس وجود چيزى در چشم را ايجاد مى‌کند. چشم خود را با پانسمان بپوشانيد. اگر بعد از ۱۲ ساعت هنوز احساس کرديد چيزى در چشم شما است فوراً در جستجوى کمک‌هاى پزشکى باشيد.

   زخمها: 
ضربه‌اى که پلک يا کره چشم را زخمى کند بالقوه مهم است. يک پوشش شل و استريل (ضدعفونى‌شده) روى هر دو چشم بگذاريد. فوراً در جستجوى مراقبت پزشکى باشيد.

ـ براى کوفتگى يا 'چشم کبود' از کمپرس سرد يا يک بسته يخ براى برطرف کردن درد و کاهش تورم در ۲۴ ساعت اول استفاده کنيد. روز بعد ممکن است کمپرس گرم براى تسريع جذب خون زير پوست به‌کار رود. اگر دچار تارى ديد، دوبينى‌، برق زدن يا احساس ذره شناور جلو چشم شديد، فوراً در جستجوى مراقبت پزشکى باشيد زيرا ممکن است مبتلا به جداشدگى شبکيه شده باشيد (به مبحث کنده شدن شبکيه) مراجعه کنيد.



الف ـ هنگامى که احساس مى‌کنيد چيزى داخل چشم شما است ولى نمى‌توانيد آن را ببينيد. سعى کنيد پلک چشم خود را پائين بکشيد تا جسم خارجى آزاد شود. به اين ترتيب ممکن است با بالا رفتن پلک آن جسم خارج شود.

ب ـ اگر جسم خارجى قابل رؤيت است، چشم خود را مالش ندهيد. در عوض خود با يکى از دوستان خود سعى کنيد آن را با گوشهٔ يک دستمال کاغذى مرطوب خارج سازيد.

ج ـ اگر اين‌کار موفق نبود يا انجام آن به هر دليل نامناسب بود، سعى کنيد چشم خود را در حالى‌که خود يا يکى از دوستان شما پلک را باز نگه داشته است با جريان آب بشوئيد. به اين ترتيب جسم خارجى اغلب به راحتى با پاک کردن توسط يک پارچهٔ مرطوب از محل خود خارج مى‌شود.

د ـ اگر کليه اين اقدامات ناموفق بود چشم را با پانسمان نرم بپوشانيد و به دنبال کمک‌هاى پزشکى مناسب باشيد.

   آلودگی شمیایی: 
چشم مبتلا را با مقدار زيادى آب سرد و تازه به مدت ۱۵ دقيقه بشوئيد. چشم خود را مالش ندهيد. فوراً يک آمبولانس براى انتقال به مرکز فوريت‌ها خبر کنيد. بدون صلاحديد پزشک به چشم خود دارو نريزيد.



تاريخ : پنجشنبه 29 تیر1391 | 0:26 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
آکنهٔ معمولى که باعث آزار بسيارى از نوجوانان شده است يک بيمارى غدد سباسه (غدد کوچک اطراف ريشه‌هاى مو که جربى پوست را توليد مى‌کنند) است. آکنه در سنين بلوغ که افزايش ترشح آندروژن‌ها (هورمون‌هاى مردانه) فعاليت غدد سباسه را تحريک مى‌کند، ظاهر مى‌شود. تغييراتى که در سلول‌هاى پوشانندهٔ ريشهٔ مو ايجاد مى‌شود، ممکن است مجراى خروجى غدد سباسه را مسدود کند. اين پديده در صورتى‌که انسداد زير سطح پوست باشد باعث بروز جوش‌هاى سرسفيد و اگر انسداد در سطح پوست باشد باعث بروز جوش‌هاى سرسياه مى‌شود. جوش‌هاى سرسفيد و سرسياه را تحت عنوان کومدو مى‌شناسند که متشکل از سبوم (ترشحات چرب غدد سباسه)، کراتين٭ (از سلول‌هاى ريشهٔ مو)، و باکترى‌ها به‌ويژه پروپيونى باکتريوم آکنه است. آنزيم‌هاى (ليپاز، آنزيمى که چربى‌ها را تجزيه مى‌کند - م) اين باکترى ترى‌گليسيريدهاى (نوعى چربي) سبوم را تجزيه مى‌کنند و اسيدهاى چرب آزاد را به‌وجود مى‌آورند. اين اسيدهاى چرب لايهٔ داخلى غدهٔ سباسه را تحريک مى‌کنند و باعث تورم غده مى‌شوند. اين غده در نهايت پاره مى‌شود و باعث ايجاد ضايعهٔ التهابى‌اى مى‌گردد که به 'جوش' معروف است.



٭ يک مادهٔ تزئينى است که مادهٔ اصلى تشکيل‌دهندهٔ روپوست، مو، ناخن‌ها، و بافت‌هاى شاخى است - م.

آکنه سير متغيرى دارد. اين عارضه در تابستان احتمالاً به‌علت سودمند بودن آفتاب رو به بهبودى مى‌رود. على‌رغم اينکه بسيارى از مبتلايان به آکنه معتقد هستند که مواد غذائى‌اى مثل شکلات، ميو‌ه‌هاى مغزدارى مثل گردو، و نوشابه‌هاى کولادار آکنه را بدتر مى‌کنند، شواهد خاصى در اين مورد وجود ندارد. آن‌طور که برخى افراد مى‌گويند استمناء و يبوست باعث آکنه نمى‌شود. اگرچه آکنه معمولى عمدتاً بيمارى نوجوانان است ولى ۶ تا ۸ درصد بزرگسالان نيز به آن مبتلا مى‌شوند. اين عارضه معمولاً خودبه‌خود برطرف مى‌شود و هيچ‌کس نمى‌تواند زمان بهبودى را پيش‌بينى کند.

آکنه به دو نوع 'سطحي' و 'عمقي' تقسيم مى‌شود. آکنهٔ سطحى شامل جوش‌هاى سرسياه و سرسفيد و جوش‌هاى ديگر است که عمدتاً محدود به‌صورت مى‌باشند. گاهى کيست‌هاى پر از چرک به‌ويژه به‌ دنبال آسيب ناشى از فشار دادن جوش‌ها، ايجاد مى‌شوند.

آکنهٔ عمقى شديدتر و گسترده‌تر است و اغلب گردن، پشت و شانه‌ها را مبتلا مى‌کند. بروز کيست‌هاى پر از چرک شايع است و اغلب عبد از بهبودى جاى ضايعا باقى مى‌ماند. هرچه روش‌هاى ملايم‌ترى در مراقبت از پوست اعمال شود، بهتر است. آکنه به‌ مرور زمان برطرف مى‌‌شود. سعى کنيد تا آنجا که ممکن است اثر کمترى باقى بماند.

   درمان آکنه:
چند اصل عمومى براى درمان آکنه در هر دو نوع آکنهٔ سطحى و عمقى به‌کار مى‌روند:

- ناحيهٔ مبتلا را هر روز با صابون معمولى و آب بشوئيد. صابون‌هاى ضد باکترى و طبى گران‌قيمت ارزش ثابت شده‌اى ندارند. ناحيه را به‌شدت مالش ندهيد. يک ليف حمام ساده کافى است. از صابون‌هاى زبر و فرآورده‌هاى زبر ويژهٔ صورت استفاده نکنيد. هدف از شستشو برداشتن چربى اضافى و نرم کردن و برداشتن مواد سباسه‌اى است که باعث ايجاد جوش و کيست مى‌شوند.

- از لوسيون‌هاى خشک‌کننده به‌ويژه آنها که حاوى بنزوئيل پراکسيد هستند، باکترى‌ها را مى‌کشند، و پوسته‌اندازى در طول ريشهٔ موها را تحريک و به اين ترتيب غدد سباسه را باز مى‌کند، استفاده کنيد. فرآورده‌هائى که حاوى اسيد ساليسيک و الکل (استري-دکس، کليراسيل آسترينجنت، نوکسزماکلير-آپس، و غيره) هستند نيز مواد خشک‌کنندهٔ مفيدى مى‌باشند. اين فرآورده‌هاى اغلب مى‌توانند از پاره شدن غدد سباسه و ايجاد جوش جلوگيرى کنند.

- قدرى خود را در معرض آفتاب قرار دهيد. آفتاب باعث خشکى ملايم مى‌‌شود و ممکن است مفيد باشد. با اين وجود بايد از مواجهه زياد با آفتاب و لامپ‌هاى خورشيدى که باعث آسيب درازمدت پوست مى‌شوند، بپرهيزيد.

- از کرم‌ها و لوسيون‌هاى مرطوب‌کننده بپرهزيد. آنها اغلب حاوى مواردى هستند که ايجاد جوش‌هاى سرسياه را تسريع مى‌کنند. علت اين عارضه در زنانى که بعد از دورهٔ نوجوانى دچار آکنه مى‌شوند، اغلب مصرف اين فرآورده‌ها است. از فرآورده‌هاى چرب تقويت مو بپرهيزيد و موى خود را از صورت خود دور نگه داريد.

- از مصرف مواد آرايشى خوددارى کنيد. در صورتى‌که بايد از آنها استفاده کنيد، لوازم آرايشى‌اى را که مادهٔ زمينه‌اى آن آب است، به‌کار بريد.

- از خاراندن، ترکاندن، فشار دادن، يا کندن ضايعات روى صورت خود بپرهيزيد. برداشتن رويهٔ طبيعى‌اى که روى جوش‌ها تشکيل مى‌شود، اغلب منجربه عفونت ثانويه و باقى ماندن جاى ضايعه مى‌شود. شما مى‌توانيد در مورد به‌کار بردن وسيلهٔ خارج کردن جوش‌هاى سرسياه که در اکثر داروخانه‌ها در دسترس است، از پزشک خود نظرخواهى کنيد. اکثر متخصصان بيمارى‌هاى پوست در ارزشمند بودن اين روش شک دارند. وسيلهٔ خارج کردن جوش‌هاى سرسياه تنها بايد ۵ تا ۱۰ دقيقه بعد از کمپرس آب‌گرم که مواد سباسه‌اى را نرم مى‌کند، به‌کار روند. سعى کنيد اين وسيله را با دقت زياد تميز نگه داريد.

   آکنه عمقی:
در آکنه عمقى يا کيستى بايد روش‌هاى جدى‌تر براى جلوگيرى از باقى ماندن اثر ضايعات اتخاذ شود. داروهاى موضعى معمولاً مؤثر نيستند. روش‌هائى که متخصصان بيمارى‌هاى پوست به‌کار مى‌برند عبارتند از:

- استعمال فرآورده‌هاى خشک‌کنندهٔ گوگرددار (مثل وله ماسک) اغلب در درمان جوش‌هاى چرکي، آبسه‌ها و کيست‌هاى ناشى از آکنه‌هاى با شدت التهابى بيشتر، مؤثر هستند.

- آنتى‌بيوتيک‌هاى خوراکى و موضعى شامل تتراسيکلين، مينوسيکلين، يا اريترومايسين، تتراسکيلين مى‌تواند تأثير برخى از انواع قرص‌هاى پيشگيرى از حاملگى را کاهش دهد، و به‌علت تأثيرات احتمالى روى جنين نبايد هنگام حاملگى تجويز شود.

- ايزوتِرتينوين خوراکى (آکوتان) در بيمارانى که پاسخ خوبى به آنتى‌بيوتيک‌ها نمى‌دهند مؤثر است. اين دارو به‌علت عوارض جانبى زياد بايد تنها توسط پزشکانى که در استفاده از آن تجربه دارند به‌کار برده شود. اين عوارض عبارتند از:

۱. خشکى پوست و لايه‌هاى مخاطى در ۹۰ درصد بيماران. علائم آن عبارتند از: خشکى و تحريک در ناحيهٔ مقعدى تناسلي، خارش، پوسته پوسته شدن، حساسيت به آفتاب و بروز اشکال در به‌کار بردن عدسى‌هاى تماسي.

۲. درد مفصلى در ۱۵ درصد بيماران.

۳. بالا رفتن ميزان کلسترول و ترى گليسيريد خون.

۴. احتمال بسيار زياد بروز نقايص جنينى در صورت مصرف هنگام حاملگى تشخيص داده نشده. استفاده از آکوتان هنگام حاملگى يک علت احتمالى سقط است. قبل از شروع مصرف اين دارو در زنانى که در سنين بارورى هستند، بايد آزمايش حاملگى انجام شود.

- برش و تخليهٔ ضايعات عمقى منفرد اغلب از باقى ماندن اثر اين عارضه جلوگيرى مى‌کند.

در صورت باقى ماندن اثر ضايعه، گاهى سايش پوستى از طريق جراحى روش ترميمى مفيدى است.

- استروژن‌ها براى برخى از زنان که به ساير درمان‌ها جواب نمى‌دهند، تجويز مى‌شود. با وجود اين درمان با استروژن عوارض جانبى شديدى دارد و اکثر متخصصان پوست از مداخله در کل بدن به‌ خاطر صورت اکراه دارند.

  آکنه روزاسه (سرخ رنگ)
اين بيمارى که گاهى به آن 'آکنه بزرگسالان' يا به‌طور مختصر روزاسه مى‌گويند، معمولاً بعد از ۳۰ سالگى ايجاد مى‌شود. علت آکنهٔ روزاسه معلوم نيست ولى برخى اين نظريه را ارائه کرده‌اند که حيرهٔ پوستى در مودکس فوليکولوروم مسبب بروز آن است.

آکنهٔ روزاسه بسيارى از مشخصات آکنهٔ معمولى مثل جوش‌هاى معمولى و چرکى را دارد، ولى چون اين عارضه بيمارى غدد سباسه نيست، جوش‌هاى سرسياه و سرسفيد در آن يافت نمى‌شوند. اين عارضه همچنين برخلاف آکنه به مرور زمان بدتر مى‌شود و ممکن است از مواد غذائى‌اى مثل الکل، غذاهاى ادويه‌دار و کافئين متأثر شود. عدم درمان اين عارضه ممکن است منجربه رشد بى‌رويهٔ بافتى به‌ويژه در اطراف بينى شود و باعث ايجاد بينى شبيه و. ک. فيلدز (ويليام کلاود دوکن فيلد هنرپيشهٔ آمريکائى - م). گردد که به آن رينوفيما (Rhinophyma)، مى‌گويند.



   درمان
درمان رايج آکنهٔ روزاسه آنتى‌بيوتيک‌هاى خوراکى و موضعى مثل تتراسيکلين و مترونيدازول است. درمان کوتاه‌مدت با کورتيزون موضعى ات مفيد باشد. در صورت بروز رينوفيما، جراحى پلاستيک (ترميمي) ظاهر اين عارضه را بهتر مى‌کند. هيچ گونه درمانى در حال حاضر در دسترس نيست ولى تحت‌نظر و مراقبت قرار دادن بيماران معمولاً مى‌تواند بيمارى را تحت کنترل درآورد.



تاريخ : پنجشنبه 29 تیر1391 | 0:12 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
جمع شدگی دوپویترن عارضه ای است که هر انگشتی را درگیر میکند- اگر چه اغلب انگشت کوچک و انگشت حلقه مبتلا میشوند.  زردپی های واقع در کف دست که انگشتان را خم میکنند -ضخیم و جمع میشوند و در نهایت باعث جمع شدگی انگشت میگردند . علت این ضخیم شدن ناشناخته است ولی تصور میشود که تا حدودی ارثی باشد و اغلب در مردان بروز میکند. زردپی های ضخیم شده در آغاز دردناکند ولی با افزایش جمع شدگی درد برطرف میشود.                                                                                        درمان : در مراحل ابتدایی جمع شدگی پرتودرمانی یا مصرف کورتیکواستروئیدها ممکن است تجویز شود. متأسفانه کار زیادی برای جلوگیری از پیشرفت جمع شدگی نمیتوان انجام داد.  این عارضه باید توسط یک جراح شکسته بند مورد پیگیری درمانی قرار گیرد.  جراحی زودرس توصیه نمیشود -زیرا آسیب دیدگی ناشی از جراحی ممکن است رشد بافت همبند رشته ای (فیبرو) را تشدید کند و بدشکلی را بیشتر نماید.  از طرف دیگر جراحی باید قبل از ایجاد بدشکلی واضح انجام شود تا ترمیم کامل جراحی را تضمین کند.



تاريخ : چهارشنبه 28 تیر1391 | 11:58 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
سرطان رحم از آندومتر شروع میشود و به جدار رحم -لوله های رحم-تخمدانها-مثانه- و راست روده گسترش می یابد و از طریق دستگاه لنفاوی به اعضای دوردست منتشر میشود. این سرطان رشد آهسته ای دارد و در صورت کشف زودرس معمولا قابل درمان است. سرطان رحم بعد از سرطان گردن رحم دومین سرطان شایع دستگاه تناسلی در زنان است. این سرطان عمدتا در خانمهای مسن ایجاد میشود و معمولا در محدوده سنی 55 تا 70 سال بروز میکند.          اگرچه علت سرطان رحم ناشناخته است ولی برخی عوامل خطر ساز شناخته شده وجود دارند که عبارتند از:            *چاقی                *بیماری قند              *ناباروری             *یائسگی دیررس       *هر شرایطی که باعث افزایش میزان استروژن خون شود مثل داروهای هورمونی که تنها شامل استروژن هستند . تقریبا کلیه قرصهای پیشگیری از حاملگی حاوی مخلوطی از استروژن و پروژسترون هستند که عملا میزان وقوع سرطان رحم را کاهش میدهند. به همین دلیل میزان وقوع سرطان رحم در کسانی که از این قرصها استفاده میکنند کمتر است                                                                                                                      روشهای بیماریابی در سرطان رحم: پاپ اسمیر به عنوان یک روش بیمار یابی در سرطان رحم کافی نیست و اکثر پزشکان انجام اتساع و تراشیدن رحم(کورتاژ) را به عنوان یک روش معمول برای کشف سرطان بدون علامت رحم توصیه نمیکنند. این روش تهاجمی و گران است و میزان موفقیت آن در کشف سرطان پایین است. با این حال برخی از پزشکان انجام اتساع و تراشیدن رحم را برای زنانی که خطر بروز سرطان رحم در آنها بالاست -توصیه میکنند. اگر در این موارد ابهامی دارید -از پزشک نظرخواهی کنید.                                                علائم : شایعترین علامت -خونریزی غیر طبیعی از مهبل بعد از یائسگی است. ترشح خونی همیشه به معنی وجود سرطان نیست ولی انجام آزمایشهای بیشتر برای رد کردن احتمال سرطان را ضروری میسازد.                                  تشخیص : وقتی سرطان رحم مورد شک قرار میگیرد -پزشک به احتمال زیاد انجام اتساع و تراشیدن رحم را که در آن قسمتی از آندومتر تراشیده میشود و از نظر وجود سلولهای سرطانی بررسی میگردد توصیه میکند. اگر سرطان یافت شد -انجام پرتونگاریهایی برای تعیین میزان گسترش سرطان (مرحله سرطان) درخواست میشود.                                        درمان : اگر سرطان رحم ثابت شد -معمولا رحم همراه با تخمدانها و لوله های رحم برداشته میشوند. در برخی موارد پرتودرمانی یا شیمی درمانی نیز توصیه میشود. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سرطان و منابع اطلاعاتی آن به فهرست موضوعی چگونه مسئولیت سلامتی خود را به عهده گیریم در همین وبلاگ مراجعه کنید.                                                                                          



تاريخ : دوشنبه 12 تیر1391 | 10:32 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
بلع دردناک و اشکال در بلع (دیسفاژی) مثل مواقعی که غذا و مایعات در مری چسبناک به نظر میرسند -میتواند در اثر عوارض متعددی ایجاد شود.  درد اغلب با انواع التهاب مری که در پست قبلی (فهرست موضوعی دهان -حلق و دستگاه گوارش) بحث شد-همراه است. از طرف دیگر انقباضات مری نیز که با پس زدن مواد همراه است ممکن است باعث ایجاد درد شود.   درد و اشکال در بلع همچنین با عارضه ای به نام آشالازی همراه هستند. در این عارضه اعصاب عضلات مری اختلال دارند.  در آشالازی توالی انقباضات عضلانی متناسب نیست در نتیجه یک انسداد عملی در راه عبور غذا ایجاد میشود.  افراد مبتلا به آشالازی حتی در بلع آب معمولی نیز مشکل دارند.  پس زدن غذا و مایعات و واردشدن آن به ریه بویژه در شبها ممکن است باعث ایجاد حالت خفگی شود.              سایر علل اشکال در بلع شامل تنگی یا سرطان مری است که خوشبختانه هر دو نادر هستند.  تشخیص این موارد باید توسط متخصص بیماریهای گوارشی داده شود. او مری را به وسیله یک لوله مخصوص (آندوسکوپ) معاینه میکند و فشار را در نقاط مختلف مری و معده اندازه گیری میکند (فشار سنجی).  پرتو نگاری با باریم (باریم در پرتونگاری حاجب است و بعد از بلع آن در نقاطی که این ماده وجود دارد فیلم سفید به نظر میرسد.) تنگی و بلع ناهماهنگ را مشخص میکند.  درمان این مشکلات بسته به ترجیح بیمار از طریق ترمیم جراحی یا گشاد کردن مکانیکی مری انجام میشود.  در برخی موارد داروها در کاهش انقباضات مری مؤثرند.



تاريخ : دوشنبه 12 تیر1391 | 0:59 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
آبسه یک ناحیه محصور شده عفونی است که پر از چرک میباشد. آبسه های ریوی نادرند زیرا آنتی بیوتیکها معمولا در مهار بیماری قبل از پیشرفت آن مؤثرند ولی در صورت تأخیر در درمان یا ناتوانی بدنی آبسه ممکن است ایجاد شود.  علائم عبارتند از: لرز-تب-سرفه خلط دار -و گاهی خلط خونی.  برای تعیین محل آبسه پرتونگاری از قفسه سینه معمولا ضروری است.  آبسه ریوی را اغلب میتوان با آنتی بیوتیکها تنها درمان کرد -اگرچه تخلیه از طریق جراحی ممکن است ضرورت یابد.



تاريخ : دوشنبه 12 تیر1391 | 0:48 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
وريدهاى واريسى وريدهاى سطحى‌اى هستند که پيچ در پيچ و گشاد شده و باعث برآمدگى و تغيير رنگ مى‌شوند و اغلب در پاها قابل رؤيت هستند. علت آن فقدان يا آسيب دريچه‌هاى داخل وريدى است. اين دريچه‌ها چين‌خوردگى نازک پوشش داخلى وريدها است که براى جلوگيرى از پس زدن خون و احتقان بسته مى‌شوند. وريدهاى واريسى در پا تمايل به شيوع خانوادگى دارند و در خانم‌ها ۴ برابر شايع‌تر هستند. سن نيز تا حدودى مؤثر است زيرا اين عارضه معمولاً بعد از ۴۰ سالگى بروز مى‌کند.

سه نوع وريد در پا وجود دارد: وريدهاى سطحى که نزديک پوست هستند، وريدهاى عمقى که در عمق و بين عضلات پا قرار دارند، و وريدهاى سوراخ‌کننده که دو نوع قبلى را به هم متصل مى‌کنند. قلب قادر به تلمبه کردن خون وريدى برخلاف جاذبهٔ زمن از پاها به قلب نيست. در عوض خون محيطى توسط فعاليت عضلانى که خون را بالاتر و بالاتر مى‌راند تا به قلب برسد، تلمبه مى‌شود. دريچه‌هاى وريدى از پس زدن خون جلوگيرى مى‌کنند. با وجود اين اگر دريچه‌ها به‌علت فقدان مادرزادي، صدمه در اثر لخته‌هاى خونى قبلي، يا اتساع ناشى از ايستادن طولانى نارسا شوند، عمل تلمبه کردن مختل مى‌گردد و وريدهاى سطحى که ديوارهٔ نازک و شکننده‌اى دارند کشيده مى‌شوند و تغيير شکل مى‌دهند و نماى مشخص طناب مانند وريدهاى واريسى را به‌خود مى‌گيرند. هنگامى‌که وريدهاى واريسى به‌علل مشابه در مقعد ظاهر شوند، بواسير (هموروئيد) خوانده مى‌شوند. وريدهاى واريسى هنگام حاملگى در مهبل نيز پديد مى‌آيند.

   علائم: 
زودرس‌ترين نشانه‌هاى وريدهاى واريسى بروز وريدهاى متسع، پيچ‌درپيچ و ارغوانى رنگ است که هنگام ايستادن در قسمت تحتانى پا ظاهر مى‌شود. دسته‌هاى کوچک وريدهاى باريک آبى و قرمز با وريدهاى واريسى همراه هستند که به آنها نماهاى عنکبوتى گفته مى‌شود. گاهى وريدهاى واريسى تنها در يک پا ظاهر مى‌شوند. اغلب علائمى وجود ندارند. شما ممکن است بعد از پياده‌روى يا ايستادن طولانى احساس پُرى و درد کنيد. پاها ممکن است متورم شوند. خارش شايع است و انقباض عضلات پا در شب ممکن است خواب را مختل کند. بسيارى از خانم‌ها هنگام قاعدگى ناراحتى بيشترى دراند. اگر اين عارضه شديد باشد، پوست ممکن است دچار تغيير رنگ شود و زخم‌هاى پوستى ايجاد گردد (التهاب پوست ناشى از توقف جريان خون را در فهرست موضوعی پوست -مو -ناخنها ببینید) التهاب وریدها نيز نسبتاً شايع است.

   درمان : 
موارد خفيف وريدهاى واريسى نيازى به درمان ندارد. شما مى‌توانيد با نشستن علائم را کاهش دهيد با بلند کردن پاها به تخليهٔ وريدى کمک کنيد. سعى کنيد از ايستادن طولانى بپرهيزيد و چهارزانو يا با پاهاى آويزان شده ننشينيد. زياد ورزش کنيد تا عضلات پاى شما خون را تلمبه کنند و از تجمع آن جلوگيرى کنند. از به‌کار بردن لباس تنگ، کش جوراب، کمربند و جوراب شلوارى بپرهيزيد. کاهش وزن اضافى نيز به تأخير در بروز وريدهاى واريسى کمک مى‌کند. در مورد جوراب‌هاى فشارنده تدريجى از پزشک نظرخواهى کنيد. اينها جوراب‌هاى قابل ارتجاعى هستند که محکم به مچ مى‌چسبند و فشار آنها به‌تدريج در قسمت‌هاى بالاتر پا کم مى‌شود. سعى نکنيد بدون دستور عمل، خودتان از جوراب‌هاى و نوارهاى کشى قابل ارتجاع استفاده کنيد.

در موارد علامت‌دار که درد، تورم، و محدوديت فعاليت وجود دارد و يا وريدهاى واريسى از نظر زيبائى ناخوشايند هستند، پزشک به احتمال زياد عمل جراحى را توصيه مى‌کند. در اين عمل وريدهاى بزرگ پا بيرون آورده شده و وريدهاى کوچک سوراخ‌کننده بسته مى‌شوند. روش درمانى ديگر تزريق مواد ايجادکننده تصلب است که در اثر آن وريدها بسته مى‌شوند. بعد از اين دو نوع درمان جريان خون طبيعى از طريق وريدهاى اطراف برقرار مى‌شود. اگر وريدهاى واريسى بعد از عمل جراحى عود کنند، معمولاً با روش تزريق درمان مى‌شوند.



تاريخ : دوشنبه 12 تیر1391 | 0:34 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
رتینوبلاستوم یک غده بدخیم شبکیه است که در کودکان پدید می آید. انحراف چشم اغلب تنها علامت این عارضه است که در صورت بروز این علامت همواره باید معاینه توسط پزشک انجام شود. اگر این غده به طور زودرس کشف شود با پرتو درمانی یا لیزر درمانی میتوان آن را معالجه کرد . در موارد پیشرفته برای جلوگیری از گسترش غده ممکن است خارج کردن چشم ضروری باشد.



تاريخ : شنبه 10 تیر1391 | 11:37 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
فلج عصب صورتى فلج عضلاتى است که تنظيم حرکات و حالت يک طرف صورت را به‌عهده دارند. اين عارضه در اثر صدمه به عصب صورتى که از مغز منشاء مى‌گيرد و زير گوش از جمجمه خارج مى‌گردد تا عضلات صورت را عصب‌دهى کند، ايجاد مى‌شود.



علل بسيارى براى فلج عصب صورتى وجود دارد. تصور مى‌شود که شايع‌ترين علت، تورم عصب صورتى احتمالاً توسط عفونت ويروسى مثل ويروس آبله‌مرغان باشد. (به مبحث آبله‌مرغان مراجعه کنيد). عصب صورتى در جمجمه از يک سوراخ باريک عبور مى‌کند. اگر عصب متورم شود وارد شدن فشار به عصب ممکن است عملکرد آن را مختل سازد.

علامت فلج‌ عصب صورتى افتادگى يک سمت صورت است. هنگامى‌که شما عضلات صورت خود را حرکت مى‌دهيد ـ مثلاً هنگام خنديدن ـ تنها يک طرف صورت حرکت مى‌کند و به آن نماى غيرعادى مى‌دهد. ممکن است مهار آب دهان در سمت مبتلا به‌علت گرفتارى عضلات دهان مشکل باشد. بيمار گاهى دچار درد پشت گوش، فک يا قسمت جانبى صورت مى‌شود. اگر عضلات پلک گرفتار شوند اشک ريزش زياد در همان طرف بروز مى‌کند. اگر چشم مبتلا در شب بسته نشود قرنيه خشک مى‌شود و عارضهٔ زخم قرنيه بروز مى‌کند.

فلج عصب صورتى نسبتاً شايع است و يک نفر در هر ۶۰ نفر در طول زندگى به آن مبتلا مى‌شوند. به‌علت آنکه غده‌ها و سکتهٔ مغزى نيز مى‌توانند باعث فلج عصب صورتى شوند پزشک احتمالاً انجام سى‌تى‌اسکن و ساير معاينات مغزى را براى کنار گذاشتن ساير بيمارى‌هاى دستگاه اعصاب مرکزى توصيه مى‌کند.

   درمان :
اکثر موارد فلج عصب صورتى خودبه‌خود محدودشونده هستند و به مرور زمان عملکرد عصب بهبود مى‌يابد. در برخى موارد پزشک براى کاهش تورم کورتيکواستروئيد تجويز مى‌کند. اگر هنگام شب چشم خشک مى‌شود و پزشک ممکن است استفاده از چشم‌بند و پماد را هنگام خواب توصيه کند. استفاده از قطره‌هاى مرطوب‌کنندهٔ چشمى مثل ميتل سلولز مى‌تواند از خشک شدن زياد قرنيه هنگام روز جلوگيرى کند.



تاريخ : جمعه 9 تیر1391 | 9:10 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
تاولها در اثر مالش زیاد پوست گرم و مرطوب ایجاد میشود. در ضمن اکثر تاولها در زندگی روزمره روی دست یا پا بروز میکنند. تاولها هنگامی  به وجود می آیند که سایش نهایتا باعث جدایی لایه فوقانی (روپوست) از زیر پوست میشود ودر فضای بین آن دو مایع تجمع می یابد. بهترین درمان برای تاول پاره نشده تمیز کردن ملایم آن با آب و صابون و پوشاندن آن با باند است. برای جلوگیری از آسیب بیشتر از پوششهای محافظ دیگر (دستکش -جوراب) استفاده کنید. اکثر تاولها را نباید پاره کرد زیرا مایع آن به طور طبیعی جذب خواهد شد و پوست سالم از بروز عفونت جلوگیری میکند. اگر تاول روی پا یا در ناحیه ای که نمیتوان آن را از سایش بیشتر محافظت کرد -ایجاد شود آن را کاملا با آب و صابون بشویید . یک سوزن را روی شعله ضد عفونی کنید و تاول را از کنار آن درست بالای محل اتصال با پوست سالم -سوراخ کنید. پوست روی آن را برندارید. لایه بالا و پایین به هم چسبیده و بزودی ترمیم میشود. اگر لایه بالایی خود به خود برداشته شد -ناحیه را با آب و صابون بشویید و تاول را با باند پانسمان کنید. به کار بردن پماد آنتی بیوتیک برای تاول باز توصیه میشود ولی ضروری نیست. در صورت بروز درد -چرک-تورم-خطوط قرمز رنگ اطراف تاول -تب یا تورم غدد لنفاوی که نشانه عفونت گسترش یابنده در عمق است -با پزشک خود مشورت کنید.



تاريخ : یکشنبه 4 تیر1391 | 9:56 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
 اگر قصد سفر به مناطق کوهستانی روآندا یا اقامت در کنار سلطان برنئی را دارید -باید علاوه بر مشورت با دفتر نمایندگی مسافرتی خود از رهنمودهای دیگری نیز استفاده کنید. اکثر مسافران هنگامی که خارج از کشور هستند توجه کمی به نیازهای پزشکی خود میکنند . برای سفر به مناطقی مثل کانادا-اروپا-و قطب جنوب -جمع آوری وسایلی بیش از تعدادی آسپیرین برای سفر  و یک عینک اضافی -ضرورتی ندارد. ولی بسیاری از مردم و همه مسافرانی که به کشورهایی مسافرت میکنند که طاعون در آنجا شایع است-میتوانند با دوراندیشی از وقوع مصیبت پیشگیری کنند.                                        واکسیناسیون: به مسافران کشورهایی که در آنجا بیماریهای مسری شایع است توصیه میشود -و در برخی موارد الزامی است که واکسن های خاصی را دریافت کنند. حصبه(تب تیفوئیدی) در افریقا-آسیا و امریکای مرکزی و جنوبی شایع است و یا در بیشتر نقاط آسیا -خاور میانه -افریقا و برخی نقاط اروپا وجود دارد. تب زرد در مناطق گرمسیری افریقا و امریکای جنوبی یافت میشود و واکسن آن در مراکز تأیید شده واکسیناسیون تب زرد قابل دسترسی است. به مسافران نپال و هندوستان توصیه میشود که علیه مننژیت واکسینه شوند. افرادی که بیش از 3 هفته در آسیا اقامت میکنند -باید علیه ویروس ژاپنی التهاب مغز -نوع B واکسینه شوند.  ناقل این ویروس پشه است و در صورت گرفتاری مغز همواره کشنده است.              ویروس فلج اطفال در بسیاری از کشورهای در حال توسعه شایع است و با وجود ایمن سازی در دوران کودکی -واکسیناسیون توصیه میشود. زیرا به نظر میرسد که ایمنی با گذشت زمان کاهش می یابد. برخی از متخصصان توصیه میکنند که مسافران چین برای پیشگیری از عفونت هپاتیت (التهاب کبدی) نوع A یکبار تزریق ایمینوگلوبولین انجام دهند. شهر شانگهای چند سال پیش گرفتار شیوع این بیماری شده بود.  اگر بعد از سال 1956 میلادی متولد شده اید با پزشک خود در مورد واکسیناسیون مجدد علیه سرخک-اوریون-سرخجه-مشورت کنید.  برای کسب اطلاع در مورد ضرورت انجام واکسیناسیونهای دیگر -قبل از حرکت با اداره بهداشت محلی -دفتر نمایندگی مسافرتی خود و یا خطوط مسافرتی بین المللی -تماس بگیرید .                                     مالاریا : مالاریا یک بیماری انگلی است که به وسیله پشه منتقل میشود و در بسیاری از قسمتهای افریقا-امریکای جنوبی و مرکزی -هند و جزایر اقیانوس آرام -به صورت یک مشکل جدی بهداشت عمومی درآمده است. در حال حاضر روش مؤثری برای ایمن سازی علیه مالاریا وجود ندارد ولی آنتی بیوتیک کلروکین اغلب علیه بیماری نقش محافظت کننده دارد. توصیه میشود که برای پیشگیری -مصرف این دارو 2 هفته قبل از مسافرت شروع شود و سپس به طور هفتگی در حین اقامت در مناطقی که بیماری شیوع دارد- مصرف شود. بعد از ترک محل نیز مصرف آن باید به مدت 8 هفته ادامه یابد.   در بعضی مناطق -مالاریا نسبت به کلروکین مقاوم شده است. در این موارد به شما توصیه میشود که از آنتی بیوتیک مفلوکین استفاده کنید یا داکسی سایکلین را جایگزین آن سازید. در صورت بروز علائم مالاریا (علائم شبیه انفلوانزا-مثل سر درد-لرز-تب-تهوع-استفراغ-منگی) پزشک مسافرتی شما ممکن است برایتان داروی فانسیدار را تجویز کند. کلیه این داروها باید در کودکان به مقدار متناسب با وزنشان مصرف شود.                 استفاده از این داروها در بیماران کبدی باید توسط پزشک مورد تجدید نظر قرار گیرد و کلیه افرادی که در دراز مدت از آنها به منظور پیشگیری استفاده میکنند باید به طور ادواری تحت مراقبت قرار گیرند. اگر به طور منظم از داروی دیگری استفاده میکنید -در مورد امکان تداخل دارویی با داروهای ضد مالاریا با پزشک مشورت کنید. اطمینان حاصل کنید که میزان و روش مصرف دارو در نسخه نوشته شده است و شما دستور مصرف آن را یاد گرفته اید. داروها را در ظرف مخصوص نگهداری کنید.  به طور کلی مصرف داروهای ضد مالاریا هنگام حاملگی ممنوع است . توصیه میشود که خانمها در سنین باروری در صورت مصرف این داروها حامله نشوند و تا حد امکان سفر خود را به مناطق شیوع بیماری تا ختم حاملگی به تعویق اندازند. همراه داشتن مواد ضد حشره (این مواد روی پوست یا لباسهای رو پاشیده میشوند و با حشره کشها که روی حشرات پاشیده میشوند تفاوت دارند) اقدام مناسبی است. در صورتی که در مناطق شیوع بیماری قصد چادر زدن در فضای باز دارید -از پشه بند استفاده کنید .                                                             اسهال مسافران : حدود یک سوم کلیه مسافران غربی که به کشورهای در حال توسعه یا توسعه نیافته مسافرت میکنند -دچار اسهال میشوند.  این عارضه 3 تا 5 روز طول میکشد و اغلب با تهوع -انقباضات روده ای -و گاهی تب همراه است. شایعترین علت آن ویروسها و باکتری اشریشیاکولی است که بویژه در افریقا -امریکای مرکزی و جنوبی -کشورهای مدیترانه ای و خاور میانه و آسیای جنوب شرقی شایع اند.   بهترین راه پیشگیری از اسهال رعایت احتیاط در خوردن و نوشیدن است. برای کاهش عوامل خطر از این رهنمود ها پیروی کنید.                   *رستورانهایی را که از نظر بهداشتی معروف هستند انتخاب کنید.                              *از فروشندگان کنار خیابان غذا نخرید.                    *از غذاهای پخته و میوه های قابل پوست کندن استفاده کنید.                           *از آب شیرها (برای مناطقی که آب جاری از این شیرها بخوبی ضد عفونی نمیشود) برای نوشیدن و مسواک زدن و از قطعات یخ استفاده نکنید.                 *از نوشابه های شیشه ای گاز کربنیک دار استفاده کنید. گاز کربنیک محیط اسیدی ایجاد میکند که برای رشد موجودات ذره بینی نامطلوب است.                               عارضه جدی اسهال از دست رفتن آب و املاح بدن است.   در موارد خفیف به مقدار زیاد از مایعات شفاف مثل آبمیوه -نوشابه سودا-چای و آب ضدعفونی شده استفاده کنید.  برای ضد عفونی کردن آب آن را 10 دقیقه بجوشانید -یا مطابق دستور عمل به آن قرص ید دار یا هیپوکلریت بیفزایید. برای موارد اسهال شدید -از روش دو لیوان به طریق زیر استفاده کنید.             ***2 لیوان فراهم کنید . در اولی حدود 250 گرم(یک لیوان پر) آبمیوه -نصف قاشق چایخوری عسل یا شکر و مقدار کمی نمک بریزید. در لیوان دوم حدود 250 گرم آب گازکربنیک دار یا تصفیه شده به علاوه نصف قاشق چایخوری جوش شیرین بریزید. از این لیوانها تا رفع تشنگی به طور متناوب بنوشید. علاوه بر این حدود 60 گرم پپتوبیسمول چهار بار در روز تا رفع علائم مصرف کنید.  در اسهال شدید مقدار زیادی پتاسیم از دست میدهید که میتواند به آسانی منجر به خستگی شود. بهترین منابع پتاسیم موز-آب پرتقال-سوپ گوشت صاف شده (به علاوه تکه های گوشت) و کوکاکولا هستند.  شما در می یابید که غذاهای نرم و ساده مطلوبترند بخصوص اگر تهوع و انقباضات روده ای داشته باشید. اگر آنتی بیوتیک تجویز شده در اختیار دارید آن را طبق دستور مصرف کنید و یا به پزشک محلی مراجعه کنید.  از داروی یدوکلروهیدروکسی کین که در بسیاری از کشورها به عنوان وایوفرم یا انترووایوفرم عرضه میشود -استفاده نکنید . زیرا میتواند باعث آسیب عصبی شدید و کوری شود. وجود خون در مدفوع و تب بالا نشانه خطرناکی است و لزوم مراجعه فوری به پزشک را گوشزد میکند. در این صورت ضرورت استفاده از آنتی بیوتیک تقریبا قطعی است. داروهایی که اغلب تجویز میشوند عبارتند از :  پپتوبیسمول-که بدون نسخه قابل خریداری است - و لوموتیل (مخلوط دیفنوکسیلات و سولفات آتروپین) که با نسخه باید تهیه شود و باعث کندی حرکات روده میشود . مقدار مصرف پپتوبیسمول در بزرگسالان 2 قرص (یا 2 قاشق غذاخوری از شربت آن) هر چهار ساعت و بر حسب نیاز تا 8 بار در 24 ساعت است. در مورد میزان مصرف در کودکان به برچسب تولید کننده دارو توجه کنید. در صورتی که به آسپیرین حساسیت دارید از پپتوبیسمول استفاده نکنید.  لوموتیل نیز به همان اندازه مؤثر است اگر چه مخدر بوده و ممکن است باعث عوارض جانبی بیشتر مثل خواب آلودگی و خشکی دهان شود. مقدار مصرف توصیه شده برای بزرگسالان 2 قرص چهار بار در روز است. لوموتیل را به کودکان کمتر از 2 سال ندهید. اگر بعد از یک تا دو روز بهبود نیافتید یک آنتی بیوتیک مثل تری متوپریم سولفامتوکسازول (کوتریموکسازول یا باکتریم) میتوانید مصرف کنید. مطلوبترین داروهایی که برای پیشگیری از اسهال مصرف میشود پپتوبیسمول-لوموتیل و باکتریم (کوتریموکسازول) هستند. با این حال اکثر صاحب نظران آنتی بیوتیک را به علت عوارض جانبی اش به عنوان پیشگیری توصیه نمیکنند.  پپتوبیسمول برای آنکه مؤثر واقع شود باید به مقدار 60 گرم چهار بار در روز مصرف شود و نمیتوان از آن به عنوان حداقل اقدام ممکن نام برد. مصرف دارو به عنوان پیشگیری احتمالا باید به مسافرانی محدود شود که نمیتوانند بیماری را تحمل کنند مثل کسانی که سرگرم کار تجاری-ورزش قهرمانی و امور دولتی هستند. در مورد بقیه افراد باید دوراندیش بود.       تجویز دارو : شما طبعا داروهای تجویز شده خود را هنگام مسافرت همراه میبرید . برای مواردی مثل تمام شدن یا گم کردن داروها یک نسخه اضافی همراه داشته باشید. سعی کنید این نسخه با معادلهای ژنریک نوشته شود زیرا بسیاری از داروهای تجارتی در خارج از کشور در دسترس نیست . آگاه باشید که برخی کشورهای اروپایی نسخه های خارجی را معتبر نمیدانند -انگلستان یکی از این کشورهاست.  اگر به شهرهایی که در ارتفاعات قرار دارند (مثل کاتماندو-کوزکو-لاپاز) سفر میکنید و مشکل قلبی یا ریوی دارید -درخواست از پزشکتان برای تجویز داروی استازولامید (دیاموکس) مفید خواهد بود. این دارو دفعات تنفس و انتقال اکسیژن به خون را افزایش میدهد و از تنفس ادواری (که هنگام خواب در ارتفاعات تقریبا عمومیت دارد) نیز جلوگیری میکند. (میتوانید به پست بیماری ارتفاعات در فهرست موضوعی کمکهای اولیه مراجعه کنید) . به طور کلی این موارد پیچیده و برای به خاطر سپردن بیش از حد به نظر میرسد . با این حال اگر یک مسافر معمولی هستید برای هر نقطه ای که قصد سفر داشته باشید -کاملا ایمن خواهید شد. ممکن است با نادیده گرفتن اکثر این اقدامات احتیاطی نیز به طور قابل قبولی سلامت بمانید. با وجود اینکه سفر به نقاط دیدنی دنیا بسیار وسوسه انگیز و جالب است ولی من اکیدا انجام این اقدامات را توصیه میکنم. همه ساله مسافران بیشتر و بیشتری به نقاط دوردست کره خاکی دسترسی می یابند و این معیارها را با جدیت اجرا میکنند یا تمایل به اجرای آن دارند. سالنامه های پزشکی پر از سرگذشت افرادی است که این اقدامات را انجام نداده اند. 




تاريخ : یکشنبه 4 تیر1391 | 9:18 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
تب منقوط کوههای راکی به وسیله ریکتزیا (موجود ذره بینی کوچکی که از لحاظ اندازه بین باکتریها و ویروسها قرار دارد) ایجاد میشود. این عارضه توسط نیش کنه منتقل میشود و در کالیفرنیا-ماساچوست- و لانگ آیلند از مناطق کوهستانی غرب (که نام بیماری از آنجا گرفته شده است )شایعتر است.  علائم عبارتند از : شروع ناگهانی سردرد شدید-دردهای عضلانی-ضعف-لرز-و تب بالا که تقریبا 2 روز بعد از گزیدگی کنه بروز میکنند.  در حدود روز چهارم بثوراتی به شکل نقاط یا لکه های قرمز مسطح روی مچ پا -مچ دست-کف دست-و کف پا ایجاد میشوند و بتدریج به بقیه نقاط بدن انتشار می یابند.                                                                                        درمان : درمان فوری با تتراسیکلین از آسیب شدید کلیه ها -کبد-ریه ها و خون که در صورت عدم درمان ایجاد میشود -جلوگیری میکند.  پیشگیری مستلزم بررسی دقیق و زدودن کنه ها بعد از مواجهه با آنها در جنگلها و مناطق زیستی شان است. اگر کنه ای یافتید که محکم به پوستتان چسبیده است آن را همانطور که در پست گزیدگی کنه در قسمت موضوعی کمکهای اولیه توضیح داده شده است از خود جدا کنید و برای تعیین لزوم مصرف آنتی بیوتیک پیشگیرانه به پزشک مراجعه کنید. 



تاريخ : جمعه 2 تیر1391 | 2:54 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
گیر کردن انگشت و شست نوعی از التهاب زرد پی و غلاف آن است که در عملکرد شست یا انگشت سبابه و گاهی سایر انگشتان تأثیر میگذارد. به کار بردن تکراری باعث ایجاد عقده در زردپی ای که یکی از انگشتها را خم میکند میشود. این عقده زرد پی -غلاف اطراف زرد پی را تحریک میکند و باعث التهاب و تنگی این غلاف میشود. اگر غلاف زرد پی به قدری تنگ شود که عقده نتواند از درون آن رد شود -انگشت مبتلا ممکن است در وضعیت خم شده یا باز شده قفل کند. این عارضه دردناک و عاجز کننده است.                                                            درمان : درمان این عارضه مشابه درمان مچ دکوروین که در پست قبلی دستگاه اسکلتی عضلانی و اختلالات آن توضیح داده شده است  میباشد. در موارد شدید برای درمان قفل شدن انگشت ممکن است آزاد سازی غلاف تنگ شده از طریق جراحی ضروری باشد. 

تاريخ : سه شنبه 30 خرداد1391 | 10:29 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
سرطان گردن رحم حدود 6 درصد از کل سرطانهای زنان را تشکیل میدهد و به طور شایع در محدوده سنی 40 تا 60 سال بروز میکند. عوامل خطر ساز سرطان گردن رحم عبارتند از :             **آمیزش جنسی قبل از 18 سالگی                   **داشتن شریکهای جنسی متعدد                         انتقال ویروس پاپیلومای انسانی و ویروس تبخال نوع 2 از طریق مقاربتی نیز در بروز سرطان گردن رحم مهم تلقی میشوند.           زنانی که بعد از یائسگی از استروژن به عنوان درمان جایگزینی استفاده میکنند و زنانی که فرزندی ندارند در خطر کمتری از نظر ایجاد سرطان گردن رحم هستند.                                 علائم : شایعترین علامت سرطان گردن رحم ترشح خونی از مهبل است که ممکن است شدید بوده و بوی بدی داشته باشد. خونریزی یا لکه بینی بین قاعدگیها-بعد از آمیزش جنسی -یا بعد از یائسگی نیز ممکن است از نشانه های سرطان گردن رحم باشد.                             روشهای بیماریابی در سرطان گردن رحم : یک برنامه منظم برای انجام معاینه و پاپ اسمیر (نوعی روش ساده نمونه برداری از مخاط گردن رحم) برای کشف هر نوع دیسپلازی (نوعی حالت پیش سرطانی) قبل از تبدیل شدن به سرطان یا کشف سرطان در مراحل اولیه که هنوز احتمال درمان زیاد است -بسیار مفید است.                     تشخیص : وقتی سرطان گردن رحم مورد شک واقع میشود -آزمایش پاپ اسمیر از طریق تراشیدن ملایم مخاط گردن رحم و مشاهده آن زیر میکروسکوپ انجام میگیرد.  اگر پاپ اسمیر غیر طبیعی بود -نمونه برداری و احتمالا اتساع و تراشیدن رحم (کورتاژ) انجام میشود تا گسترش احتمالی سرطان به داخل رحم مشخص گردد.                                                                             درمان : درمان مانند اکثر سرطانها به مرحله (میزان گسترش) سرطان هنگام تشخیص بستگی دارد. گردن رحم معمولا برداشته میشود و در صورت پیشرفته بودن سرطان باقیمانده رحم -تخمدانها-و لوله های رحم برداشته خواهند شد. تصمیم به انجام پرتودرمانی بعد از عمل نیز به مرحله بیماری بستگی دارد. شیمی درمانی معمولا برای سرطانهایی که به اعضای دوردست گسترش یافته اند -نگه داشته میشود.



تاريخ : دوشنبه 29 خرداد1391 | 2:53 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
فتق شکاف حجاب حاجز یک بیرون زدگی غیر طبیعی (فتق)قسمت فوقانی معده از سوراخ (شکاف) حجاب حاجز است. از طریق این شکاف مری از حجاب حاجز عبور میکند و به معده اتصال می یابد. به نظر میرسد که ضعف عضلات حجاب حاجز علت این عارضه است. این عارضه بسیار شایع است ولی خوشبختانه اکثر افراد بدون علامتند. در سایرین-بویژه آنهایی که نسبت به سلامتی خود بی تفاوتند -پیامد این عارضه به صورت سوزش سردل-درد سوزشی و عمیق قفسه سینه که گاهی با درد و مشکلات قلبی اشتباه میشود-میباشد. این علائم معمولا با دراز کشیدن بدتر میشوند .آروغ زدن و پس زدن محتوای اسیدی معده به حلق نیز از علائم شایع است. در موارد شدید و در صورت وارد شدن مواد پس زده به ریه ها ممکن است سرفه یا اشکال در تنفس ایجاد شود.                              سوزش سر دل در اثر ناتوانی دریچه بازدارنده (اسفنگتر) مری در جلوگیری از جریان یا پس زدن محتوای اسیدی معده به مری ایجاد میشود به همین علت به این عارضه پس زدن مواد از معده به مری میگویند.                       پس زدن اسید لایه مخاطی ظریف مری را ملتهب میکند و به این ترتیب نام التهاب مری ناشی ازپس زدن به این عارضه داده شده که اکثر پزشکان آن را به کار میبرند. بسیاری از افراد مبتلا به التهاب مری ناشی از پس زدن -فتق شکاف حجاب حاجز ندارند و فقط عملکرد دریچه بازدارنده مری آنها ضعیف است . با این حال تعداد افراد مبتلا به فتق شکاف حجاب حاجز با بالا رفتن سن افزایش می یابد. تخمین زده میشود که در حدود سن 65 سالگی تقریبا نصف همه مردم مبتلا به این عارضه اند و در حدود 85 سالگی قریب 85 درصد افراد دچار فتق شکاف حجاب حاجز میشوند.                                                                                                                                درمان : اگر مبتلا به فتق شکاف حجاب حاجز هستید کار زیادی در مورد آن نمیتوانید انجام دهید ولی اقدامات متعددی برای جلوگیری از سوزش سردل و بزرگ شدن فتق قابل انجام است . این اقدامات عبارتند از :                         *پرخوری نکنید و از مصرف غذاهایی مثل چربیها و شکلات که تخلیه معده را کند میکنند-بپرهیزید. شما احتمالا سایر غذاهایی را که همواره باعث سوزش سر دل میشود-خواهید یافت. از مصرف این غذاها نیز خودداری کنید.    کافئین-نعناع-گوجه فرنگی-و مرکبات و آب میوه آنها در بسیاری از افراد باعث سوزش سر دل میشود. بر خلاف اعتقاد عمومی غذاهای ادویه دار سوزش سر دل ایجاد نمیکنند و معمولا نیازی به پرهیز از آنها وجود ندارد.                           *برخی از داروها میتوانند باعث سوزش سردل شوند. این داروها عبارتند از :  قرصهای ضد بارداری-آنتی هیستامین ها (که در بسیاری از داروهای سرماخوردگی یافت میشوند) -دیازپام- و بسیاری از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن.  اگر از داروهای تجویز شده استفاده میکنید از پزشک در مورد احتمال ایجاد سوزش سردل توسط آنها -نظرخواهی کنید.                                                                                                          *حداقل 2 ساعت قبل از خوابیدن غذا بخورید تا قبل از دراز کشیدن معده فرصت کافی برای تخلیه داشته باشد.         *سیگار کشیدن را ترک کنید. نیکوتین علاوه بر ایجاد سرطان و صدها عارضه نامطلوب دیگر-باعث کند شدن تخلیه معده و پس زدن مواد از معده به مری میشود.                                                                                        *از لباسهای تنگ بویژه کمربندهایی که به کمر فشار می آورند -بپرهیزید.                                                        *اگر وزنتان بیش از حد است آن را کاهش دهید. وزن زیاد فشار شکمی را افزایش میدهد و باعث پس زدن مواد و سوزش سردل میشود.                                                                                                                                      *الیاف (خوراکیهایی مثل سبزیها-میوه ها و ...الیاف غذایی زیادی دارند) رژیم غذایی خود را افزایش دهید تا از یبوست جلوگیری شود. زور زدن هنگام دفع مدفوع باعث پس زدن مواد میشود.                                             * با بلند کردن سر تختخواب خود به اندازه 10 تا 12 سانتیمتر از نیروی جاذبه استفاده کنید. این کار را میتوان با قرار دادن کتاب یا آجر زیر پایه های بالایی تخت انجام داد.                                                                                  آنتی اسیدها (داروهای ضد اسید) : احتمالا اولین دارویی که اکثر افراد به دلیل سوزش سردل به آن روی می آورند -آنتی اسیدها هستند. آنتی اسیدها از طریق خنثی کردن اسید معده و کم کردن تحریک ناشی از پس زدن مواد در صورت بروز -عمل میکنند. آنتی اسید ها بویژه اگر به شکل مایع و پودر باشند سریع اثر میکنند. قرصها کندتر اثر میکنند مگر آنکه خوب جویده شوند. آنتی اسیدها در تسکین درد و احساس سوزش ناشی از سوزش سردل کاملا مؤثرند. با وجود این-این داروها باید به عنوان یک وسیله درمانی موقت در نظر گرفته شوند و برای مصرف طولانی  مدت نباید به آنها اتکا کرد -مخصوصا داروهایی که حاوی بیکربنات سدیم (جوش شیرین ساده) هستند به علت محتوای زیاد سدیم میتوانند در عملکرد کلیه اختلال ایجاد کنند. این ترکیبات همچنین ممکن است باعث ایجاد ((واکنش برگشتی)) شوند یعنی تولید اسید را چند ساعت بعد افزایش دهند و مصرف آنتی اسید بیشتر را ضروری سازند.       کربنات کلسیم ارزان و مؤثر است ولی این ترکیبات نیز موجب واکنش برگشتی اسید میشوند. آنتی اسیدهای حاوی کلسیم اغلب توسط زنان یائسه برای افزایش کلسیم رژیم غذایی مصرف میشوند. مقدار مصرف باید به 1000 تا 1500 میلی گرم کلسیم در روز محدود شود و از مصرف آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم که عملا باعث تخلیه کلسیم بدن میشوند باید خودداری گردد. بنابراین اگر از آنتی اسیدهای حاوی کلسیم استفاده میکنید -فراورده های دارویی کلسیم را مصرف نکنید.           هیدروکسید منیزیم نیز یک فراورده تند اثر است. مصرف این دارو به مقدار زیاد که مورد علاقه برخی از افراد است ممکن است باعث اسهال شود.                          ترکیبات آلومینیوم دار به عنوان آنتی اسید تأثیر کمتری دارند و مصرف مقادیر زیاد آنها ممکن است باعث یبوست شود. در صورتی که نیاز به افزایش مصرف کلسیم دارید -بیش از 65 سال دارید-یا دچار مشکلات کلیوی هستید مصرف این ترکیبات بدون تجویز پزشک توصیه نمیشود.                 ترکیبات حاوی آلومینیوم و منیزیم اغلب بهترین انتخاب دارویی هستند زیرا خطر ایجاد اسهال یا یبوست در اثر مصرف آنها اندک است.                                                                          بدون توجه به نوع آنتی اسیدی که مصرف میکنید -نباید برای مهار سوزش سردل در طولانی مدت به آن وابستگی پیدا کنید. اگر باید نمک رژیم غذاییتان محدود باشد از آنتی اسیدهای محتوی سدیم استفاده نکنید.  اگر حامله هستید -زخم معده یا بیماری کلیوی دارید-قبل از مصرف آنتی اسید با پزشک مشورت کنید.                                         سایر داروها : پزشک ممکن است برایتان سوکرالفیت ( کارافیت) تجویز نماید. این ترکیب یک پوشش محافظ روی مخاط ملتهب ایجاد و بهبودی را تسریع میکند.                         داروهایی مثل سایمتیدین -فاموتیدین-نیزاتیدین-رانیتیدین- تحت عنوان داروهای ضد گیرنده H2 خوانده میشوند. آنها از طریق مهار تولید اسید معده عمل میکنند و به این ترتیب از التهاب مری (و التهاب معده که علائم مشابهی دارد) جلوگیری مینمایند. یک مهار کننده قوی اسید معده به نام امپرازول تقریبا به طور کامل تولید اسید معده را متوقف میکند. از این رو این دارو تنها در التهاب مری خیلی شدید -التهاب فرسایشی مری -و تومور تولید کننده اسید (گاسترینوما = یک نوع تومور لوزالمعده است که هورمون گاسترین تولید میکند و این ماده تولید اسید معده را تحریک میکند) به کار میرود.              داروی متوکلوپرامید از طریق افزایش انقباض دریچه بازدارنده مری و افزایش حرکات روده کوچک باعث تخلیه سریعتر معده میشود. در مواردی که واقعا نسبت به درمان مقاوم است -میتوان برای مهار پس زدن مواد از جراحی سود برد.



تاريخ : پنجشنبه 25 خرداد1391 | 11:43 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
ذات الریه یا سینه پهلو یک بیماری خاص نیست و یک عبارت کلی است که به انواع مختلف التهاب ریه اطلاق میشود. این عارضه ممکن است در اثر باکتریهای مختلف مثل پنوموکوک-توبرکولوز (عامل سل) -و لژیونلا که باعث بیماری لژیونلا میشود -ایجاد گردد.  ذات الریه ممکن است در اثر قارچها مثل هیستوپلاسما-یا توسط آغازیانی چون پنوموسیستیس کارینی پدید آید. ذات الریه پنوموسیستیس در بیماران مبتلا به ایدز بسیار شایع است. این عارضه میتواند توسط ویروسهای متعدد و حتی مواد سمی مثل کلرین و گاز خردل که در اثر استنشاق میتوانند باعث آسیب شیمیایی ریه ها گردند -ایجاد شود. التهاب ریه ای که در اثر استنشاق دود ایجاد میشود نوعی ذات الریه شیمیایی است.  تنوع ذات الریه باعث پدید آمدن عبارات توصیفی مناسب و متعددی شده است. ذات الریه نایژه ای پراکندگی التهاب در ریه به طور تکه تکه و نامنظم است. در ذات الریه قطعه ای یک قطعه از ریه به طور کامل ملتهب است . ریه چپ دو قطعه و ریه راست سه قطعه دارد.  ذات الریه دوگانه به معنی درگیری هر دو ریه است.  علائم ذات الریه بسته به علت ایجاد التهاب متغیرند ولی علائم شایع عبارتند از : لرز-تب-سرفه و بی حالی . در موارد شدید تنگی نفس -خلط خونی-سر درد-و درد قفسه سینه ممکن است بروز کند.                    تشخیص ذات الریه معمولا آسان است . پزشک قفسه سینه شما را با گوشی پزشکی سمع میکند و با انگشت ضربات ملایمی روی قفسه سینه میزند تا مناطقی از ریه را که هوا در آن وجود ندارد مشخص کند. پرتونگاری از قفسه سینه -آزمایش خون- و آزمایش خلط ممکن است درخواست شود.                                                      درمان : در اینجا نیز درمان به علت بستگی دارد. ذات الریه باکتریایی با آنتی بیوتیک مناسبی که به وسیله کشت خلط مشخص میشود -درمان میگردد. ذات الریه ویروسی به آنتی بیوتیک پاسخ نمیدهد وبا اقدامات حمایتی عمومی برای تسکین سرفه - تب -درد-و تنگی نفس-درمان میشود.              ذات الریه به علت عوارض شدیدی که میتواند داشته باشد اغلب در بیمارستان تحت درمان قرار میگیرد. این عارضه بویژه سالخوردگان و افراد مبتلا به بیماریهای مزمن و ناتوان کننده را مورد حمله قرار میدهد و باعث مرگ آنها میگردد.

تاريخ : سه شنبه 23 خرداد1391 | 8:46 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
بیمارانی که برای مدت طولانی در بستر میمانند در اثر کاهش جریان خون در نقاط تحت فشار ممکن است روی استخوان لگن و پاشنه پایشان زخمهایی ایجاد شود . بیماران سالخورده تر با نارسایی عروقی بویژه مستعد این زخمهای بستر هستند. حرکت دادن مکرر بیمارانی که مجبور به استراحت در بستر هستند -استفاده از بالشها-پوست گوسفند-و سایر زیراندازهای فشارگیر که وزن بدن را در یک سطح وسیع تر پخش میکنند -و پاکیزه و خشک نگه داشتن بیمار میتواند به میزان قابل توجهی از این عارضه پیشگیری کند. در صورت بروز زخم بستر فورا با پزشک تماس بگیرید تا اقدامات درمانی ویژه و آنتی بیوتیک را برای بیمار شروع کند و مراقبتهای معمول در بستر را یاد آوری نماید.



تاريخ : دوشنبه 15 خرداد1391 | 4:33 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
گزانتلاسما برآمدگی زرد رنگ-سفت و کوچکی است که زیر پوست پلک به علتی که بخوبی مشخص نیست -تشکیل میشود و بی ضرر است . ممکن است از نظر زیبایی تمایل به خارج کردن آن داشته باشید ولی این عارضه اغلب عود میکند. 



تاريخ : دوشنبه 15 خرداد1391 | 4:24 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
درد عصبی دردی است که در اثر صدمه یا فشار روی عصب ایجاد میشود. موضع درد کاملا بستگی به عصب خاص مبتلا دارد. درد عصبی معمولا به صورت یک درد تیر کشنده در طول عصب گرفتار حس میشود. این درد گذرا و اغلب تکرار شونده است. این عارضه ممکن است موقتی یا مزمن و در موارد شدید ناتوان کننده باشد. مثالهای این عارضه عبارتند از :                       *درد عصب سه قلو : تیک دردناک صورت نیز خوانده میشود. این درد یک درد تیر کشنده است و در صورت و فک که توسط عصب پنجم مغزی (سه قلو) عصب دهی میگردد-احساس میشود. این عارضه معمولا افراد سالخورده تر را مبتلا میکند و تنها در یک طرف صورت احساس میشود. این درد چند ثانیه تا چند دقیقه طول میکشد و اغلب بسیار شدید است و ممکن است به وسیله فعالیتهایی مثل جویدن یا مسواک زدن دندان تحریک شود.  در حال حاضر تصور میشود که علت درد عصب سه قلو فشار روی عصب پنجم مغزی توسط یک شریان است.  درد عصب سه قلو به وسیله داروهایی (مثل کاربامازپین و فنی توئین ) که حمله را متوقف یا کند میکند -درمان میشود.  در موارد شدید عصب به وسیله عمل جراحی از شریان وارد کننده فشار جدا میشود.         * درد عصب سیاتیک : این درد که از کفلها به طرف پایین و پشت ران تیر میکشد اغلب در اثر بیرون زدگی دیسک بین مهره ای (تغییرات استحاله ای مهره ها ) بروز میکند. کمر درد در پستهای آینده در مبحث موضوعی دستگاه اسکلتی عضلانی و اختلالات آن مورد بحث قرار میگیرد.  هر درد عصبی که بیش از چند روز تداوم یابد باید برای تشخیص و درمان توسط پزشک بررسی شود. اغلب یک متخصص دردهای عصبی مورد مشورت قرار میگیرد. 



تاريخ : یکشنبه 14 خرداد1391 | 2:33 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
از کمپرس سرد (مثل یخ پیچیده در حوله) به مدت نیم ساعت برای برطرف کردن درد و به حداقل رساندن تورم استفاده کنید. اگر پوست پاره شده است با آن مثل یک بریدگی یا خراشیدگی برخورد کنید. برای زخمهای ناشی از فشارهای پیچشی و صدمات پره دوچرخه به پزشک مراجعه کنید.



تاريخ : یکشنبه 14 خرداد1391 | 2:27 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
مطالبی که در این پست (اهدای خون به خود) توضیح داده شده است مطابق با قوانین و امکانات  پزشکی امریکا میباشد و ممکن است در کشورهای مختلف  شرایط و امکانات متفاوت باشد.                                                                                   اگر قرار است یک عمل جراحی انتخابی انجام دهید -یعنی در نظر است که یک عمل جراحی غیر فوریتی مثل تعویض مفصل ران به لگن یا یک جراحی پلاستیک برایتان انجام شود -ممکن است تمایل داشته باشید که برای انتقال خون حین عمل در صورت نیاز از خون خودتان استفاده شود . انتقال خون خودی -بی خطرترین خونی است که میتوانید دریافت کنید زیرا احتمال واکنش ناشی از انتقال خون یا ابتلا به بیماریهایی که از طریق انتقال خون سرایت میکنند -با بهره گیری از خون خودی عملا صفر است.             خطرهای استفاده از خون ذخیره شده چیست ؟ با وجود آزمایش از نظر وجود ویروس مولد نقص ایمنی (عامل بیماری ایدز)  در مورد کلیه خونهایی که به بانک خون اهدا میشوند -تعدادی از گیرندگان خون در امریکا سالانه به این عفونت مبتلا میشوند.  در موارد نادری که خون در مراحل ابتدایی بیماری و قبل از ایجاد پادتن این ویروس -گرفته میشود -آزمایش رایج از نظر ویروس اچ.آی.وی  قادر به کشف وجود ویروس نیست.  خطر ابتلا به ایدز از خونهای ذخیره شده تنها یک در 40 هزار تا یک در 250 هزار است .خطر ایجاد عوارض جدی نامطلوب در اثر بیهوشی عمومی حدود یک در 1600 است. (آمارهای ذکر شده مربوط به امریکا میباشد). با وجود دقت در تعیین گروه خونی و قیاس متقابل خون شما با خون اهدایی ذخیره شده-گاهی واکنشهای شدید ناشی از انتقال خون (مثل واکنش حساسیتی یا تجمع گلبولهای قرمز خون که باعث آسیب ریه ها میشود) روی میدهد. به این ترتیب اهدای خون به خود که کلیه این عوارض نامطلوب را از بین میبرد -در صورت امکان بسیار معقولانه است.                                                                                                                   چه باید کرد : باید از پزشک خود بپرسید که آیا جراحی انتخابی شما ممکن است نیاز به انتقال خون داشته باشد یا نه . اگر اینطور است -پزشکتان هماهنگیهای مورد نیاز را با نزدیکترین بانک خون انجام خواهد داد. در موقع مقرر وضعیت شما توسط کارکنان بانک خون و از طریق گرفتن یک شرح حال پزشکی کوتاه -معاینه مختصر و انجام آزمایش خون برای کسب اطمینان از عدم کم خونی -بررسی خواهد شد.  اگر پزشک پس از مشورت با مسئول امور پزشکی بانک خون مشخص نمود که وضعیت شما برای اهدای خون قابل قبول است -شما میتوانید بسته به نیاز پیش بینی شده تا مدت شش هفته و هفته ای تا یک واحد خون (حدود نیم لیتر) بدهید.  آخرین دفعه اهدای خون باید حداقل 3 روز قبل از عمل جراحی باشد تا فرصت برای جایگزینی خون اهدایی فراهم شود.                                 خون ذخیره شده منجمد چیست ؟ همگام با افزایش تمایل به استفاده از اهدای خون خودی در امریکا -برخی از تولید کنندگان موقع شناس برای جمع آوری -انجماد و ذخیره خون به منظور اعمال جراحی انتخابی یا فوریتی که ممکن است در آینده مورد نیاز باشد -وارد بازار شدند. خون منجمد در این شرکتها که در نقاط مختلف امریکا پراکنده اند تا 3 سال قابل ذخیره سازی است. ولی صلیب سرخ امریکا و مؤسسه ملی بهداشت این خدمات پر هزینه را تأیید نمیکنند. تجربیات جاری نشان میدهد -امیدوار بودن به اینکه این ذخیره خون منجمد در موارد فوریتی به موقع ذوب -آماده -آزمایش و ارائه گردند -واقع بینانه نیست. برای اعمال جراحی انتخابی -اقدامی که قبلا ذکر شد کافی و ارزانتر است.                                                             



تاريخ : شنبه 13 خرداد1391 | 6:1 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
ضایعات ویژه زونا تاولهای کوچکی هستند که وسط آنها فرورفته است و در طول یک عصب محیطی قرار گرفته اند. این ضایعات اغلب در پشت و تنه ایجاد میشوند. قبل از بروز بثورات-پوست ممکن است در لمس حساس باشد -خارش و سوزش داشته باشد-یا با درد شدید همراه باشد. تا زمانی که تاولها ظاهر نشده اند -این درد ممکن است با حمله قلبی -التهاب صفاق -یا التهاب مفصلی حاد اشتباه شود.   بثورات ناشی از ویروس هرپس زوستر بعد از یک عفونت اولیه آبله مرغان (اغلب چند دهه قبل) ایجاد میشوند. یک بیماری شدید -سرطان-یا تضعیف دستگاه ایمنی ممکن است عامل تسریع کننده ای باشند که قبل از این عارضه ویروسی به وجود می آیند.       یک درد شدید-مزمن و موضعی (درد عصبی بعد از تبخال) ممکن است بعد از یک حمله حاد بیماری زونا ایجاد شود.  درمان : چون درمان خاصی برای این ویروس وجود ندارد-درمان در جهت برطرف کردن علائم است. مسکن برای درد تجویز میشود. کمپرس دومه بورو بر روی ضایعات تسکین دهنده است . در صورتی که ضایعات پاره شد و مایع از آن تراوش کرد از پماد باسیتراسین برای پوشاندن آنها استفاده کنید.  آسیکلوویر خوراکی ممکن است توسط پزشک تجویز شود. کورتیکواستروئیدها نیز ممکن است برای کاهش درد عصبی بعد از تبخال تجویز شوند.



تاريخ : شنبه 13 خرداد1391 | 1:33 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
یکی دیگر از آسیب دیدگیهایی که در اثر حرکت تکراری ایجاد میشود و باعث درد مچ و شست میگردد به مچ دست دکوروین معروف است . این عارضه نوعی التهاب زرد پی و غلاف آن است که در اثر التهاب و سپس ضخیم شدن و تنگی یکی از جایگاههای زردپی مچ که از میان آن دو زردپی بالابرنده شست عبور میکنند ایجاد میشود. این علائم ممکن است در اثر نوشتن طولانی-استفاده از قیچی -یا سایر فعالیتهایی که مستلزم انجام حرکات تکراری شبیه نیشگون گرفتن است -ایجاد شود. شما معمولا میتوانید با گرفتن شست و کشیدن آن به پایین که باعث کشیده شدن زردپی در غلاف تنگ آن میشود -درد را ظاهر کنید. این پدیده به آزمون فینکل اشتاین معروف است.                                               درمان : استراحت و خودداری از حرکات شبیه نیشگون گرفتن و پرهیز از گرفتن محکم اشیاء معمولا درد را برطرف و از بروز آن جلوگیری میکند. دو یا سه بار در روز به مدت 30 تا 60 دقیقه از کیف آب یخ استفاده کنید. مصرف داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن درد را برطرف میکند. پزشک ممکن است قالب شکسته بندی برای محدود کردن حرکت شست تجویز کند.  در موارد شدید تزریق کورتیکواستروئیدها یا برطرف کردن تنگی جایگاه زردپی ها از طریق جراحی ممکن است تجویز شود.



تاريخ : شنبه 13 خرداد1391 | 12:15 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
در حال حاضر 2 روش پیشگیری برای مردان در دسترس است که عبارتند از :  کاندوم و وازکتومی.                      وازکتومی : وازکتومی یا ((بستن طنابهای انتقال دهنده اسپرم )) قطع و بستن مجاری منی بر منشأ گرفته از بیضه هاست. این روش یک جراحی ساده و کم هزینه است که تحت بیحسی موضعی و ظرف 20 دقیقه انجام میشود و نیازی به بستری شدن ندارد. بعد از 15 تا 20 بار انزال برای تخلیه اسپرمهای باقیمانده در مجاری منی بر -عقیمی دائمی ایجاد میشود. به خاطر داشته باشید تا انجام آزمایش منی توسط پزشک و نشان دادن 2 بار انزال بدون اسپرم نباید خود را عقیم تصور کنید.  کودکان بسیاری از پدران تازه وازکتومی شده به وجود آمده اند. وازکتومی هیچ اثری روی تمایل و عملکرد جنسی ندارد و حتی با آسوده کردن زن و شوهر از اضطراب ناشی از حاملگی ناخواسته باعث بهبودی این دو عامل میشود.  به همین دلیل هر گاه زن و شوهر متقاعد شدند که خانواده شان کامل است -ممکن است به انجام وازکتومی ترغیب شوند.                                                                                    کاندوم ها : کاندوم ها یا غلافهای پیشگیری کننده در حدود 90 درصد در پیشگیری از حاملگی مؤثرند و همچنین ممکن است بیش از سایر روشهای پیشگیری در جلوگیری از بیماریهای مقاربتی مثل تبخال و ایدز مؤثر باشند. مؤثرترین کاندوم ها آنهایی هستند که دارای مواد نرم کننده اسپرم کش مثل نان  اکسینول-9 هستند. نقطه ضعف اصلی کاندوم ها کاهش احساس در مردان است که باعث کاهش پذیرش استفاده از آنها شده است.در موارد نادر حساسیت به لاستیک باعث ایجاد بثوراتی روی آلت میشود. این نوع التهاب پوست تماسی به طور کامل در قسمت موضوعی پوست -مو -ناخنها تشریح شده است. با تغییر نوع کاندوم و استفاده از انواعی که از روده گوسفند ساخته میشود (مثل لمب اسکین) و احساس مرد را نیز بهبود میبخشند -میتوان از این عارضه جلوگیری کرد.   کاندوم هایی که قبلا با مواد نرم کننده چرب شده اند ارجح هستند .  اگر کاندوم های لاستیکی چرب نشده را خریداری کرده اید -آن را با نرم کننده های محلول در آب مثل K-Y JELLY -یا بزاق نرم کنید. از فراورده هایی که ماده زمینه ای آن روغنی است (مثل وازلین-لوسیونهای مراقبتهای ویژه -روغنهای اطفال -کرم دست نیوه آ-و سایر فراورده های روغنی ) استفاده نکنید. زیرا روغن میتواند لاستیک را حل کند و ظرف چند دقیقه باعث پاره شدن کاندوم شود.  هنگام خرید کاندوم -دستور مصرف آن را مطالعه کنید. استفاده نامناسب بوضوح میتواند باعث بروز نتایج نامطلوبی شود.  آمیزش جنسی بدون حفاظ مانند استفاده از روشهایی مثل متوقف کردن عمل جنسی و پرهیز دوره ای را نمیتوان به عنوان روش پیشگیری تلقی کرد زیرا این روشها یا بی فایده اند و یا برای اکثر زوجها به میزان زیادی غیر مؤثرند.  



تاريخ : سه شنبه 9 خرداد1391 | 12:8 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
باکتریها از طریق گردن رحم به رحم و سپس از طریق لوله های رحم به شکم وارد میشوند. اگر چه در بسیاری از موارد علت قابل تشخیصی وجود ندارد ولی خانمها اغلب بعد از آمیزش جنسی -زایمان- سقط جنین -یا احتمالا در اثر وجود دستگاه داخل رحمی -به عفونت مبتلا میشوند.  این عفونتها ممکن است حاد یا مزمن باشند . عفونتهای حاد اغلب باعث درد شدید و حساسیت قسمت تحتانی شکم و تب میشوند.  گنوکوک(عامل سوزاک) و کلامیدیا شایعترین باکتریهایی هستند که باعث این عفونتهای حاد میگردند.  در عفونت مزمن درد بیشتر حالت آزار دهنده دارد و تب وجود ندارد هر دو نوع این عفونتها ممکن است با ترشح بیش از حد از مهبل-گاهی با بوی بد-نامنظمی قاعدگی- کمر درد -و آمیزش جنسی دردناک همراه باشد.                                                                    درمان : بروز هر یک از علائم فوق نشانگر لزوم مراجعه فوری به پزشک است.  عدم درمان عفونتهای لگن با آنتی بیوتیکهای مناسب میتواند منجر به التهاب پریتوان (عفونت تمام حفره شکم که تهدید کننده حیات است) شود.  استراحت در بستر و پرهیز از آمیزش جنسی نیز توصیه میشود.  اگر باکتریهای مولد عفونت از طریق جنسی منتقل شده باشند -همسر شما نیز نیاز به درمان دارد.



تاريخ : سه شنبه 9 خرداد1391 | 11:53 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
مفصل فکی گیجگاهی باعث میشود که فک پایین به شکل قابل انعطافی به جمجمه اتصال یابد. اختلالات واقعی مفصل فکی گیجگاهی معمولا به ضربه های قبلی مربوط میشود.  علائم شایع عبارتند از:  احساس درد در مفصل-ایجاد صدای غیر طبیعی هنگام باز و بسته کردن دهان- یا در رفتگی مفصل به دنبال خمیازه کشیدن .  علت بروز این علائم ممکن است التهاب مفصل یا در رفتن صفحه (دیسک) مفصلی باشد.  تشخیص و افتراق بیماری حقیقی مفصل از عارضه شایع نشانگان مفصل فکی گیجگاهی (تحت عنوان نشانگان اختلال و درد عضلانی فاشیائی نیز شناخته میشود) باید توسط دندانپزشک انجام شود.  برای التهاب مفصل فکی گیجگاهی معمولا درمانی وجود ندارد.  جراحی در موارد نادر برای دررفتگی صفحه (دیسک) مفصلی ممکن است توصیه شود.          نشانگان مفصل فکی گیجگاهی یکی از موارد بدفرجام پزشکی است زیرا علت آن بخوبی مشخص نیست و در نحوه درمان آن اختلاف نظر زیادی وجود دارد. افراد مبتلا به این نشانگان -درد مبهمی دارند که در اطراف گوش یک سمت متمرکز است و به فک -پشت سر و اغلب به گردن و عضلات شانه انتشار می یابد.  درد اغلب هنگام غذا خوردن یا بعد از خمیازه کشیدن ایجاد میشود. حرکت فک نیز محدود میشود (فک طبیعی را میتوان به اندازه عرض 3 انگشت اول باز کرد) . اکثر بیماران  هنگام باز کردن فک یک صدای غیر طبیعی احساس میکنند.  در برخی بیماران اگر فک خیلی باز شود - قفل میکند. این علائم بسیار متنوعند و بدون دلیل واضح عارض و برطرف میشوند.    نشانگان مفصل فکی گیجگاهی در خانمها شایعتر است و تصور میشود که ناشی از فشار های عصبی باشد.  تصور میشود که علت درد- فشردن فکها به هم برای تخلیه فشار روحی یا ساییدن دندانها به هم باشد.  علت دیگر ممکن است به هم خوردن انطباق دندانها باشد که در اثر از دست دادن یک دندان و جایگزین نکردن آن ایجاد میشود. در برخی موارد عضلات جویدن - فشار زیادی به دندانها وارد میکنند و باعث میشوند که دندان آسیای عقبی به طرف فضای خالی ناشی از دندان افتاده متمایل شود. در نتیجه عضلات جویدن دچار تنش -گرفتگی و انقباض میشوند.  رعایت مناسب بهداشت دندان و مراقبت منظم از دندانها معمولا از بروز این مشکلات جلوگیری میکند.                                                                        درمان : درمان نشانگان مفصل فکی گیجگاهی بسیار متنوع است و نتایج آن رضایت بخش نیست. بسیاری از افرادی که مبتلا به این عارضه هستند به پزشکان و دندانپزشکان زیادی مراجعه کرده اند و هر کدام از آنها توصیه های متفاوتی ارائه نموده اند زیرا تجربیات آنها درباره موارد مفید و بی فایده در بیمارانشان متفاوت است.  از بین درمانهای انتخابی میتوان از مسکنها (مثلا 2 قرص آسپیرین چهار بار در روز ) -داروهای ضد التهابی (مثل ایبوپروفن) -داروهای ضد اضطراب -یک صفحه مخصوص گاز گرفتن برای ساییدگی دندانها- مشاوره روانپزشکی -روشهای زیست بازتابی-تغییر در رژیم غذایی- و جراحی نام برد.                                                        توصیه من اینست که در صورت امکان از عمل جراحی خودداری کنید. بیش از 80 درصد موارد نشانگان مفصل فکی گیجگاهی با اقدامات محافظه کارانه تسکین می یابند.  گاهی عدم انطباق شدید دندان یا فک ممکن است عاملی باشد که میتوان آن را با منظم کردن دندانهای نامرتب (ارتودنسی) و جراحی اصلاح کرد.  اگر شما یکی از مبتلایان بد اقبال نشانگان مفصل فکی گیجگاهی هستید بهترین کار برای شروع اقدامات درمانی مراجعه به یک دندانپزشک خوب (محافظه کار) است. اگر جراحی توصیه شد در هر حال نظر پزشک دیگری را جویا شوید . این پزشک بهتر است یک متخصص مفصل فکی گیجگاهی در نزدیکترین دانشگاهی که دارای طرحهای دندانپزشکی یا پزشکی است باشد.              اقدامات متعددی وجود دارند که شما خود قادر به انجام آنها هستید.  چون فشار روحی از علل معمول این عارضه است سعی کنید چند هفته وقت خود را در یک تفریحگاه آرام بگذرانید.  اگر این اقدام غیر واقع بینانه است نقاط فشار اصلی را در زندگی خود مشخص کنید و آنها را برطرف سازید.  ورزش منظم بهترین شیوه ایجاد آرامش است.  اوقات بیشتری را صرف دوستان خود و فعالیتهای کم اضطراب کنید.           سعی کنید از عادات موجود در صورت خود آگاه شوید. اگر ناخنها یا قسمت داخلی گونه های خود را می جوید سعی کنید این عادات را ترک کنید.  در مورد عادات ساییدن دندانها و فشردن فکها به هم تأمل کنید و از آنها بپرهیزید.  اگر بعد از بیدار شدن از خواب درد فک دارید-احتمالا هنگام خواب دندانهای خود را به هم میسایید. در مورد استفاده از صفحه مخصوص گاز گرفتن که باعث کاهش ساییدگی دندان میشود با دندانپزشک مشورت کنید.  اگر هنگام غذا خوردن دچار درد میشوید غذاهای نرم را امتحان کنید و غذای خود را به تکه های کوچکتر تقسیم کنید. فک شما نیاز به استراحت دارد . در مورد روشهای زیست بازتابی و استفاده از خواب مصنوعی از پزشک نظر خواهی کنید.  اگر درد بیش از چند روز ادامه یافت با دندانپزشک خود تماس بگیرید.  اگر سردرد -سرگیجه- وز وز گوش-چشم درد -یا تاری دید دارید به پزشک مراجعه کنید.



تاريخ : دوشنبه 8 خرداد1391 | 11:59 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
آمفیزم تقریبا همیشه همراه با التهاب نایژه مزمن است و این دو عارضه تحت عنوان بیماری انسدادی ریه شناخته میشوند.  التهاب نایژه مجاری تنفسی را از طریق ضخیم کردن دیواره نایژه ها و ترشحات مخاطی بیش از حد که این مجاری را مسدود میکنند تنگ می نماید. این پدیده به نوبه خود بازدم را مشکل میکند زیرا مقاومت نسبت به جریان هوا افزایش می یابد.  ترشحات ریوی قادر به تخلیه شدن نیستند و این مسئله باعث ورود سلولهای سفید خون به محل میشود.  این سلولها آنزیمهای مخربی آزاد میکنند که در نهایت باعث پارگی کیسه های هوایی میشوند.  با پاره شدن کیسه های هوایی مبادله اکسیژن و دی اکسید کربن از ورای غشای مویرگی آلوئولی (کیسه هوایی) کار آیی لازم را نخواهد داشت.      علائم اصلی آمفیزم عبارتند از:  تنگی نفس-سرفه و خس خس سینه .  در موارد پیشرفته و با پر هوا شدن بیش از حد ریه ها قفسه سینه شبیه بشکه میشود.  حتی عفونت ریوی خفیف ممکن است به کندی بهبود یابد و به طور قابل توجهی علائم آمفیزم را تشدید نماید.  بسیاری از افراد مجبورند در وضعیت نیمه نشسته بخوابند زیرا تنگی نفس از دراز کشیدن آنها جلوگیری میکند.  در آمفیزم شدید پوست و لبها ممکن است کبود شوند (سیانوز) زیرا خون کافی اکسیژن دار برای حفظ ظاهر صورتی رنگ وجود ندارد.   با پیشرفت آمفیزم سایر دستگاههای بدن نیز گرفتار میشوند . قلب ممکن است بزرگ شود زیرا کاهش اکسیژن خون عروق خونی ریه را منقبض میکند و این مسئله کار قلب را برای تلمبه کردن خون به ریه ها بیشتر میکند.  این عارضه به قلب ریوی موسوم است و معمولا به شکل یک نارسایی قلبی تظاهر میکند.  تورم پاها و افزایش خستگی پذیری از علائم زودرس هستند.  نامنظمی ضربان قلب -اتساع وریدهای گردنی -و حتی سیانوز ممکن است بعدا بروز کنند.     تعداد گلبولهای قرمز ممکن است افزایش یابد (پلی سیتمی) . کاهش خونرسانی به مغز ممکن است باعث سر درد -بی خوابی- منگی-و تحریک پذیری شود.  در آمفیزم شدید خطر ورود هوا به فضای جنب (پنوموتوراکس) افزایش می یابد.  در این عارضه ریه ها در اثر پارگی روی هم میخوابد و هوا به فضای جنب که بین ریه ها و قفسه سینه قرار دارد وارد میشود.                             درمان :  آمفیزم توسط داروهای مختلف و اقداماتی که هدف آن افزایش تهویه و پاک کردن ریه از ترشحات اضافی است -درمان میشود. این داروها عبارتند از گشاد کننده های نایژه-آنتی بیوتیکها - کورتیکو استروئیدها (برای مهار خس خس سینه) -و خلط آورها .  پزشک ممکن است شما را در مورد چگونگی پاک کردن ترشحات ریه توسط تغییر و ضعیتهای خاص و سرفه مهار شده راهنمایی کند.  اگر از کمبود مزمن اکسیژن در خونتان رنج میبرید -تجویز دراز مدت اکسیژن ممکن است ضروری باشد.                                          چگونگی مهار کردن آمفیزم :  * سیگار کشیدن را متوقف کنید. سیگار کشیدن بزرگترین عامل منحصر به فرد در افزایش شدت آمفیزم است. این نکته شامل پیپ -سیگار برگ و ماری جوآنا (حشیش ) نیز میشود که همگی آنها خطرناکند.                        *از هوای آلوده بپرهیزید .از دود سیگاریهای دیگر دوری کنید . اگر در شهری با رطوبت بالا و آلودگی هوا زندگی میکنید نقل مکان به یک محل با هوای پاکیزه تر و خشکتر را در نظر داشته باشید. از گرمای زیاد -سرما -یا ارتفاع خیلی بالا بپرهیزید.  فشار هوا حتی در برخی از خطوط هوایی تجاری برای ایجاد ناراحتی در آمفیزم شدید به حد کافی پایین است.                            * از تماس با افراد مبتلا به عفونتهای تنفسی بپرهیزید.                                 * با نوشیدن مقدار زیادی آب خود را سیراب کنید. این اقدام به نرم شدن خلط کمک میکند و به این ترتیب خلط به راحتی با سرفه بالا آورده میشود.                          * از خوراکیهای مغذی و پر پروتئین استفاده کنید.                       *در صورتی که از آسم یا آلرژِی رنج میبرید مطالب مربوط به آنها را در پستهای قبلی بیشتر مطالعه کنید.



تاريخ : پنجشنبه 4 خرداد1391 | 6:10 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
قانقاریا به زبان ساده مرگ بافتی است. این عارضه میتواند در هر جا بروز کند ولی در دست و پا به دلیل کاهش یا فقدان جریان خون شایعتر است.  قانقاریا با سیاه و جدا شدن پوست مشخص میشود و میتواند به صورت خشک یا مرطوب باشد.  قانقاریای مرطوب در اثر عفونت ایجاد میشود در حالی که در قانقاریای خشک عفونتی وجود ندارد.  قانقاریا علل متعددی دارد.  شایعترین آنها بیماری قند و تصلب شرایین است که هر دو باعث تنگی پیشرونده شریانهای کوچک میشوند تا حدی که حفظ سلامت بافت زنده مقدور نمیباشد. یخ زدگی شایعترین علت قانقاریا در اثر حادثه است. سایر علل شامل بیماری برگر که در اثر التهاب شریانهای کوچک منجر به ترومبوز و قانقاریا میشود و بیماری رینود است.  قانقاریای مرطوب معمولا در اثر عفونت با باکتری کلستریدیوم که بدون هوا رشد میکند و سمومی ترشح مینماید که باعث انهدام بافتی میگردد -ایجاد میشود. این باکتریها گاز نیز تولید میکنند و باعث قانقاریای گازی میشوند.                                  علائم : هنگامی که قانقاریای خشک در پای فردی که جریان خون ضعیفی دارد ایجاد میشود پا ممکن است در آغاز سرد و کرخت شود.  سپس درد مبهمی بروز میکند که با پیاده روی افزایش می یابد. نشانه های هشدار دهنده واضح عبارتند از : رنگ پریدگی-سردی-و درد در یک پا   یا هر دو پا.     اگر قانقاریای مرطوب ایجاد شود -ناحیه عفونی شده به سرعت تغییر رنگ میدهد و بوی نامطلوبی میگیرد.                         درمان : هر نوع قانقاریای واضح با قطع عضو از محلی که جریان خون کافی برای ترمیم زخم وجود داشته باشد -درمان میشود.  در درمان قانقاریای مرطوب تلفیقی از آنتی بیوتیک و سرم ضد سم نیز برای مقابله با سموم باکتری به کار میرود. در برخی موارد بیمار در یک محفظه پر فشار قرار داده میشود. این محفظه بزرگ با اکسیژن تحت فشار پر شده است به طوری که اکسیژن با فشار وارد بافتهای مرده میشود.  کلستریدیوم ها در حضور اکسیژن قادر به ادامه زندگی نیستند.   پیشگیری از قانقاریای پا قبلا در قسمت موضوعی قلب و گردش خون در پست مراقبت از پاها درج شده است.



تاريخ : چهارشنبه 3 خرداد1391 | 9:7 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
این عارضه تورم بدون درد پلک است و در اثر انسداد یکی از غدد مبومیان (غده ای که در پلک قرار دارد و مجاری آن توسط سوراخهای کوچک به لبه پلک باز میشود و ترشحات آن روغنی است) که چشم را نرم میکند -ایجاد میشود.  شما معمولا میتوانید با استفاده از کمپرس مرطوب و گرم و مالش ملایم انگشت روی بر آمدگی برای رفع انسداد -آن را درمان کنید.  اگر این برآمدگی طی چند هفته برطرف نشد به پزشک مراجعه کنید.  برآمدگیهای بزرگ پلک ممکن است نیاز به شکافتن (جراحی ) داشته باشد.



تاريخ : چهارشنبه 3 خرداد1391 | 8:57 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
بدون تردید عجیب ترین پدیده خواب برای فرد نظاره گر خوابگردی است. بروز این عادت پریشان کننده معمولا محدود به کودکان است و در میان آنها نسبتا شیوع دارد. اگر چه افراد خوابگرد ممکن است چشمانشان کاملا باز باشد ولی در واقع در خواب نسبتا عمیقی قرار دارند و اگر بیدار شوند کاملا گیج میشوند و از آنچه میکنند نا آگاه هستند.  بهترین کاری که برای این افراد میتوان انجام داد این است که آنها را از مسیر های زیان آور دور سازید و با ملایمت به سمت بستر راهنمایی کنید. اعتقاد قدیمی در مورد بیدار نکردن افراد خوابگرد دارای مبنای درستی است زیرا پاسخ به بیدار شدن ممکن است خشونت آمیز باشد.  آسوده خاطر باشید زیرا عادت خوابگردی با بزرگتر شدن کودکان معمولا برطرف میشود. تصور میشود که خوابگردی در بالغان اغلب از فشار های روحی و مشکلات روانی اضطراب آور منشأ میگیرد.  بزرگسالان همچنین بیشتر از کودکان مستعد آسیب رساندن به خود هستند. در این مورد کمکهای تخصصی توصیه میشود.

تاريخ : پنجشنبه 28 اردیبهشت1391 | 2:9 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
زخمهای سوراخ کننده که در اثر سوزن یا جسم سوراخ کننده تیز ایجاد میشود ممکن است برای شستن باکتریها به اندازه کافی خونریزی نکند.  میتوان با فشردن ملایم اطراف زخم خونریزی را تحریک کرد. سپس آن را با آب و صابون بشویید و با گاز پانسمان کنید.  اگر زخم عمیق است زخم را باز بگذارید و هر روز آن را بشویید و پانسمان کنید. اگر در طی 5 سال گذشته واکسن کزاز نزده اید و یا نمیدانید آخرین واکسن کزاز را چه وقت تزریق کرده اید با پزشک خود مشورت کنید. در صورت ایجاد عفونت-زخم قرمز-متورم و دردناک میشود . به پزشک مراجعه کنید او ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند.   زخمهای سوراخ کننده دست مخصوصا اهمیت دارند زیرا عفونت ممکن است به سرعت در لایه های مختلف بافتی گسترش یابد فورا به پزشک مراجعه کنید.  هر زخم سوراخ کننده به سر -قفسه سینه-یا شکم به علت امکان آسیب داخلی نیاز مند مراقبتهای فوری پزشکی است.



تاريخ : شنبه 16 اردیبهشت1391 | 10:28 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
پزشک نسخه ای مینویسد -شما آن را تهیه میکنید -دارو را به مصرف میرسانید و فورا بهبود می یابید .آیا براستی معمولا اینطور است ؟ متأسفانه در بسیاری از موارد جواب منفی است. اداره غذا و دارو چنین ارزیابی کرده است که :  *دو سوم تمام بیمارانی که به مطب پزشکان مراجعه میکنند نسخه دریافت میکنند ولی حدود 20 درصد آنها هرگز آن نسخه را نمیپیچند.                            *حدود نیمی از نسخه ها تأثیر مطلوب ندارد زیرا داروها به طور نامناسب مصرف میشوند.                  *حدود 12 تا 20 درصد بیماران داروی دیگران را مصرف میکنند.                              *متجاوز از 10 درصد موارد بستری در بیمارستان مربوط به استفاده نادرست از داروهای تجویز شده است. به طوری که داروها به مقدار زیاد یا کم و یا به صورت تلفیقی نادرست مصرف میشوند. در میان افراد مسنتر این مسئله شایعتر است.                        *بیش از 20 درصد موارد پذیرش در آسایشگاهها مربوط به مصرف خودسرانه و نامناسب دارو است.                        *60 درصد کلیه بیماران -داروهای خود را نمیشناسند.                              این آمارها دلگرم کننده نیست . موارد زیر 5 مورد از شایعترین خطاهایی است که بیماران درباره داروهای خود مرتکب میشوند.                           1-نسخه خود را اصلا نمیپیچند و بنا براین هیچ دارویی مصرف نمیکنند . چه کسی میداند چرا افرادی که یک مشکل واقعی دارند و برای ملاقات با پزشک وقت و هزینه صرف میکنند -توصیه های او را نادیده میگیرند؟  شاید آنها تصور میکنند سرطان داشته اند و هنگامی که در می یابند تنها مبتلا به فشار خون بالا هستند از بخت خود شکرگزار میشوند و اطمینان می یابند که فردا را خواهند دید و نسخه را به گوشه ای می اندازند.                              2- دارو را به مقدار زیاد یا کم مصرف میکنند. بسیاری از مردم در فرهنگی با برداشت عامیانه از پزشکی رشد کرده اند و عادت ندارند تا بستر مرگ به پزشک مراجعه کنند. آنها احساس میکنند که بهترین درمان و میزان مصرف داروی مناسب خود را میدانند. در واقع اکثر مردم قادر به پیروی از دستورات کتبی نیستند.                   3- دارو را در فواصل نادرست مصرف میکنند. (به دفعات زیاد یا کمتر از حد کافی)                                      4-مصرف یک یا چند نوبت دارو را فراموش میکنند.                   5-مصرف دارو را خیلی زود قطع میکنند. این اشتباه بخصوص در مورد آنتی بیوتیکها که معمولا 7 تا 10 روز تجویز میشوند روی میدهد. بیماران هنگامی که بعد از 3 روز احساس بهبودی میکنند-تمایل به قطع مصرف آنتی بیوتیک دارند -در این صورت خطر باقی ماندن عفونت که درمانش ممکن است مشکل باشد وجود دارد.  اگر داروی خود را طبق دستور مصرف نکرده اید به خاطر داشته باشید که این نکته را هنگام مراجعه مجدد به پزشک بازگو کنید -زیرا پزشک ممکن است تصور کند که شما پاسخ مناسب نسبت به دارو نداده اید و داروی دیگری (انتخاب دوم) تجویز نماید.   با توجه به موارد فوق آیا ما مردم بیخردی هستیم؟ من اینگونه فکر نمیکنم. در عوض معتقدم که دو مسئله عمومی وجود دارد که باید با آن برخورد کرد و برآن چیره شد. مسئله اول این است که اکثر ما این درک را داریم که مصرف قرص تا حدودی زیان آور است و باید تا حد امکان از مصرف آن خودداری کرد.  مسلما باید از مصرف قرص غیر ضروری خودداری شود.  اما تنها افراد واقعا مغرور معتقدند که از پزشک بیشتر میدانند. مسئله دوم اینست که مصرف مناسب دارو بسیار مهمتر از آن چیزی است که بسیاری از بیماران تصور میکنند. مصرف غیر معقولانه داروها میتواند منجر به عواقب بسیار جدی شود.                                                                                                      واکنشهای زیان آور دارویی : همه افراد نسبت به داروها واکنش مشابه ندارند. تقریبا همه داروها دارای یک یا چند عارضه جانبی یا واکنش زیان آور هستند. طیف این واکنشها از خفیف (بثورات جلدی-سر درد-خواب آلودگی) تا شدید(کم خونی-خونریزی-شوک) گسترش دارد. اگر با یک علامت نامطلوب مواجه شدید مصرف دارو را قطع کنید و با پزشک تماس بگیرید. همیشه از پزشک خود سؤال کنید که چه انتظاری از داروی تجویز شده باید داشت و آیا این دارو با عوارض جانبی شایعی همراه است. در بسیاری از موارد داروساز نیز میتواند در دادن این اطلاعات به شما کمک کند.                                            تداخل دارو با دارو: بسیاری از مردم بیش از یک دارو در یک زمان مصرف میکنند. گاهی اثر این داروها تداخل میکند و منجر به افزایش یا کاهش عمل یکی از آنها میشود. به عنوان مثال -آنتی هیستامین ها اغلب باعث تقویت و افزایش تأثیر تسکین دهنده آرامبخش ها و ضد دردها میشود.  این عارضه جانبی ناخواسته برای یک سوزنبان به عنوان یک شغل پر مخاطره میتواند فاجعه امیز باشد. آنتی اسیدها جذب تعداد زیادی از داروها مثل پروپرانولول -دیژیتال-انتی بیوتیکها و آرامبخش ها را کند یا سریع میکند و گاهی تأثیرات آنها را غیر قابل پیش بینی میسازد.  تعدادی از داروها نیز باعث کاهش تأثیر داروهای خوراکی پیشگیری از حاملگی میشوند. این داروها شامل برخی آنتی بیوتیکها -باربیتورات ها-ضد تشنج ها-مسکنها-و داروهای ضد التهاب میباشد.  فهرست این موارد طولانی و پیچیده است.  هنگامی که پزشک نسخه جدیدی برایتان مینویسد -داروهایی را که اخیرا مصرف کرده اید به او بگویید و یا بهتر است شیشه های داروها را بیاورید و نشان دهید . اگر این نکته را فراموش کردید -فهرست این داروها را هنگام پیچیدن نسخه جدید نزد دارو ساز ببرید و از او بپرسید که آیا امکان تداخل دارویی با داروهایی که قبلا مصرف کرده اید وجود دارد.                                                        تداخل دارو با الکل: مصرف طولانی الکل میتواند باعث ایجاد تغییراتی در کبد شود و باعث تسریع سوخت و ساز (خرد شدن و دفع از بدن) برخی داروها و در نتیجه باعث کاهش تأثیر آنها شود.  از طرف دیگر سیروز (تشمع کبدی) الکلی ممکن است قابلیت کبد را در سوخت و ساز داروها کاهش دهد و باعث طولانی شدن اثر آنها شود.  به عنوان مثال -مصرف داروهای کند و سست کننده مثل والیوم (دیازپام) و دارون (پروپوکسی فن هیدروکلراید) به همراه مقادیر زیاد الکل باعث افزایش شدید تأثیر دارو و حتی مرگ (نهایت عوارض دارویی) میشود.  استامینوفن (که با نامهای تجارتی تایلانول-دارتیل-پانادول -فروخته میشود و در ترکیبات دارویی بسیاری وجود دارد) باید مورد توجه ویژه معتادان به الکل قرار گیرد.  تغییرات خاصی که در کبد معتادان طولانی مدت به الکل ایجاد میشود مسئول تبدیل استامینوفن به ماده ای است که شدیدا برای کبد سمی میباشد . مصرف الکل به مقدار زیاد و در طولانی مدت منجر به نارسایی مصیبت بار کبد خواهد شد.                                            تداخل دارو با غذا : غذا حاوی مواد گوناگونی است که ممکن است باعث تسریع -کندی و یا اختلال در جذب داروها شود. مثال رایج آن تداخل شیر و پنیر در جذب تتراسیکلین است.  کلسیم موجود در فراورده های لبنی به این آنتی بیوتیک متصل میشود و از جذب آن جلوگیری میکند و به این ترتیب اثر آن را کاهش میدهد. یکی دیگر از موارد تداخل دارو با غذا مربوط به گروهی از داروهای آرامبخش به نام مهار کننده های مونو آمینواکسیداز است که برای درمان افسردگی و فشار خون به کار میروند . این داروها با تیرامین که یک اسید آمینه است و در خوراکیهایی مثل پنیر سفت ایتالیایی-شراب قرمز ایتالیایی-جگر مرغ و تعداد زیادی از غذاهای دیگر یافت میشود -واکنش نشان میدهند.  در نتیجه فشار خون ممکن است به میزان خطرناکی افزایش یابد.  پزشک در صورت تجویز یکی از مهار کننده های مونو آمینو اکسیداز بدون شک شما را نسبت به این تداخلها آگاه خواهد کرد.  ولی خودداری از مصرف غذاهای خطرناک به عهده شماست. نسبت به شناختن این غذاها اطمینان حاصل کنید.               بعضی از داروها میتوانند باعث کمبود مواد مغذی شوند بنابراین تنظیم رژیم غذایی برای تأمین ویتامینها و مواد معدنی از دست رفته ضروری است.  به عنوان مثال داروی ضد فشار خون هیدرالازین و داروی ضد سل ایزونیازید میتواند ذخایر ویتامین B6 بدن را تخلیه کند. دیلانتین که یک داروی ضد صرع است میتواند باعث کمبود ویتامین D و اسید فولیک شود.  تعدادی از داروها شامل کلشی سین که در درمان نقرس به کار میرود و برخی داروهای ضد بیماری قند میتوانند در جذب ویتامین B12 اختلال ایجاد کنند.  مصرف طولانی مدت داروهای مدر (ادرار آور) مثل کلروتیازید  میتواند بدن شما را از پتاسیم تخلیه کند و باعث ضعف و افزایش خطر مصرف داروهایی مثل دیژیتال شود.  از دست رفتن پتاسیم را میتوان با افزایش مصرف غذاهای غنی از پتاسیم مثل موز- میوه های مغز دار (مثل گردو) -پرتقال- گوجه فرنگی-سیب زمینی-انجیر و کشمش- جبران کرد.  پزشک ممکن است به عنوان مکمل -پتاسیم تجویز کند.                                                                          واکنشهای دارویی نسبت به خورشید و گرما : تعدادی از داروها میتوانند مقاومت بدن را نسبت به گرما و اشعه ماورای بنفش تغییر دهند و خطر گرمازدگی در هوای گرم و آفتاب سوختگی را افزایش دهند.  اگر شما یکی از داروهای زیر را مصرف میکنید  باید از گرمای زیاد و بی آبی بپرهیزید و خود را با استفاده از آفتاب گیر -کلاه محافظ و لباس در مقابل آفتاب محافظت کنید.        داروهایی که خطر آفتاب سوختگی را افزایش میدهند: داروهای خوراکی پیشگیری از حاملگی (استروژن و پروژستین ) --آمی تریپتیلن --پرومتازین--سولفامتوکسازول--تتراسیکلین -داکسی سیکلین--تریامترن--                                                داروهایی که خطر گرمازدگی را افزایش میدهند: آتروپین --دیازپام--فوروزماید--هیدروکلروتیازید--                                    چه کارهایی میتوانید در مورد داروهای خود انجام دهید: مطالبی که ذکر شد اگر هیچ سودی نداشته باشد باید شما را متقاعد کرده باشد که مصرف دارو به آن سادگی که به نظر میرسد نیست.  شما به عنوان بیمار (و نسبت به شرایط مورد نظر والدین یا پرستار)  باید از مشکلات بالقوه آگاه باشید. اینها مواردی است که همواره باید انجام شود.   به پزشک خود بگویید که :                             *چه داروهایی را به طور منظم مصرف میکنید.                          *آیا نسبت به دارویی واکنش حساسیتی دارید                        *آیا تحت درمان پزشک دیگری هستید.                     *آیا حامله یا در حال شیر دادن هستید.                            *آیا مبتلا به بیماری قند یا بیماریهای کبد و کلیه هستید.                            *آیا تحت رژیم غذایی خاصی هستید.                     *آیا الکل یا توتون مصرف میکنید.                               از پزشک خود سؤال کنید :                      1-اسم دارویی را که تجویز میکند چیست؟ قبل از فراموش کردن آن را یادداشت کنید.                2- چه انتظاری از این دارو میرود و چه زمانی تغییر در علائم و حال مزاجی شما پیش بینی میشود؟ بسیاری از بررسیها نشان داده است که برخی از پزشکان آن قدر دقیق نیستند که در مورد داروهای تجویز شده به بیماران توضیح دهند.  ولی همه آنها در صورت پافشاری شما این کار را خواهند کرد.                   3-چه عوارض جانبی ای ممکن است ایجاد شود ؟                    4-دارو باید چگونه مصرف شود ؟ آیا ((چهار بار در روز )) به معنی همراه هر وعده غذا و هنگام خواب است یا منظور هر شش ساعت یکبار است؟  آیا دارو باید همراه غذا و یا قبل از آن مصرف شود؟                        5- چه مدت باید دارو مصرف شود؟ آیا میتوانید هنگام احساس بهبودی آن را قطع کنید؟                6- آیا غذاها یا نوشیدنیهایی هستند که باید از آنها پرهیز کنید؟               7- آیا داروهایی هستند که باید از مصرف آنها خودداری ورزید؟                          8- آیا میتوانید نسخه را تجدید کنید یا مراجعه مجدد ضروری است؟ قبل از تجدید نسخه با پزشک در مورد ضرورت ادامه مصرف دارو مشورت کنید.                                                           از داروساز خواهش کنید :              *به شما در مورد برچسب مصرف دارویی که متوجه نمیشوید توضیح دهد.اکثر مردم قبل از مطالعه برچسب مصرف دارو از داروخانه خارج میشوند. موقع سؤال کردن هنگامی است که دارو ساز در مقابل شماست.                               *دارو را در ظرف مناسب به شما ارائه کند . اگر در خانه کودک خردسال ندارید و باز کردن بسته بندیهای ویژه جلوگیری از دسترسی اطفال برایتان مشکل است نوع دیگر بسته بندی را تقاضا کنید.                           روش مناسب برخورد با دارو : 1-هرگز داروی دیگران را مصرف نکنید و داروی خود را به آنها ندهید.                     2- داروهای باقیمانده را در چاه دستشویی ریخته و نابود کنید. داروهایتان را از دسترس اطفال دور کنید. بیش از یک سوم کل مسمومیتهای اطفال ناشی از داروهای تجویز شده به پدر بزرگها و مادر بزرگهاست.                       3- قرصها و کپسولها را با آب معمولی مصرف کنید مگر دستور مصرف طور دیگری باشد.  بهتر است ابتدا یک جرعه آب جهت نرم کردن مری خود بنوشید. بایستید و مقدار زیادی اب برای هدایت دارو به معده تان میل کنید. به عنوان مثال آسپیرین میتواند در مری گیر کند و باعث سوزش یا زخم در سطح مخاطی شود.  برای به جلو راندن دارو -موز یا یک خوراکی نرم دیگر مصرف کنید. دارو را در حالت دراز کش مصرف نکنید.                      4-هیچ گاه دارو را در تاریکی مصرف نکنید. بیدار شدن همسر خفته شما بهتر از مسموم شدن است.                 5-هرگز داروها را به شکل گرد مصرف نکنید و آنها را در آب فراوان حل یا با آن مخلوط کنید.                         6- اگر شیر میدهید نسبت به مصرف دارو توجه خاص داشته باشید. بسیاری از داروهای تجویز شده یا بدون نسخه در شیر ترشح میشود و میتواند روی کودک شما بخصوص اگر نوزاد و نارس باشد اثر بگذارد.   این داروها عبارتند از:  کافئین(قهوه-چای-نوشابه های غیر الکلی)- الکل-مخدرها-باربیتوراتها- آرام بخشها (والیوم-لیبریوم) - استامینوفن -آنتی هیستامین ها-ضد احتقان ها- گشاد کننده های برونش-انتی بیوتیکها-نیکوتین-سایمتادین - و غیره. همواره هنگام مصرف یک دارو از پزشک خود سؤال کنید که ایا مجاز به ادامه شیر دادن هستید یا نه .                      داروهای بدون نسخه : طبق قانون -مصرف عمومی داروهای بدون نسخه و خارج از نظارت پزشکی باید بدون خطر باشد. ولی بدون خطر بودن به معنی نداشتن عوارض جانبی و بی ضرر بودن کامل نیست.  شما باید برچسب ها و مندرجات داخل بسته بندی داروهای بدون نسخه را هنگام خرید مطالعه کنید. دارو را به روش توصیه شده مصرف کنید مگر آنکه پزشکتان دستور دیگری داده باشد.  تولید کنندگان دارو میتوانند قدرت اثر محصولات خود را تغییر دهند. آنها همچنین دستور مصرف را طبق اطلاعات جدید به دست آمده در مورد کاربرد و عوارض جانبی داروها تغییر میدهند. اگر به طور مرتب از داروهای بدون نسخه استفاده میکنید برای کسب اطمینان از عدم تغییراتی که شما از آن مطلع نیستید به دستور مصرف توجه نمایید.   برخی از داروهای بدون نسخه میتوانند باعث وابستگی دارویی شوند. چند مثال که معمولا با آن برخورد میشود عبارتند از :               *ملین ها : مصرف مکرر ملین ها ممکن است باعث وابستگی شود به طوری که نتوانید بدون آنها اجابت مزاج منظم داشته باشید. ملین های محرک مثل بیزاکودیل بیشترین قابلیت ایجاد وابستگی را دارند.  ملین های افزاینده حجم مثل متاموسیل-فیبرال- سروتان-و غیره کمتر تمایل به ایجاد وابستگی دارند ولی همه ملین ها بالقوه دارای این خاصیت هستند .  برای رهایی از وابستگی به ملین ها -الیاف گیاهی رژیم غذایی خود بخصوص میوه و سبزیها را افزایش دهید و حداقل 2 لیتر مایع (غیر الکلی) در روز بنوشید. (مصرف کم آب احتمالا شایعترین علت یبوست است) . اگر از داروهای مدر (ادرار آور) یا الکل استفاده میکنید باید میزان مایع مصرفی خود را برای جبران ازدیاد ادرار -افزایش دهید.                                                                                 اسپریهای بینی : از افشانه ها یا اسپریهای بینی محتوی ضد احتقانها بیش از 3 روز استفاده نکنید.  آنها اغلب ایجاد یک واکنش برگشتی میکنند که منجر به افزایش گرفتگی بینی میشود.                                         قطره های چشمی : قطره های چشمی حاوی مواد ضد احتقان (مثل تتراهیدرازولین) گاهی برای کاهش قرمزی ناشی از برجسته شدن عروق خونی چشم به کار میروند. این داروها نیز میتوانند مثل اسپریهای بینی ایجاد واکنش برگشتی نمایند. قطره های چشمی را بیش از 48 ساعت به کار نبرید و در صورت باقی ماندن قرمزی به پزشک مراجعه کنید.                                                                                                 شربت های سرفه کدئین دار : کدئین یک داروی عالی برای از بین بردن سرفه است ولی مانند هر داروی مخدر دیگر باعث اعتیاد میشود.  در مورد سرفه مزمن از شربتهای سرفه نالدکون سی ایکس یا رینا سی استفاده نکنید. کودکان -خانمهای حامله و مادران شیر ده بدون نظر پزشک نباید از داروهای کدئین دار استفاده کنند.       آخرین هشدار : قبل از مصرف هر نوع داروی بدون نسخه به سالم بودن بسته بندی آن توجه کنید. در واقع کلیه این داروها باید دارای بسته بندی مقاوم به ضربه و برچسبی برای کنترل مهر و موم بودن آن باشند. این معیار ساده ای است که میتواند از سلامتی شما محافظت کند .                                                        اسامی ژنریک در مقابل اسامی تجارتی : اعتقاد عمومی بر این است که داروهای دارای نام تجارتی بهتر از داروهای ژنریک هستند. این مسئله در جامعه ای مانند آمریکا که ارزشهای آن به میزان زیادی توسط رسانه های گروهی شکل میگیرد و منافع این رسانه ها نیز به وسیله صنایع داروهای تجارتی تأمین میشود قابل درک است.                                                                                                                              داروی ژنریک چیست ؟ هنگامی که یک داروی جدید کشف میشود -امتیاز آن به ثبت میرسد و یک نام تجارتی به آن داده میشود . به عنوان مثال مورتین نام تجارتی شرکت آپ جان برای ایبوپروفن (نام ژنریک داروی مسکن و ضد التهاب معروف ) است. این امتیاز به مدت 17 سال حق انحصاری تولید و نیز اختیار تعیین قیمت دارو را بر مبنای کشش بازار و واکنش عمومی برای شرکت قائل میشود.  زمانی که مدت این امتیاز سپری شد (مانند مورد مورتین) شرکتهای دیگر میتوانند همان دارو را تحت نام ژنریک یا در صورت تمایل یک نام تجارتی دیگر مثل آدویل تولید کنند.  تولید کننده داروهای ژنریک باید از همان معیار های اداره غذا و دارو که صاحب امتیاز اولیه ملزم به رعایت آن بود تبعیت کند -گرچه آزمایشهای پر هزینه و طولانی در زمینه تأثیر دارو روی بیماران لازم به تکرار نیست.  در اغلب موارد داروها از لحاظ شیمیایی یکسان هستند و نیز قابلیت بهره گیری زیستی از داروها نیز اکثر اوقات یکسان است. قابلیت بهره گیری زیستی معیار اندازه گیری جزء فعال دارو است که عملا توسط بدن جذب میشود و به آن شکل قادر به انجام عملکرد دارویی مورد نظر است . این نکته اهمیت دارد زیرا مثلا برخی فراورده های کلسیم که جهت درمان یا پیشگیری از پوکی استخوان ساخته میشوند به علت شکل فیزیکی و شیمیاییشان تنها به طور نسبی جذب میشوند.  با این همه تفاوت جزئی بین محصول یک تولید کننده با تولید کننده دیگر ممکن است در صورت مصرف دراز مدت دارو برای ایجاد تمایز کافی باشد. بنابراین باید از دارو ساز خود بخواهید که همواره نسخه شما را با همان نام ژنریک بپیچد.  در برخی موارد جایگزین کردن داروهای ژنریک به جای داروهای تجارتی بدون نظارت پزشک عاقلانه نیست.  اکثر این موارد مربوط به داروهایی است که مقدار درمانی آن (مقدار مورد نیاز دارو جهت تأثیر روی عارضه موجود) به مقدار سمی آن (مقداری از دارو که مصرف آن باعث ایجاد عوارض جانبی نامطلوب میشود) خیلی نزدیک است . برخی از داروها که این نکته در موردشان مصداق دارد عبارتند از : داروهایی که برای جلوگیری از لخته شدن خون مصرف میشوند (مثل وارفارین) --داروهایی که در صرع از تشنج جلوگیری میکنند (مثل فنی توئین یا دیلانتین) داروهایی که در آسم باعث تسهیل در تنفس میشوند (مثل تئوفیلین) --داروهای هورمونی گوناگون (مثل داروهای تیروئید) و داروهای کورتون دار موضعی که برای بیماریهای پوستی مختلف به کار میروند.  در صورت مصرف هر یک از این داروها قبل از درخواست از داروساز جهت جایگزینی با پزشک خود تماس بگیرید.                                                         قفسه دارویی خانه : هر خانواده (شامل یک نفر یا بیشتر ) باید دارای یک قفسه دارویی باشد. شما باید قفسه دارویی نسبتا ساده ای داشته باشید و متناوبا به آن سرکشی کنید و داروهای تجویز شده کهنه و هر داروی تغییر شکل یافته را دور بریزید. اصول مهم از این قرار است :                                                       1- برای درد و تب باید استامینوفن و آسپیرین داشته باشید . استامینوفن برای افراد مستعد ناراحتی معده و کودکان -به علت ارتباط بین آسپیرین و نشانگان ری مناسبتر است.  افرادی که الکل مینوشند نباید استامینوفن مصرف کنند زیرا مستعد آسیبهای کبدی هستند.                                 2- ایبوپروفن برای دردهای حین قاعدگی و به عنوان یک داروی ضد التهاب (مثلا برای درد مفصلی ) توصیه میشود.                3-برای خارش لوسیون کالامین مناسب است.                     4- پلیسپورین (حاوی پلی میکسین و باسیتراسین ) به عنوان پماد آنتی بیوتیک مناسب است .                     5-برای بثورات جلدی کرم هیدروکورتیزون مناسب است.      6-بر ای سرماخوردگی و تب یونجه یک آنتی هیستامین مثل کلرتری متون (کلرفنیرامین مالئات ) و یک ضد احتقان مثل اکتیفد ( مخلوطی از پزودوافدرین و تری پرولیدین ) مناسب است.                      7-به عنوان انتی اسید ژلوسیل مناسب است.                8-برای یبوست متاموسیل مناسب است و برای سالخوردگان شیر منیزیم ممکن است ملایمتر باشد .                   9-برای اسهال کائولن و پکتین مناسب است.                     10- یک تب سنج دهانی و در صورتی که کودک زیر 3 سال دارید یک تب سنج مقعدی مورد نیاز است.            11- یک جعبه کمکهای اولیه حاوی چسب زخم-نوار چسب-گاز استریل چهار گوش- باند 2 و 4 اینچی- قیچی-پنبه--تورنیکه-پماد سوختگی-مایع شستشوی چشم-وازلین یا پترولاتوم- و یک ماده ضد عفونی کننده مثل بتادین مورد نیاز است.                             12-یک سرنگ با مخزن لاستیکی که برای شستشوی گوشها و برخی زخمها مفید است.                    قفسه دارویی شما باید دور از دسترس کودکان باشد و بسیاری از متخصصان معتقدند که محیط خنک و خشک برای نگه داری دارو بهتر است.  



تاريخ : شنبه 16 اردیبهشت1391 | 9:42 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
آبله مرغان توسط گروه دیگری از ویروس تبخال به نام وارسیلازوستر ایجاد میشود.  این عارضه در کودکان خردسال شیوع بیشتری دارد -اگر چه بزرگسالانی که در کودکی به آبله مرغان دچار نشده اند نیز مستعد ابتلا به این بیماری هستند. بثورات جلدی 10 تا 14 روز بعد از تماس ظاهر میشوند. کودکان دیگری در خانواده یا جامعه که مبتلا به آبله مرغان باشند -اغلب وجود دارند.  برخی از کودکان آبله مرغان را از بزرگسالان مبتلا به زونا (هرپس زوستر) که توسط همان ویروس ایجاد میشود گرفته اند. 1 تا 3 روز قبل از ظهور تاولها معمولا تب و درد وجود دارد. بروز تاولها عمدتا از صورت و تنه شروع میشود. این تاولها خارش زیادی دارند و ظرف 2 تا 5 روز رویه میبندند و در این هنگام تعداد بیشتری از این ضایعات در بازوها و پاها ایجاد میشوند. اگر این تاولها عفونی شوند ممکن است بعد از بهبودی اثر زخم فرورفته ای باقی گذارند. این ضایعات معمولا در بالغان خارش کمتری ایجاد میکنند ولی تب و علائم جسمانی معمولا شدیدتر از کودکان است .    یک بار ابتلا به آبله مرغان برای تمام عمر ایمنی میدهد. ویروس وارسیلا مانند ویروس تبخال ساده بعد از عفونت اولیه عقب نشینی میکند و در عقده های عصبی جایگزین میشود . در صورتی که بعدا دوباره ظاهر شود به صورت زونا( هرپس زوستر) خواهد بود.                                                درمان : تب را میتوان با استامینوفن (به کودکان آسپیرین ندهید) درمان کرد. خارش را با آنتی هیستامین (آکتیفد-دیفن هیدرامین-برم فنیر آمین و داروهای مشابه) درمان کنید. در صورت شدید بودن خارش -وان آب ولرم حاوی پودر آرد جو دوسر(مثل آوینوبث) تسکین دهنده است.   بزرگسالان با آسیکلوویر خوراکی درمان میشوند. برای ایمنی علیه آبله مرغان در حال حاضر واکسنهایی ارائه شده اند. از پزشک نظر خواهی کنید.



تاريخ : شنبه 9 اردیبهشت1391 | 7:46 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
نشانگان تونل مچ دست عارضه شایعی است که باعث درد در مچ-ساعد-و کرختی و گزگز در کف دست و انگشتان میشود. علت این عارضه وارد شدن فشار بر عصب مدیان هنگام عبور از زیر زردپی های مچ دست است. این عارضه در کارگرانی که شغل آنها مستلزم حرکت تکراری خم کردن مچ دست است (مثل کارگران صنعت پوشاک -قصابان-متصدیان کنترل خواربار فروشیها-کارگران مونتاژ کار-ماشین نویسها-نوازندگان-کارگران بسته بندی-آشپزها-نجارها-متصدیان کامپیوتر-و خدمت کاران خانه ها)بروز میکند. این حرکت تکراری باعث فرسایش و در نتیجه تورم ساختمانهایی که در مجاورت این عصب قرار دارند میشود و عصب در تونل باریک خود تحت فشار قرار میگیرد. در برخی موارد زدن ضربه ملایم برسطح زیرین مچ باعث تحریک درد میشود. این پدیده را نشانه تینل میگویند. جالب است که بدانید نشانگان تونل مچ دست میتواند در شرایطی مثل حاملگی -بیماری قند-بیماری تیروئید- و سایر حالاتی که ربطی به حرکات تکراری ندارند نیز بروز کند.  معمولا دست غالب مبتلا میشود ولی هر دو دست ممکن است درگیر شوند. با بروز ضعف در انگشتان -ممکن است مکررا اشیاء از دستتان بیفتد. در صورت عدم درمان برخی از عضلات شست ممکن است تحلیل بروند.                           درمان : نشانگان تونل مچ دست با استراحت و خودداری از فعالیتهایی که مستلزم خم شدن مچ است درمان میشود. پزشک ممکن است یک قالب شکسته بندی مچ برای جلوگیری از خم شدن مچ تجویز کند و به این ترتیب فشار روی عصب مدیان را برطرف نماید.  مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مفید است. اگر این نشانگان نسبت به اقدامات محافظه کارانه مقاوم بود پزشک ممکن است تزریق کورتیکواستروئید یا جراحی را برای برداشتن فشار از روی عصب توصیه کند.   در اکثر موارد میتوان با خودداری از حرکات تکراری مولد درد -از نشانگان تونل مچ دست جلوگیری کرد. این مسئله ممکن است مستلزم بازسازی مجدد وسایل مورد استفاده -محل کار- یا ترتیب انجام وظایف باشد.  توقف مکرر کار اغلب در استراحت دادن به مچ و پیشگیری از فشار ناشی از کشیده شدن عصب -مؤثر است.



تاريخ : شنبه 9 اردیبهشت1391 | 7:20 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
سرطان پستان در مردان نادر است و در صورت بروز معمولا بعد از سن 60 سالگی ایجاد میشود. این تومور معمولا به صورت یک توده بدون درد در نزدیکی نوک پستان ظاهر میشود. هر توده سفت پستان یا زخمی که نزدیک نوک پستان باشد باید فورا توسط پزشک معاینه شود. در مورد درمان سرطان پستان در پستهای آینده در مبحث مشکلات پزشکی زنان توضیحات مفصلی را خواهم داد.



تاريخ : جمعه 1 اردیبهشت1391 | 5:6 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
رحم به طور طبیعی در قسمت عقب لگن قرار دارد و قطب فوقانی آن به سمت جلو متمایل است. با وجود این تقریبا در یک پنجم زنان رحم به سمت عقب متمایل یا به عقب برگشته است. معمولا این عارضه علائمی ایجاد نمیکند. با وجود این در برخی از زنان این عارضه ممکن است کمردرد-قاعدگی دردناک-و آمیزش جنسی دردناک ایجاد کند. تشخیص به راحتی با معاینه لگن داده میشود.                      درمان : اگر علائم قابل توجهی با به عقب برگشتگی رحم همراه بود -پزشک ممکن است عمل جراحی ای به نام تثبیت به جدار شکم را توصیه کند که در آن رحم به وضعیت قدامیتر انتقال می یابد.



تاريخ : پنجشنبه 31 فروردین1391 | 7:16 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
در گذشته های دور فک انسان به قدری بزرگ بود که میتوانست خود را با 3 ردیف دندان آسیا منطبق کند ولی در حال حاضر دندان آسیای سوم یا دندان عقل اغلب مشکل ساز است و باعث وارد آوردن فشار -عفونت و گیرافتادن دردناک(درآمدن ناقص) میشود. دندان عقل همچنین باعث ایجاد شکستگی فک در ورزشکارانی میشود که به ورزشهای برخوردی مثل فوتبال و مشت زنی میپردازند.  به همین دلیل اغلب این دندانها را میکشند.   آیا اگر دندانهای عقل مشکلی ایجاد نکند کشیدن آنها ضرورت دارد؟   در حال حاضر دندانپزشکان توافق دارند که اگر این دندانها گیرنکرده اند -عفونی نشده اند -دردناک نیستند -یا دندان آسیای دوم را تحت فشار قرار نداده اند -بهتر است به حال خود رها شوند. اگر به ورزشهای برخوردی اشتغال دارید -رهنمودهای دندانپزشک خود را جویا شوید.



تاريخ : یکشنبه 27 فروردین1391 | 8:5 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
آسم عارضه معمولا مخربی است که میلیونها نفر را مبتلا میکند. شایعترین علت آسم بویژه در کودکان و بالغان جوان حساسیت به مواد حساسیت زایی چون گرده-پوسته حیوانات-گرد و غبار-غذاها-افزودنیهای غذایی- و غیره است(در مورد بحث کلی حساسیتها میتوانید به پستهای قبلی در همین مبحث(دستگاه تنفس) مراجعه کنید.)     عضو هدف در آسم مجاری تنفسی تحتانی است که با التهاب -تنگ شدن و تولید ترشحات مخاطی زیاد واکنش نشان میدهند. کلیه این عوامل جریان هوا را مسدود میکنند و باعث خس خس سینه و سختی تنفس میشوند. در موارد شدید تنفس به قدری دشوار میشود که برای داشتن انرژی کافی جهت عمل تنفس باید کلیه فعالیتهای دیگر به حال تعلیق در آید.  آسم گاهی توسط عفونتهای تنفسی شروع میشود و ممکن است با پولیپهای بینی همراه باشد ولی علائم آن مشابه موارد دیگر آسم است. در برخی افراد ورزش سخت یا آشفتگیهای روحی ممکن است حمله آسم را برانگیزد. آسم میتواند در هر سنی شروع شود و روند آن بسیار متغیر است . حملات آسم در بسیاری از کودکان با افزایش سن بهبود می یابد ولی این حملات در بقیه آنها در تمام عمر ادامه می یابد.                      درمان: تحقیقات نشان میدهند که علاوه بر تنگی مجاری هوایی ریه- التهاب ریه نقش مهمی در ایجاد علائم آسم ایفا میکند. به همین دلیل توصیه شده است که هر فرد مبتلا به انواع مختلف آسم به غیر از اشکال بسیار خفیف آن برای پیشگیری و درمان آسم از داروهای ضد التهابی استفاده کند. برای اکثر بیماران مبتلا به آسم این نکته به معنی به کار بردن یکی از دو نوع داروی ضد التهابی است که هر 2 از طریق اسپریهای تنفسی تجویز میشوند.  نوع اول داروهای استروئیدی شبیه کورتیزون هستند که شامل دگزامتازون -بکلومتازون -آزماکورت و آئروبید میشود. نوع دوم یک داروی ضد التهاب به نام کرومولین است.     روش دیگر در مقابله با آسم استفاده مکرر از آزمایشهای عملکرد ریوی است که از طریق آن ظرفیت جریان هوا اندازه گیری میشود. این آزمایش با استفاده از یک دستگاه ساده موسوم به ((حداکثر جریان سنج)) و توسط خود بیمار انجام میشود. این دستگاه جریان هوا را اندازه گیری میکند و به شما امکان میدهد که روز به روز مراقب ظرفیت تنفسی خود باشید. شما به راحتی یک نفس عمیق میکشید و با فشار به داخل یکی از دستگاهها میدمید . یک وسیله سنجش کوچک سرعت تخلیه ریه را اندازه گیری میکند .. نتیجه به دست آمده با معیارهای پذیرفته شده در افرادی که سن -قد و جنس آنها مشابه شماست -مقایسه میشود. حداکثر جریان سنج ها مربوط به بیماران آسمی است همان طور که بازوبندهای فشار خون مربوط به بیماران فشار خون است.  آنها به شما امکان میدهند که مستقیما چگونگی مهار شدن بیماریتان را در هر زمان خاص زیر نظر داشته باشید.     داروهای ضد التهابی از بروز حملات آسم پیشگیری و همچنین این حملات را مهار میکنند. در صورت بروز حمله حاد مصرف داروهای قویتر شامل قرصهای استروئیدی و گشاد کننده های نایژه (اسپری یا قرص) برای باز کردن راههای هوایی تنگ شده ضروری است. رایجترین گشاد کننده های نایژه به آدرنرژیک های بتا 2 موسومند و معمولا از طریق اسپریها مصرف میشوند. این داروها شامل آلبوترول و متاپروترنول است.  این داروها مانند آدرنالین عمل میکنند و باعث شل شدن عضلات نایژه ها و افزایش قطر مجاری هوایی میشوند. با وجود این آنها بر خلاف آدرنالین موجب افزایش فشار خون و تعداد ضربان قلب نمیگردند. تئوفیلین داروی مؤثری است که عضلات صاف نایژه ها را شل میکند و معمولا در حملات حاد از راه وریدی تجویز میشود.  اپی نفرین را نیز میتوان در حملات حاد برای باز کردن نایژه منقبض شده به کار برد.  راحت ترین وضعیت هنگام بروز حمله حاد نشستن و خم شدن به جلو با کمک آرنجهاست. اگر داروهایی که به طور معمول تجویز میشوند بسرعت اثر نکرد فورا با پزشک تماس بگیرید. از مصرف بیش از حد مجاز گشاد کننده های نایژه استنشاقی خودداری کنید زیرا این کار ممکن است خطرناک باشد.  اساس پیشگیری از حملات آسم پرهیز از مواد حساسیت زاست.



تاريخ : یکشنبه 27 فروردین1391 | 7:20 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
انسداد ناگهانی یکی از شریانهای بازو یا پا باعث شروع ناگهانی درد و سردی دست و پا و کرختی و رنگ پریدگی میشود. علت این انسداد حاد ممکن است یک لخته خونی که از بطن چپ کنده شده و در یک شریان دور دست جایگزین شده است-یک گشادی غیر عادی و موضعی شریانی (آنوریسم) -یا یک ترومبوز(لخته خون) حاد باشد.  همه این موارد دلالت بر یک فوریت حاد پزشکی دارند. توضیحات تکمیلی در مورد این بیماری در پست آمبولی ریه در همین مبحث(قلب و گردش خون) خواهد آمد.



تاريخ : پنجشنبه 17 فروردین1391 | 5:33 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
این عارضه التهاب حاشیه پلک است که با ایجاد شوره همراه است. پلک پوسته پوسته و قرمز میشود و خارش دارد.                                درمان : پلکهای خود را 2 بار در روز با آب گرم و صابون بشویید. شوره را با شامپوهای طبی مانند (سلسان-سبولکس-وانسب-دانکس-هداندشولدر و غیره ) درمان کنید و صورت خود را نیز با همان شامپو بشویید. در صورت تداوم التهاب به پزشک مراجعه کنید. او ممکن است پماد تجویز نماید.



تاريخ : پنجشنبه 17 فروردین1391 | 5:23 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
کابوسها رؤیاهای اضطراب آوری هستند که معمولا همراه برخی تحریکات هیجانی -اضطراب و فشارهای روحی بروز میکنند. اگر از کابوسهای شبانه رنج میبرید سعی کنید شرایط پر فشار روحی زندگی روزانه خود را بررسی کنید و شیوه های مؤثر مقابله با آنها را اتخاذ نمایید. توصیه های قبل در مورد چگونگی برخورداری از یک خواب خوب در شب را مرور کنید (مبحث دستگاه عصبی و اختلالات آن) .  در صورت تداوم کابوسهای شبانه به پزشک مراجعه کنید . او ممکن است مشاوره روانپزشکی یا مراجعه به درمانگاه خواب را توصیه کند.



تاريخ : دوشنبه 29 اسفند1390 | 11:58 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
بریدگیهای کوچک را با آب جاری بشویید سپس آن را با آب و صابون تمیز کنید . از پانسمان با گاز استریل یا چسب زخم استفاده کنید. در صورت آلوده یا خیس شدن پانسمان آن را عوض کنید. برای ترمیم بریدگی سطحی ۲ تا ۳ روز کافی است . پوست چروکیده و سفید زیر پانسمان نشانه آن است که پانسمان خیس شده یا به مدت طولانی روی موضع مانده است . استفاده از محلولهای ضد عفونی کننده مثل ید و مرتیولات ضروری نیست .  بریدگیهای بزرگ یا عمیق را بپوشانید و برای توقف خونریزی محکم فشار دهید . از تورنیکه (رگ بند) فقط هنگامی استفاده کنید که با اعمال فشار -خون بند نیاید . آن را با باند ببندید و برای بخیه زدن -واکسن کزاز و بررسی زخم به پزشک مراجعه کنید.

تاريخ : دوشنبه 22 اسفند1390 | 7:33 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
برنامه واکسیناسیون (ایمن سازی) در قرن حاضر باعث نجات جان میلیونها نفر از طریق از بین بردن همه گیری آبله-آنفلوانزا-دیفتری-فلج اطفال-سیاه سرفه شده است که به طور دوره ای بین مردم شیوع می یافتند و هزاران نفر را در یک زمان از پا در می آوردند. موفقیت این برنامه ها به حدی بوده است که برخی از مردم تصور میکنند واکسن در بسیاری از موارد دیگر ضرورتی ندارد و یا عوارض واکنش به واکسن زیان آورتر از خود بیماری است. این طرز تفکر خطرناک است !    .    برنامه های واکسیناسیون را تا از بین رفتن کامل بیماری نمیتوان خاتمه داد. از میان کلیه بیماریهای عفونی انسان -این موفقیت تنها در مورد آبله به دست آمده است.  غیر معقول بودن رها سازی واکسیناسیون اجباری را میتوان از نمونه انگلستان و ژاپن که چند سال قبل واکسیناسیون معمول سیاه سرفه را رها کردند متوجه شد.  بعد از ۲ سال ۱۰۰هزار مورد بیماری در انگلستان گزارش شد که ۲۸ مورد آن به مرگ منجر شد.  در ژاپن ۱۳هزار مورد ابتلا و ۴۰ مورد مرگ گزارش شد. حتی در امریکا ۱۰۰۰ مورد سیاه سرفه در ۱۰درصد از کودکانی که از برنامه های واکسیناسیون دبستان بهره مند نشده بودند گزارش شد. این در حالی است که شیوع واکنش شدید نسبت به واکسن سیاه سرفه تقریبا هیچ است.                                                                                                    نوباوگان و کودکان: کلیه نوباوگان و کودکان را باید از بدو تولد مطابق با برنامه ملی کشوری واکسیناسیون کرد. در موارد بسیار نادر واکنش شدید نسبت به واکسن باعث آسیب در اثر واکسنهای فلج اطفال -دوگانه-سرخک -اوریون -سرخجه میشود. واکسن دیفتری -کزاز و سیاه سرفه را سه گانه و دیفتری و کزاز را دوگانه گویند. واکسن فلج اطفال از ویروس زنده تهیه شده است و از راه خوراکی مصرف میشود.                        بزرگسالان : این اعتقاد که واکسنها در دوران کودکی تزریق میشود و مردم بعد از رسیدن به سن بلوغ یا کاملا ایمن شده اند و یا دیگر نیازی به واکسن ندارند به طور گسترده مورد پذیرش واقع شده است.  اما هیچ چیز گویاتر از واقعیت نیست. هزاران نفر از افراد بزرگسال سالانه به علت بیماریهایی که در صورت واکسیناسیون مناسب به آن مبتلا نمیشدند -از پا در می آیند. در سنینی که واکسیناسیون اطفال اجرا میشود ممکن است بیماریهایی که اغلب در کودکان دیده میشود -شایع نباشند و افرادی که واکسن نزده اند احتمالا خیلی دیرتر از سنین مورد انتظار در معرض بیماری قرار میگیرند.                                                انواع واکسنها:                      واکسن سرخک: کلیه بزرگسالان در صورتی که مبتلا به سرخک (تأیید شده توسط پزشک)نشده اند و از زمان تولد به بعد واکسن  سرخک نزده اند باید واکسن تزریق کنند. اظهار والدین مبنی برانجام واکسیناسیون به تنهایی کفایت نمیکند.  دانشجویان دانشکده ها بخصوص باید علیه سرخک واکسینه شوند زیرا در معرض تماسهای گسترده با گروهی که شدیدا آسیب پذیر است قرار دارند.  سرخک در بزرگسالان یک بیماری جدی است که باعث یک مورد التهاب مغز (آنسفالیت) در هر ۲۰۰۰ بیمار و یک مورد مرگ در هر ۳۰۰۰ بیمار میشود. ابتلا به سرخک در حاملگی خطر سقط خودبه خودی -زایمان زودرس و به دنیا آوردن نوزاد با وزن کم را افزایش میدهد.                            واکسنهای کزاز و دیفتری: کزاز در اثر ورود باکتری به بریدگیهای عمیق-زخمها و سوختگیها ایجاد میشود. نیمی از بیماران بالای ۵۰ سال که به این بیماری مبتلا میشوند میمیرند.  شکل تنفسی دیفتری میتواند پیشرفت کند و باعث التهاب رشته های عصبی (پلی نوریت) و لایه داخلی قلب (آندوکاردیت) شود که ممکن است کشنده باشد.   کلیه بزرگسالان هر ۱۰ سال یکبار باید واکسن یادآور کزاز و دیفتری را تزریق کنند. اواسط هر دهه از عمر -سنین ۲۵-۳۵-۴۵-و غیره به عنوان بهترین زمان تزریق واکسن توصیه شده است.  اگر سری اول واکسیناسیون (به صورت واکسن سه گانه) در دوران کودکی انجام نشده باشد باید تزریق شود. هنگام آسیب دیدگی در مورد زخمهای جزئی و تمیز -تزریق واکسن یاد آور در صورتی که بیمار واکسیناسیون اولیه اش کامل است و یا در ۱۰ سال گذشته واکسن یاد آور زده است -ضرورت ندارد. این توصیه یک معیار پذیرفته شده است.                                          واکسن اوریون : اکثر مردم تا سن ۲۰ سالگی به اوریون مبتلا و یا نسبت به آن ایمن شده اند. با وجود این واکسیناسیون در مردان بالغی که سابقه این بیماری را ندارند -توصیه میشود. در صورت ابتلا به اوریون خطر ایجاد التهاب بیضه ها (ارکیت) در مردان بالغ ۲۰ درصد است. در بعضی موارد این مسئله باعث عقیمی میشود.  همچنین اوریون باعث کری در یک مورد از هر ۱۵ هزار بیمار میشود.                                     واکسن سرخجه(سرخک آلمانی) : علت اصلی واکسیناسیون بالغان علیه سرخجه جلوگیری از عفونت جنین است. ابتلا به این عفونت در ۳ ماهه اول حاملگی باعث ایجاد نشانگان (سندرم) سرخجه مادرزادی در ۸۰ درصد جنین ها میشود.  که مشخصه آن نقائص قلب-چشم و گوش و عقب ماندگی ذهنی است.  در کلیه بزرگسالان بویژه خانمها و دانشجویان دانشکده ها ایمنی علیه سرخجه توصیه میشود مگر آنکه قبلا به این بیماری مبتلا یا علیه آن واکسینه شده باشند. خانمها در زمان حاملگی نباید واکسینه شوند و باید به آنها توصیه شود که تا ۳ ماه بعد از تزریق واکسن حامله نشوند. در بزرگسالان مستعد واکسن مخلوط سرخک-اوریون-و سرخجه در قالب یک تزریق واحد(MMR)در دسترس است.                                                           واکسن آنفلوانزا : همه افراد بالای ۶۵ سال باید سالانه علیه آنفلوانزای ویروسی واکسینه شوند. حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد مرگ و میر ناشی از آنفلوانزا در این گروه سنی روی میدهد. این واکسن بخصوص برای افرادی که در آسایشگاهها به سر میبرند اهمیت دارد زیرا خطر ابتلا در این اماکن شلوغ افزایش می یابد. در افراد متعلق به گروههای مختلف سنی که دچار بیماریهای مزمن قلب-ریه-کلیه-بیماری قند -کم خونی-آسم یا نقص ایمنی (مثل قربانیان ایدز و بیمارانی که به مدت طولانی کورتون مصرف کرده اند) هستند-انجام واکسیناسیون توصیه میشود. به دلیل تغییر مداوم ویروس آنفلوانزا -هنگام تزریق واکسن باید از تازه ترین نوع آن که سالانه ساخته میشود -استفاده شود.  تأثیر واکسنها هر سال با سال دیگر فرق دارد زیرا هیچ کس با اطمینان نمیداند کدام ویروس تهاجم خواهد کرد.   بهترین زمان تزریق واکسن ماههای مهر یا آبان(اکتبر یا نوامبر) -قبل از شروع فصل ابتلا به آنفلوانزاست. افرادی که به تخم مرغ حساسیت دارند نباید از این واکسن استفاده کنند زیرا ویروس روی تخم مرغ کشت داده میشود. این افراد باید برای پیشگیری به وسیله داروهایی مثل آمانتادین با پزشک مشورت کنند.                                           واکسن پنوموکوک : این واکسن از باکتری استرپتوکوک پنومونی که موجد ذات الریه است تهیه میشود. ایمن سازی در مورد کلیه افراد بالای ۲ سال که دارای شرایط زیر باشند توصیه میشود.         ۱-افرادی که مبتلا به بیماری مزمن قلب و ریه هستند.                  ۲-افرادی که مبتلا به بیماری یا عارضه ای هستند که به عنوان مستعدکننده عفونت پنوموکوک شناخته شده اند(مثل :بیماری سلولی داسی شکل ــ-نوعی کم خونی  ــ- بیماری کلیوی-بیماری هوچکین-نداشتن طحال-تشمع کبدی--ـسیروز--ـ اعتیاد به الکل -میلوم متعدد-نشت مایع مغزی نخاعی و نقص ایمنی)                                             ۳-تمام بزرگسالانی که بالای ۶۵ سال دارند -زیرا بسیار محتمل است که این افراد در اثر این بیماری و عوارض آن فوت کنند. این واکسن باید تنها یکبار تزریق شود زیرا خطر واکنش حساسیتی در افرادی که مجدد واکسینه میشوند وجود دارد.                                                                    واکسن هپاتیت B: این بیماری اغلب طولانی و تضعیف کننده است و از این بدتر میتواند به هپاتیت مزمن -تشمع کبدی و سرطان کبد منجر شود. ویروس هپاتیت B از طریق خون -مایع منی و بزاق منتقل میشود. کارکنان بخش درمان که در خطر ابتلا به این بیماری هستند عبارتند از: جراحان-متخصصان زنان و زایمان-دندانپزشکان-متخصصان بیماریهای قلب-کارکنان بانک خون-پرستاران مسئول تزریق وریدی و کارکنان آزمایشگاههای پزشکی که مستقیما با نمونه های خون سر و کار دارند .  احتمال ابتلای کارکنان زندانها و مؤسسات نگهداری افراد عقب افتاده -شامل دستیاران پزشکی -به علت مواجهه با گاز گرفتگی انسانی -ضایعات پوستی باز و بزاق به عفونت هپاتیت B بسیار زیاد است.   مردان همجنس باز و معتادان تزریقی در خطر شدید هپاتیت B هستند .  واکسیناسیون اعضای خانواده و شریک جنسی حاملان ویروس هپاتیت B توصیه میشود.  بین هپاتیت B و ایدز یک رابطه احتمالی وجود دارد زیرا این ۲ عفونت در موارد بسیاری با یکدیگر همراه بوده اند.  هپاتیت B ممکن است به عنوان یک عامل کمک کننده برای شروع عفونت فعال ایدز -عمل کند. بنابراین توصیه میشود افرادی که مبتلا به ایدز نیستند ولی در گروههای پر خطر قرار دارند واکسینه شوند. برای راهنماییهای بیشتر به پزشک مراجعه کنید.  در حال حاضر واکسن باید در ۳ نوبت و طی ۶ ماه تزریق شود. بنابراین توصیه میشود که متقاضیان یک آزمایش خون برای یافتن شواهد ابتلای قبلی انجام دهند. در صورت ابتلا -ایمن سازی ضرورتی ندارد.                                  واکسن فلج اطفال : انجام واکسیناسیون فلج اطفال برای بزرگسالان به طور معمول توصیه نمیشود زیرا اغلب قبلا ایمن شده اند. موارد استثنا نیز وجود دارد . کارکنان بخش مراقبتهای درمانی و کسانی که به کشورهای توسعه نیافته مسافرت میکنند ( با وجود انجام واکسیناسیون در کودکی به نظر میرسد ایمنی به مرور زمان کاهش یابد) باید ایمن شوند.  هنگامی که به کودکان خانواده واکسن خوراکی فلج اطفال داده میشود -بزرگسالان مستعد ممکن است در خطر جزئی ابتلا به فلج اطفال قرار گیرند.  برای این افراد ممکن است انجام واکسیناسیون قبل از کودک در نظر گرفته شود.                                       گروههای خاص :   * واکسن سل تنها برای افرادی تجویز میشود که آزمایش توبرکولین آنها منفی است و در تماس نزدیک با بیماران مبتلا به سل فعال ریوی قرار دارند و داروی خوراکی ایزو نیازید نیز در دسترس آنها نیست.                        *دامپزشکان و تربیت کنندگان حیوانات باید واکسن هاری تزریق کنند.                  *افرادی که با پوست -پشم و موی حیوانهای وارداتی سر و کار دارند باید علیه سیاه زخم واکسینه شوند.                    *به افرادی که به کشورهایی مسافرت میکنند که دارای بیماریهای بومی شایع هستند توصیه میشود و در برخی موارد ضروری است که واکسنهایی تزریق کنند. (در پستهای آینده در قسمت توصیه های پزشکی به مسافران توضیحات تکمیلی داده خواهد شد) .                              *به عنوان یک قاعده خانمها هنگام حاملگی نباید هیچ نوع واکسنی تزریق کنند . در موارد خاص یا فوریتی به تعویق انداختن تجویز واکسن تا ۳ ماهه دوم یا سوم حاملگی -بیخطر است خصوصا اگر واکسن از میکربهای غیر فعال تهیه شده باشد. در هر صورت قبل از انجام واکسیناسیون باید با پزشک مشورت شود.                            

تاريخ : جمعه 19 اسفند1390 | 6:32 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
ویروس تبخال ساده باعث ایجاد ضایعات تاول مانندی میشود که عمدتا دور دهان-بینی-و دستگاه تناسلی بروز میکنند. با این همه این ضایعات میتوانند هر جا ظاهر شوند. این ویروس را میتوان به 2 گروه یعنی ویروس تبخال ساده نوع 1 و 2 تقسیم کرد. ویروس تبخال ساده نوع 2 مسئول ایجاد تبخال تناسلی است که در مبحث موضوعی بیماریهای مقاربتی توضیح داده شده است. خانواده ویروس تبخال نسبتا بزرگ است . گروههای دیگر ویروس تبخال باعث مونونو کلئوز  عفونی (ویروس اپشتین بار) -آبله مرغان(واریسلار)- و زونا(هرپس زوستر) میشوند.                  ضایعات ویروس تبخال ساده نوع 1 به این دلیل ((زخم سرماخوردگی)) و ((تبخال )) خوانده میشوند که عفونتهای ثانویه اغلب هنگام یا بعد از سرماخوردگی یا تب بالا ظاهر میشوند.   این ضایعات معمولا به صورت تاولهای پر از مایع کوچک و شفاف روی صورت بروز میکنند. این ضایعات 2 تا 20 روز بعد از مواجهه با فرد مبتلا به عفونت پدید می آیند و 7 تا 10 روز باقی میمانند. تعداد تاولها از یک عدد تا تجمعی از چند تاول کوچک متغیر است. این تاولها پاره میشوند و رویه میبندند و سپس ناپدید میشوند و از خود اثری به جا نمیگذارند.      اگر چه عفونت اولیه برطرف میشود ولی ویروس به سلولهای عصبی مجاور مهاجرت میکند و در آنجا اغلب برای همیشه به طور نهفته باقی میماند. با این وجود در بسیاری از افراد در پاسخ به فشارهای روحی -مواجهه با خورشید -برخی مواد غذایی-قاعدگی-یا تب ویروس دوباره فعال میشود و تاولها مجددا ظاهر میشوند. عامل شعله ور کننده ضایعه اغلب ناشناخته است.                                                                 درمان :تبخال ساده بسیار در امریکا شایع است . اگر واکسنی برای این عارضه موجود بود -به طور وسیعی توصیه میشد. متأسفانه واکسنی وجود ندارد. تمیز کردن ملایم با صابون و آب و کمپرس مرطوب با محلول دومه بورو مفیدند . در صورت بروز عفونت از پماد باسیتراسین استفاده کنید. برای جلوگیری از گسترش عفونت حوله ها -لباسها و سایر وسایل شخصی باید کاملا از وسایل سایر اعضای خانواده جدا شوند. پزشک ممکن است در موارد شدید آسیکلوویر تجویز کند. 



تاريخ : سه شنبه 16 اسفند1390 | 9:7 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
عصب زندزیرین- انگشت کوچک و نیمه خارجی انگشت حلقه را عصب دهی میکند. عصب هنگام عبور از قسمت داخلی آرنج نزدیک سطح پوست قرار میگیرد. وارد شدن فشار روی این عصب در اثر تکیه دادن روی آرنج یا وارد کردن فشار روی تشک هنگام دراز کشیدن -میتواند باعث کرختی و گزگز در انگشت کوچک و انگشت حلقه شود که به فلج عصب زندزیرین معروف است. کرختی مشابه و حتی ضعف این انگشتان میتواند بعد از دوچرخه سواری طولانی به علت فشار ناشی از دسته میله ای به عصب که از کف دست عبور میکند-ایجاد شود.                                    درمان : روش برخورد با فلج عصب زندزیرین جلوگیری از آن است. زمانی که بدانید این عارضه به جای دست از آرنج منشأ میگیرد معمولا میتوانید از وارد شدن فشار به آرنج جلوگیری کنید. اگر در حین دوچرخه سواری دچار فلج عصب زندزیرین میشوید از دستکشهای نرم لایی دار استفاده کنید و برای برطرف شدن فشار به کف دست وضعیت پنجه های خود را به طور متناوب تغییر دهید.           

تاريخ : یکشنبه 14 اسفند1390 | 7:33 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
بزرگی پستان در مردان نسبتا شایع است. اکثر پسران نوجوان به دوران کوتاهی وارد میشوند که طی آن بافت پستان درست زیر نوک آن کمی متورم میشود و حتی ممکن است دردناک گردد. در ادامه دوره نوجوانی و با متعادل شدن سطح هورمونی که بتازگی افزایش یافته است-بزرگی پستان برطرف میشود. در غیر این صورت برای رد کردن احتمال تومور بیضه یا هیپوفیز باید با پزشک مشورت کنید.   در مردان سالخورده بزرگ شدن تنها یک پستان یک مشکل غیر معمول است.  این عارضه معمولا موقتی است و برطرف خواهد شد.  در هر صورت برای حصول اطمینان از اینکه این بزرگی ناشی از سرطان پستان مردان نیست -باید به پزشک مراجعه کنید.    بزرگی هر دو پستان در مردان ممکن است در اثر بیماری شدید کبدی و برخی داروهایی که به طور طولانی مدت مصرف میشوند -ایجاد شود. داروهایی که باعث بزرگی پستان میشوند عبارتند از: دیژیتال-سایمتیدین(تاگامت)-ضد اضطرابهای گوناگون و داروهای ضد فشار خون . توزیع مجدد طبیعی چربی در اکثر مردان بالای ۴۰ سال باعث بزرگ شدن پستانها بویژه در افراد کم تحرک میشود.  در صورتی که نسبت به این تحول طبیعی حساس هستید با یک متخصص تناسب اندام مشورت کنید -ولی این مسئله به هیچ وجه بزرگی پستان (ژینکوماستی) محسوب نمیشود.

تاريخ : چهارشنبه 10 اسفند1390 | 7:48 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
پایین افتادگی رحم عارضه زنان مسن تر است که معمولا چند فرزند دارند. این عارضه عبارت است از پایین افتادن رحم به داخل مهبل که در اثر ضعف عضلات و رباطهایی که کف لگن را میسازند -ایجاد میشود. علائم پایین افتادگی رحم عبارتند از: احساس سنگینی و ناراحتی در لگن-و کمر درد هنگام بلند شدن یا زور زدن.  یک برآمدگی قابل توجه ممکن است در مهبل احساس شود.  درموارد شدید رحم ممکن است عملا از مهبل بیرون بزند. بی اختیاری فشاری نیز در پایین افتادگی رحم شایع است.                                                درمان : شما میتوانید خودتان پایین افتادگی رحم را با تمرین و رژیم غذایی اصلاح کنید. تمرینات تقویت عضله شامل کشش عضلات کف لگن چندبار در روز است. این کار با کشیدن عضلات به همان روشی که جریان ادرار را قطع میکنید -انجام میشود. همان عضلاتی که پیشابراه را تنگ میکند باعث ثبات رحم میشود. اگر وزنتان بیش از حد معمول است از پزشک بخواهید رژیم غذایی مناسبی برایتان تعیین کند. الیاف گیاهی رژیم غذایی خود را افزایش دهید تا از یبوست جلوگیری شود. زور زدن هنگام دفع مدفوع پایین افتادگی رحم را بدتر میکند. سرفه مزمن و دیگر اقداماتی که فشار داخل شکمی را افزایش میدهند (مثل بلند شدن) نیز همین اثر را دارد.  اگر این اقدامات ساده مؤثر نبود -پزشک ممکن است برای اصلاح پایین افتادگی رحم عمل جراحی را توصیه کند و یا ممکن است برای تثبیت رحم -کار گذاشتن رحم بند (وسیله ای شبیه یک استوانه از جنس الیاف بافته شده که داخل مهبل گذاشته میشود) را پیشنهاد کند.

تاريخ : دوشنبه 8 اسفند1390 | 7:23 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
احتمالا آخرین مطلبی که باید به خاطر داشته باشید این است که اگر ضربه ای از طرف شخص یا چیزی به دندانتان وارد شد و آن را از جای در آورد -باید دنبال دندانتان بگردید.  دندانپزشکان میدانند که دندان را میتوان با پیوند مجدد نجات داد.  زمان مهم است و بهترین نتایج وقتی حاصل میشود که ظرف حدود ۳۰ دقیقه بعد از افتادن دندان بتوان آن را در حفره خود قرار داد. مواردی که باید انجام شود به قرار زیر است:                       ۱-دندان افتاده را پیدا کنید و آن را با آب لوله کشی یا بزاق شستشو دهید.           ۲-با دندانپزشک خود تماس بگیرید و به او اطلاع دهید که در راه هستید.                           ۳-دندان را با ملایمت در حفره خود قرار دهید. یک پارچه یا دستمال را محکم گاز بگیریدتا دندان در جای خود بماند و هرچه زودتر خود را به دندانپزشک برسانید. اگر نتوانستید دندان را سر جای خود قرار دهید -در حالی که در راه رسیدن به دندانپزشک هستید آن را در دهان خود یا یک فنجان آب بگذارید. اجازه ندهید دندان خشک شود.   اگر پیوند به موقع انجام شود احتمال نجات دندان ۵۰ درصد است. این دندان در دراز مدت بسیار بهتر از دندان مصنوعی ساخته شده به شکل روکش و پل عمل میکند.

تاريخ : یکشنبه 7 اسفند1390 | 7:29 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
برونشیت حاد: التهاب نایژه در اثر ملتهب شدن لایه مخاطی پوشش دهنده مجاری تنفسی تحتانی که به آنها نایژه و نایژه کوچک گویند ایجاد میشود. این عارضه هنگامی بروز میکند که سرماخوردگی یا آنفلوانزا به پایین گسترش یابد. التهاب باعث افزایش تولید ترشحات مخاطی در مجاری تنفسی میشود. عمل مژکهای تنفسی باعث رانده شدن ترشحات مخاطی به بالا و سمت حنجره و حلق میگردد. سپس واکنش سرفه این ترشحات را به شکل خلط خاکستری یا زرد رنگ بالا می آورد. کلیه علائم سرماخوردگی و آنفلوانزا که در پستهای قبلی بیماریهای دستگاه تنفس به آنها اشاره شده است ممکن است قبل و همزمان با این مرحله از التهاب نایژه وجود داشته باشد. سوزش-گرفتگی و خس خس قفسه سینه شایع است.                                        درمان: درمان سرماخوردگی و آنفلوانزا در پستهای قبلی مربوط به بیماریهای دستگاه تنفس توضیح داده شده است. شما ممکن است برای راحتی -تمایل به استفاده از یک داروی ضد سرفه مثل گایفنزین داشته باشید. از یک تبخیر کننده یا مرطوب کننده برای نرم کردن ترشحات استفاده کنید. برای نرم کردن ترشحات و کاستن از زحمت سرفه کردن برای بالا آوردن خلط -آب فراوان بنوشید. در صورتی که درجه حرارت بدنتان بالای ۳/۳۸ درجه سانتیگراد بود -در اثر سرفه خون بالا آمد- یا عارضه بعد از چند روز بهبود نیافت با پزشک تماس بگیرید.                                                                 برونشیت مزمن : در التهاب نایژه حاد سرفه خلط داری بروز میکند که بهبود نمی یابد یا به دفعات عود میکند و اغلب منجر به ضخامت و تغییر شکل لایه مخاطی نایژه ها و نایژه های کوچک میشود. اگر به مدت طولانی سیگار بکشید یا در محیطی با هوای آلوده زندگی کنید احتمال بروز التهاب نایژه مزمن بسیار بیشتر است. با گذشت زمان سرفه تشدید میشود و ممکن است خس خس سینه بروز کند.                                       درمان: اگر سیگار میکشید باید حتما آن را ترک کنید. سیگار کشیدن شایعترین عامل منحصر به فرد التهاب نایژه مزمن است. اگر در هوای آلوده کار یا زندگی میکنید سعی کنید به محیطی با هوای تمیز تر و خشکتر نقل مکان کنید. از افراد مبتلا به سرماخوردگی دوری کنید زیرا التهاب نایژه با بروز عفونت تنفسی تشدید میشود. پزشک به احتمال زیاد برای مهار عفونت آنتی بیوتیک و برای آسان کردن عمل تنفس داروی گشاد کننده نایژه تجویز خواهد کرد.

تاريخ : شنبه 22 بهمن1390 | 12:16 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
این یک عارضه ناگوار است که در آن پاسخ عروق خونی به محرک سرمایی شدیدا افزایش می یابد و در نتیجه مواجهه با هوای سرد -لمس یک تکه یخ-یا حتی قدم زدن در یک اتاق با تهویه مطبوع میتواند منجر به واکنش انقباضی عروق شود. انگشتان دستها و پاها ناگهان سفید و سپس کبود میشوند و هنگام لمس سرد هستند. کرختی و گز گز کردن اغلب پدید می آید . هنگامی که حمله فروکش میکند انگشتان برافروخته میشوند و ممکن است دچار گزگز و درد شوند. در برخی موارد عصبانیت و شرایط اضطراب آور ممکن است این واکنش را برانگیزد.  حملات رینود در خانمها بسیار شایعتر است و معمولا بین 15 تا 40 سالگی بروز میکند. این پدیده معمولا در آقایان دیرتر شروع میشود. علت آن نامعلوم است ولی تصور میشود که واکنش موضعی در شریانهای محیطی در بروز آن بیشتر دخیل باشد تا یک واکنش اعصاب خودکار سمپاتیک .    پدیده رینود همچنین ممکن است در افرادی که از سردرد میگرنی رنج میبرند شایعتر باشد.   یک نوع شدید و خاص پدیده رینود به رینود ثانویه معروف است که در آن بیماریهای زمینه ای مثل لوپوس اریتما توزسیستمیک -اسکلرودرمی (که باعث ایجاد بافت همبند رشته ای در پوست و احشای داخلی میشود)-بیماری تیروئید و التهاب مفصل روماتوئید ممکن است مسئول بروز واکنش غیر عادی عروق باشند. داروهایی مثل نیکوتین-آلکالوئیدهای ارگوت-و مسدودکننده های گیرنده های بتا(مثل پروپرانولول)ممکن است رینود ثانویه را برانگیزند.                                                                               درمان:تشخیص پدیده رینود معمولا از روی سابقه بیمار داده میشود. درخواست از بیماران برای فروبردن دستها در آب سرد اغلب میتواند باعث بروز این پدیده و مشاهده رنگهای مخصوص سفید-کبود و قرمزبه ترتیب در پوست آنها شود. تدابیر درمانی در پدیده رینود در درجه اول پیشگیرانه است و عبارتند از: پوشیدن لباس مناسب در هوای سرد برای پیشگیری از سرما-استفاده از دستکش هنگام برداشتن اجسام سرد -پرهیز از خنک کردن زیاد هوا-پوشیدن دستکش و جوراب هنگام خواب-استفاده از فنجانهای عایق برای نوشیدنیهای سرد-و غیره.          برخی تدابیر درمانی دیگر نیز وجود دارد که ممکن است در مورد آنها از پزشک خود سؤال کنید. روشهای زیست بازتابی موفقیتهایی در آموزش بیماران برای مهار ارادی درجه حرارت انگشتان دستها و پاها داشته است. برخی افراد با استفاده از روشی که توسط پزشکی -توصیف شده است -قادر به توقف حمله رینود هستند. در این روش بازوها برای چند دقیقه و به طور مکرر و با سرعت 360 درجه گردانده میشوند تا خون با استفاده از نیروی گریز از مرکز به انگشتان جریان یابد. در موارد شدید مسدود کننده های مجاری کلسیم مثل نیفدیپین ممکن است برای انبساط عروق خونی تجویز شوند. سایرین با استفاده از پرازوسین که با هورمونهای منقبض کننده طبیعی مقابله میکند تسکین یافته اند. 



تاريخ : دوشنبه 17 بهمن1390 | 10:35 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
پرش گاه به گاه پلکها اگرچه نسبتا ناراحت کننده است ولی معمولا بی خطر است و در اکثر افراد گاهی بروز میکند. این عارضه اکثرا خود به خود برطرف میشود. علت پرش پلک معلوم نیست و ممکن است در اثر تحریک اعصاب عضلات چشم ایجاد شود.  علت پرش پلک در صورت تداوم ممکن است خستگی چشم باشد.اگر در محلی زیر نور شدید لامپهای مهتابی کار میکنید سعی کنید میزان نور را کاهش دهید و نور حاصل از مفتولهای گداخته فلزی (لامپهای معمولی) را برای ملایم کردن روشنایی به محیط اضافه کنید. ممکن است با قرار دادن روزانه ۲ بار کمپرس مرطوب و گرم روی چشمهای خود احساس راحتی کنید و به عضلات پلک آرامش بخشید.  اگر این اقدام مؤثر نبود از عینک ساز بخواهید وضعیت عینکتان را بررسی کند و یا با پزشک خود مشورت کنید.   عارضه ای وجود دارد به نام انقباض پلک که میتواند بسیار شدید باشد و باعث پلک زدن بیش از حد و بسته شدن چشم و حتی تغییر شکل کل صورت گردد. این عارضه باید توسط چشم پزشک درمان شود. تزریق سم بوتولینوم (سم باکتریایی که مولد بیماری بوتولیسم است) داخل عضلات پلک درمان این عارضه است.

تاريخ : جمعه 14 بهمن1390 | 7:1 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
ایست تنفسی به معنی فقدان تنفس است و در شرایطی که به عنوان ایست تنفسی معروف است تنفس بیمار عملا صدها بار در شب می ایستد و زمان این ایست تنفسی آن قدر طولانی است که بشدت اکسیژن خون را کاهش می دهد و در برخی موارد نتایج آن مهلک است. علت معمول ایست تنفسی انسداد مجرای هوایی است که مثلا در اثر فرودادن زبان کوچک شل شده ایجاد میشود. در نتیجه خواب مکررا به علت ایجاد حالت خفگی در اثر انسداد و بیدار شدن ناگهانی دچار وقفه میشود. این خواب مختل شده باعث خواب آلودگی زیاد در طی روز میشود که شایعترین شکایت اولیه این افراد است. افرادی که از ایست تنفسی در خواب رنج میبرند دارای سابقه مکرر تصادفات مصیبت بار رانندگی بوده و در شغل خود ناموفق هستند و دچار سایر مشکلات اجتماعی و بهداشتی میباشند.                                                                  درمان : افرادی که مشکوک به ایست تنفسی در خواب هستند باید برای تشخیص به درمانگاه خواب رجوع کنند. در این درمانگاه الگوی خواب بیماران در طول شب به طور پیوسته بررسی میشود.   این عمل از راه ثبت الگوی تنفسی-امواج مغزی-ضربان قلب-اکسیژن خون-نعوظ آلت تناسلی-و سایر رفتارها در زمان خواب و برای پی بردن به عمق خواب و علت قطع تنفس انجام میشود. درمان موفق ممکن است وابسته به اصلاح علت خرخرکردن باشد.      برخی افراد برای باز نگه داشتن مجاری هوایی هنگام دم باید از طریق ماسک -هوا با فشار داخل ریه هایشان شود. سایر افراد ممکن است با داروهای محرک تنفس درمان شوند. در موارد شدید عمل جراحی برای گشاد کردن راههای تنفسی ممکن است ضروری باشد. باید دانست که ایست تنفسی در خواب یک مشکل جدی و بالقوه مهلکی است که نیاز به درمان دارد. 



تاريخ : پنجشنبه 13 بهمن1390 | 9:13 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
اگر مصدوم قادر به سرفه-تکلم و یا تنفس است در تلاش او برای خلاصی از چیزی که باعث انسداد راه تنفسش شده است مداخله نکنید.                            در صورت هوشیار بودن مصدوم: اگر مصدوم هوشیار است ولی قادر به سرفه -تکلم و یا تنفس نیست روش فشار روی شکم را (روش هایم لیچ) به شرح زیر به کار برید.                *پشت مصدوم بایستید و دستهای خود را دور شکم بیمار حلقه کنید.یک مشت خود را درست زیر دنده ها قرار دهید و دست دیگر را روی مشت خود بگذارید.                    *شش تا ده فشار به طرف بالا و داخل وارد کنید.                  *روش فشار روی شکم را در خانمهای حامله -اطفال زیر یکسال و کودکان خردسال به کار نبرید.                   *از انگشت برای خارج کردن جسم خارجی استفاده نکنید زیرا افراد هوشیار دارای واکنش اق زدن هستند و ممکن است استفراغ کنند و مواد بالا آمده داخل ریه شان شود.                                                در صورت بیهوش بودن مصدوم: اگر مصدوم بیهوش است از یک نفر بخواهید که آمبولانس خبر کند.مصدوم را به پشت بخوابانید و سر را به یک طرف بچرخانید -دهان را باز کنید و آن را جستجو نمایید و هر جسم مسدود کننده را خارج کنید. احیای تنفسی دهان به دهان را اجرا کنید . در صورت موفقیت -هر 5 ثانیه یکبار نفس بدهید تا آنکه مصدوم شروع به تنفس کند.  اگر قادر به دمیدن در دهان مصدوم نیستید -ابتدای کف دست خود را روی قسمت بالایی شکم قرار دهید و یک فشار قوی وارد کنید . این عمل جسم خارجی را به سمت دهان می راند و میتوان آن را با دست خارج کرد.                                                                                         اطفال زیر یک سال: برای اطفال زیر یک سال صورت کودک را به طرف پایین بگیرید و او را با دست نگه دارید. ساعدتان را روی ران خود تکیه دهید و چهار ضربه سریع بین دو شانه کودک بزنید. اگر تنفس برقرار نشد کودک را به پشت بگردانید و با دو انگشت چهار فشار سریع در قفسه سینه روی استخوان جناغ و بین دو نوک پستان وارد کنید.   اگر باز هم تنفس برقرار نشد-زبان و فک پایین مصدوم را بین شست و انگشتان خود بگیرید و آن را به طرف بالا بکشید و دهان را باز کنید. این عمل زبان را از پشت حلق دور میکند و ممکن است انسداد را برطرف نماید. اگر جسم خارجی دیده شد ممکن است آن را با انگشت سبابه خارج کرد. جستجوی کورکورانه ممکن است انسداد را بیشتر کند و باید از آن خودداری کرد. اگر باز هم تنفس برقرار نشد باید دو تنفس دهان به دهان بدهید. در حالی که شخص دیگری به دنبال کمکهای فوریتی پزشکی رفته است در صورت لزوم میتوانید کلیه مراحل فوق را تکرار کنید.                                                                                                                                 کودکان : کودکان بالای یکسال را که در حال خفگی بوده و قادر به تنفس نیستند به پشت بخوابانید. ابتدای کف دست خود را در خط وسط شکم بین ناف و قفسه سینه قرار دهید . 6 تا 10 ضربه فشاری با حرکت به سمت بالا وارد کنید تا جسم خارجی بیرون آید. اگر تنفس برقرار نشد دهان را باز کنید و روش بالا بردن فک پایین را که قبلا تشریح شد به کار برید. اگر جسم مسدود کننده قابل رؤیت است آن را با انگشت سبابه خارج کنید. در صورت لزوم تنفس دهان به دهان بدهید و مراحل فوق را تکرار کنید.          توجه :فشار روی شکم میتواند باعث آسیب داخلی شود. این عمل باید در دوره مخصوص احیای قلبی ریوی تمرین شود. در صورت بکارگیری این روش و بعد از برقراری تنفس -مصدوم باید از نظر آسیب احتمالی تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد.             پیشگیری : خفگی به علت قطر کم مجاری هوایی و عادات خوب شکل نگرفته جویدن بخصوص در کودکان شایع است. شما از طریق رعایت نکات احتیاطی زیر میتوانید به میزان زیادی از خفگی کودکان خردسال پیشگیری کنید.                                       #از دادن میوه های مغزدار مثل گردو-فندق-انگور-آب نباتهای سفت و سوسیس به کودکان خردسال خودداری کنید. تقریبا نیمی از خفگی ها مربوط به این مواد غذایی میشود.                      #همواره هنگام غذا خوردن کودکان حضور داشته باشید. آنها را به جویدن خوب غذا تشویق کنید.                                 #هیچ گاه به کودکان اجازه ندهید که در حال دراز کش بخورند یا بیاشامند.                          #غذا را به تکه های کوچک ببرید و هر بار مقدار کمی از آن را بدهید.                                     #اجازه ندهید کودکان غذا را به دهان خود یا دیگران پرتاب کنند. این کار نه تنها رفتاری زننده است بلکه خطرناک نیز هست



تاريخ : یکشنبه 2 بهمن1390 | 4:13 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
در حال حاضر به طور کلی مشخص شده است که انجام سالانه معاینه کامل بالینی -پرتونگاری از قفسه سینه-گرفتن نوار قلبی و بسیاری از آزمایشهای خون و ادرار ضروری نیست.از طرف دیگر آزمایشهای خاصی شناسایی شده است که مقرون به صرفه بوده و در کشف بیماری در مراحل اولیه که آسانتر قابل درمان است -به قدر کافی حساس میباشند.  بنابراین زمان انجام معاینه و آزمایشهای بیماری یابی به طور فردی و با توجه به سن-جنسیت-بیماریهای قبلی-عادات اجتماعی و سابقه خانوادگی شخص تنظیم میشود. زمانبندی برای مواردی مثل واکسیناسیون -سنجش تکامل رفتاری و اقدامات بیماری یابی سرطان بسیار مهمتر از معاینات سالانه است.  این موارد و اقدامات بیماری یابی است که اساسا تعیین کننده زمان مراجعه به پزشک و انجام کارهای لازم است.         مردم به 6 گروه که در مورد آنها توضیح خواهم داد تقسیم میشوند.  درکنار موارد پیشنهادی یک سلسله اقدامات بیماری یابی و پیشگیرانه ارائه شده است که تنها در افرادی که در گروههای پر خطر قرار دارند توصیه میشود.  مثلا پاپ اسمیر برای خانمهای زیر 18 سال توصیه نمیشود مگر انکه شروع زودرس فعالیت جنسی -آنها را در معرض خطر سرطان گردنه رحم قرار دهد. تعداد گروههای پر خطر زیاد است و تنها مواردی که اکثرا مردم به آن مبتلا میشوند آورده شده است. اگر فکر میکنید که با مشکل خاصی روبرو هستید در مورد اقدامات بیماری یابی مورد نیاز با پزشک مشورت کنید.                                                               شرح حال و معاینه کامل بالینی چیست؟ شرح حال بالینی مهمترین قسمت معاینه شما را تشکیل میدهد. تقریبا نیمی از مسائل با پرسش دقیق وضعیت سلامتی گذشته -سابقه بیماری در خانواده و علائم فعلی توسط پزشک کشف میشود.  همچنین پزشک باید در مورد عادات خوردن و نوشیدن-مصرف مواد مخدر-داروهایی که در حال حاضر استفاده میکنید-شغل-فعالیتهای تفریحی-عواطف-تأهل-و در صورت لزوم مشکلات جنسی-از شما سؤال کند. معاینه بالینی کامل توسط پزشک شامل بررسی کلیه قسمتهای بدن است که از طریق ضربه های آرام دست و انگشت -بکارگیری وسایل پزشکی-گوش کردن و بررسی سوراخهای طبیعی بدن انجام میشود.  برای معاینه کامل تمام قسمتهای بدن توسط پزشک باید کاملا برهنه شوید. معاینه بدنی حدود 20 در صد از مشکلات پزشکی قابل تشخیص شما را آشکار میکند. پزشک همچنین آزمایشهای گوناگون بیماری یابی را متناسب با سن و جنسیت شما تجویز میکند. پرتونگاری از قفسه سینه دیگر جزو این آزمایشها نیست و تنها باید هنگامی تجویز شود که علائمی از بیماریهای قلب و ریه مانند سرفه مزمن-خلط خونی و غیره وجود دارد.     نوار قلبی نیز تنها هنگامی تجویز میشود که احتمال بیماری قلبی زیاد باشد زیرا در غیر اینصورت آزمایش حساسی برای کشف مشکلات قلبی نیست.                                                           هنگام معاینه-پزشک در جستجوی چه مواردی است؟  چشمها: در چشم در جستجوی تومورها و آب مروارید است. ظاهر شبکیه راهنمای خوبی در مورد بیماریهای عروق خونی در سایر نقاط بدن است. فشار کره چشم برای رد بیماری آب سیاه اندازه گیری میشود.                          گوشها : به عفونت و انسداد مجرای گوش دقت میکند. قدرت شنوایی بخصوص در سنین کهولت باید سنجیده شود.                       دهان :به زبان و حنجره برای تشخیص سرطان دهان-عفونت حلق و کمبود ویتامین توجه میکند.                              گردن: غدد لنفاوی را از لحاظ احتمال عفونت و سرطان و غده تیروئید را جهت تعیین اندازه وقوام آن لمس میکند.                        قفسه سینه : برای کشف ذات الریه و اندازه قلب با انگشت به قفسه سینه ضربه میزند. از گوشی پزشکی برای کشف بیماریهای ریه و قلب استفاده میکند.                        پستان : پستانها را از نظر وجود سرطان و کیست لمس میکند.                         شکم : شکم را از نظر وجود غده یا بزرگی احشا لمس میکند.                                 کشاله ران : از نظر وجود فتق و تومور بیضه بررسی میشود.                    دستها و پاها: واکنشهای این اعضا با چکش پزشکی برای بررسی اختلالات عصبی سنجیده میشود.                          راست روده : برای بررسی بزرگی پروستات در مردها با انگشت معاینه میشود و نمونه مدفوع برای ازمایش وجود خون مخفی برداشته میشود(از نظر سرطان روده بزرگ).          گرفتن شرح حال و معاینه کامل چند بار ضرورت دارد؟ هر بار که برای انجام بیماری یابی نزد پزشک خود میروید نباید انتظار گرفتن شرح حال و معاینه کامل را داشته باشید. با این حال معاینه کامل ادواری در کشف موارد بدون علامتی مثل سرطان پوست و آب سیاه اهمیت دارد. پزشک ممکن است دلایل قانع کننده ای در مورد تغییر این برنامه داشته باشد.                                         دگرگونی رفتاری به عنوان پیشگیری: یکی از تحولات بزرگی که در دیدگاه پزشکان نسبت به پیشگیری از بیماری ایجاد شده-درک این نکته است که توصیه به تغییر عادات مضر بسیار مؤثرتر از هر آزمایش بیماری یابی برای ارتقای بهداشت و جلوگیری از بیماری است. اکثر پزشکان میدانند که باید توجه بیماران خود را به نکات زیر جلب کنند:                                            سیگار نکشید. الکل و مواد مخدر مصرف نکنید. چربی رژیم غذایی را کاهش دهید. ورزش کنید. موارد آسیب بدنی را گزارش کنید.                 رعایت این موارد در ارتقای سلامت عمومی بسیار مؤثرتر از اقدامات بیماری یابی برای بیماریهای ناشی از عادات بد است.                                                            معاینات ادواری بالینی برای گروههای 6 گانه مردم :                                                                                  گروه اول از هنگام تولد تا 18 ماهگی: معاینه بالینی کامل در 2-4-6-15-و 18 ماهگی--------اندازه گیری هموگلوبین و هماتوکریف خون در 6 ماهگی---------------شنوایی سنجی در 18 ماهگی--------------واکسیناسیون مطابق برنامه ملی کشوری-----------------همانطور که ملاحظه میکنید مراجعه به پزشک در دوره کودکی براساس برنامه واکسیناسیون علیه بیماریهای عفونی -تنظیم میشود. در این موقعیتها پزشک دور سر کودک را برای ارزیابی تکامل مغز اندازه گیری میکند و به ارزیابی معیارهای مورد انتظار در تکامل عاطفی کودک می پردازد.             علاوه بر اقدامات ذکر شده پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:  1-اضافه کردن ماده فلوراید در صورتی که کودک شما در محلی زندگی میکند که فلوراید آب آن ناکافی است.  2-آزمایش خون از نظر میزان سرب-در صورتی که شغل والدین با سرب ارتباط دارد.                                  گروه دوم از 2 تا 12 سالگی : معاینه بالینی کامل در 2-3-4-5-6-8-10-و 12سالگی-----------------بینایی سنجی در 3 سالگی----------------------آزمایش کامل ادرار در 4 سالگی---------------ادامه واکسیناسیون مطابق برنامه ملی کشوری------------اقدام اضافی برای کودکانی که در گروههای پر خطر هستند عبارت است از :  *شنوایی سنجی قبل از 3 سالگی یا زودتر در کودکانی که سابقه خانوادگی اختلال شنوایی دارند و یا خود سابقه بیماریهای عفونی مادر زادی مانند تبخال-سیفلیس-سرخجه داشته اند و یا مبتلا به ناهنجاریهای مادرزادی مثل کام شکری هستند.                                                             گروه سوم از 13 تا 19 سالگی: معاینه بالینی کامل در 14-16 و 18 سالگی----------------واکسن دیفتری و کزاز در 16 سالگی-------------------اقدامات ویژه برای نوجوانانی که در گروههای پر خطر قرار دارند شامل:      1-معاینه کامل پوست در نوجوانانی که به دلیل نوع تفریح یا اشتغالشان بیشتر در معرض نور خورشید قرار میگیرند یا سابقه خانوادگی سرطان پوست دارند و یا دارای خالهای بزرگ مادرزادی هستند.           2-معاینه بیضه ها در پسری که دارای سابقه بیضه نزول نکرده یا بیضه کوچک است.                  3-آزمایش وجود پادتن سرخجه در خانمهایی که در سن باروری هستند و در طفولیت واکسن سرخجه نزده اند به منظور پیشگیری از نشانگان (سندروم)سرخجه مادرزادی(ناهنجاریهای مغز-کلیه-و غیره).                                          4-آزمایش پاپ اسمیر هر 1 تا 3 سال برای کشف زود رس سرطان دهانه رحم در خانمهایی که از لحاظ جنسی فعال هستند. در صورت وجود 3 جواب منفی متوالی این آزمایش میتواند دیرتر انجام شود.              5-آزمایش برای سیفلیس -بیماری ناشی از کلامیدیا و سوزاک برای کسانی که ممکن است به یکی از این بیماریها مبتلا شوند.                                                          گروه چهارم از 19 تا 39 سالگی: معاینه بالینی کامل هر 5 سال-------------اندازه گیری قد و وزن هر 1 تا 3 سال-------------اندازه گیری فشار خون هر 1 تا 3 سال--------------واکسن دیفتری و کزاز هر 10 سال--------------آزمایش پاپ اسمیر هر 1 تا 3 سال------------------معاینه پستان هر 3 سال-------------------ماموگرافی به عنوان مبنا بین 35 تا 39 سالگی----------اکثر آزمایشهای پیشنهادی در نوجوانان متعلق به گروههای پر خطر در بالغان جوان نیز باید انجام شود .توصیه های اضافی شامل موارد زیر است:  1-معاینه کامل ادواری دهان برای کشف زودرس سرطان در افرادی که سیگار میکشند -توتون میجوند یا الکل زیاد مصرف میکنند. این بررسی باید بخشی از معاینه منظم دندانپزشکی شما باشد.           2-معاینه بالینی پستان و ماموگرافی به طور ادواری برای کشف زودرس سرطان پستان در خانمهای 35 ساله و بالاتر با سابقه خانوادگی سرطان پستان در خویشاوندان درجه اول (مادر-مادر بزرگ-خواهر) .                 3-آزمایش خون و ادرار برای کشف بیماری قند در افرادی که چاق هستند -سابقه خانوادگی بیماری قند دارند و در خانمهایی که هنگام حاملگی دچار بیماری قند بوده اند.                         4-معاینه روده بزرگ به وسیله سیگموئیدوسکوپ برای کشف زودرس سرطان این عضو در افرادی که سابقه خانوادگی پولیپ روده بزرگ دارند.                  5-تزریق واکسن هپاتیت ب در مردان همجنس باز -معتادان تزریقی-دریافت کنندگان فراورده های خونی و افرادی که در مشاغل درمانی فعالیت میکنند و در معرض تماس با فراورده های خونی هستند.                     6-تزریق واکسن آنفلوانزا و پنوموکوک در کسانی که مبتلا به بیماریهای مزمن قلب-ریه-و کلیه- بیماری قند-سیروز(تشمع کبدی)-میلوم متعدد(نوعی سرطان خون)- و یا یک نقص ایمنی هستند و نیز در کسانی که طحال ندارند و یا الکلی هستند.               7-تزریق واکسن سرخک-اوریون-و سرخجه در کسانی که قبلا این واکسنها را نزده اند.                                                                                              گروه پنجم از 40 تا 64 سالگی : معاینه بالینی کامل تا 60 سالگی هر 5 سال و سپس سالانه--------------اندازه گیری قد و وزن هر 1 تا 3 سال--------------------------اندازه گیری فشار خون هر 1 تا 3 سال-----------------واکسن دیفتری و کزاز هر 10 سال----------------اندازه گیری کلسترول خون هر 1 تا 3 سال-----------------معاینه مقعد و راست روده با انگشت هر 1 تا 3 سال-------------------معاینه پستان هر سال------------ ماموگرافی بین 40 تا 49 سالگی هر 2 سال و از 50 سالگی به بعد هر سال-------------آزمایش پاپ اسمیر و معاینه لگن هر 1 تا 3 سال----------------------کلیه توصیه ها در بالغان جوان متعلق به گروههای پرخطر در مورد بالغان میانسال نیز کاربرد دارد. موارد زیر نیز افزون برآنها پیشنهاد میشود:                                  1-گرفتن نوار قلب در مردانی که دارای 2 عامل خطر بیماری قلبی یا بیشتر هستند(عوامل خطر عبارتند از: کلسترول خون بالا-فشار خون بالا-کشیدن سیگار-بیماری قند-سابقه خانوادگی بیماری عروق قلب-خانه نشینی در مردان) و برای انجام یک ورزش سنگین برنامه ریزی میکنند.                2-آزمایش سالانه از نظر وجود خون مخفی در مدفوع یا بکار گیری سیگموئیدوسکوپ برای کلیه افراد بالای 50 سال که دارای یک خویشاوند درجه یک مبتلا به سرطان روده بزرگ هستند و نیز برای هر بیمار مبتلا به سرطان رحم-تخمدان-پستان-و یا هر فردی با سابقه بیماری التهابی روده-پولیپ یا سرطان راست روده و روده بزرگ. بسیاری از پزشکان انجام آزمایش وجود خون مخفی در مدفوع را برای همه و بدون توجه به سابقه توصیه میکنند.                                   3-بررسی محتوای مواد معدنی استخوان در خانمهایی که در معرض خطر زیاد پوکی استخوان هستند.(مثلا برداشتن تخمدانها قبل از یائسگی-استخوان بندی ضعیف) و برای انها به هر دلیل نمیتوان درمان با استروژن را توصیه کرد.                                       گروه ششم از 65 سالگی به بالا : معاینه بالینی کامل تا 74 سالگی هر 2 سال و سپس سالانه-----------------اندازه گیری وزن و قد سالانه------------اندازه گیری فشار خون سالانه--------------سنجش قدرت بینایی و آزمایش برای آب سیاه سالانه------------شنوایی سنجی سالانه--------------اندازه گیری کلسترول خون سالانه--------------آزمایش کامل ادرار از نظر وجود قند و پروتئین سالانه----------------آزمایش مدفوع از نظر وجود خون سالانه----------------تزریق واکسن آنفلوانزا سالانه-----------تزریق واکسن پنوموکوک  یک بار در سن 65 سالگی---------------واکسن دیفتری و کزاز هر 10 سال------------------------معاینه بالینی پستان تا 75 سالگی سالانه---------------ماموگرافی تا 75 سالگی هر 1 تا 2 سال--------------آزمایش پاپ اسمیر و معاینه لگن هر 1 تا 3 سال.       در این دوره زندگی داشتن پرونده دقیق و کامل پزشکی دارای ارزش خاصی است زیرا بسیار احتمال دارد که به بیش از یک پزشک مراجعه کنید و آنها با پرونده گذشته درمانی شما آشنا نباشند و در نتیجه آزمایشهای غیر ضروری توصیه کنند و یا داروهایی تجویز نمایند که با توجه به سابقه پزشکی شما نامناسب باشند. همچنین در این دوره احتمال سپری کردن اوقات در شرایطی با تسهیلات گسترده مراقبتی بیشتر است. به خاطر داشته باشید که کلیه توصیه ها در مورد بالغان جوان و میانسال که در گروههای پر خطر قرار دارند در مورد افراد سالخورده نیز کاربرد دارد.  به خاطر داشته باشید که فهرستهای ارائه شده کامل نیست و پزشک براساس سابقه پزشکی شما ممکن است اقدامات یا آزمایشها و بررسیهای معمول و غیر معمول چندی را توصیه کند.

 



تاريخ : دوشنبه 19 دی1390 | 8:18 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
زگیلها برجستگیهای کوچک و تا حدودی مسری هستند که به علت بیش از ۳۵ نوع ویروس پاپیلومای انسانی پدید می آیند. این ویروس باعث میشود که سلولهای روپوست عفونی شده و بسرعت تکثیر یابند و ایجاد یک برآمدگی پوستی توده مانند کنند. برخی زگیلها بخصوص آنها که در مقعد و نواحی تناسلی و در حنجره به وجود می آیند با ایجاد تومورهای بدخیم همراهند.            زگیلها به همه شکلی ظاهر میشوند .زگیلهای عادی معمولا کوچک هستند و قطر آنها از یک شانزدهم اینچ تا یک دوم اینچ متغیر است و دارای سطحی برآمده -نامنظم و گل کلمی هستند. قوام آنها سفت است و رنگشان از صورتی کم رنگ تا برنزه- زرد-خاکستری-یا قهوه ای متغیر است.  این زگیلها اطراف مناطقی که در معرض ضربه قرار دارند (مثل صورت-دستها-آرنجها-زانوها-و ناخن انگشت افرادی که ناخنهای خود را میجوند) ظاهر میشوند. آنها در کودکان شایعترند و به ندرت در سالخوردگان ایجاد میشوند.   وقتی زگیلها در سطوحی که متحمل فشار هستند (مثل کف دستها و کف پاها) ظاهر شوند به سمت داخل رشد میکنند.این زگیلها اغلب در دسته هایی که تحت عنوان زگیلهای موزاییکی شناخته میشوند یافت میشوند.   زگیلهای مسطح میتوانند در همه جا بروز کنند ولی اغلب پشت دستها و روی صورت یافت میشوند. این زگیلها تمایل دارند که به وفور گسترش یابند -بنابراین ۲۵ تا ۱۰۰ عدد از آنها ممکن است موجود باشد. اگر این زگیلها در محل روییدن ریش بروز کنند -تراشیدن ریش ممکن است دشوار شود زیرا این عمل باعث ایجاد ضایعات بیشماری میشود که در اثر بریدگی و تلقیح به خود به وجود آمده اند.                               آیا زگیل مسری است؟ در واقع به طور مسلم اینطور است ولی به علت تأخیر طولانی بین تماس و ظهور ضایعات تعیین شخص مسئول انتقال تقریبا غیر ممکن است.  آسیب پذیری نسبت به زگیل به میزان زیادی در بین افراد متفاوت است. به نظر میرسد افرادی که در معرض حساسیتها قرار دارند مستعد ابتلا به زگیل باشند.  چون پزشکان مراقبتهای ویژه ای را در برخورد با زگیل اعمال نمیکنند -معمولا تصور میشود که میزان سرایت این عارضه اندک است و مسلما نیازی به دوری کردن از افراد مبتلا به زگیل وجود ندارد. با این حال این نکته در مورد زگیلهای تناسلی صادق نیست و این عارضه یک عفونت مقاربتی بشدت مسری است که به طور کاملتر در پستهای  آرشیو بیماریهای مقاربتی بررسی شده است.                                             درمان : اکثر زگیلها خود به خود ظرف ۶ تا ۲۴ ماه برطرف میشوند. این خاصیت بیماری است که احتمالا باعث به وجود آمدن تعداد زیادی از روشهای درمانی عامیانه و افسانه ای شده است. دارویی به نام وارت آف معمولا باعث برطرف شدن زگیل میشود این دارو هرگز نباید روی صورت به کار رود همچنین به علت اینکه این دارو از اسید ساخته شده و زگیلها را تخریب میکند به هیچ عنوان نباید با پوست سالم اطراف زگیل تماس یابد دستورالعمل دقیق استفاده از آن را پزشک به شما آموزش میدهد. در صورتی که هرگونه شکی در برخورد با زگیل دارید با متخصص بیماریهای پوست مشورت کنید.  هرگز زگیل را با چاقو یا تیغ نبرید. این کار تنها باعث خونریزی -عفونت- و گسترش زگیلها خواهد شد. از جویدن ناخنهای خود نیز بپرهیزید زیرا این عمل نیز تنها باعث افزایش احتمال گسترش زگیلها خواهد شد.    روشهای درمانی متعددی وجود دارند که پزشک میتواند آنها را توصیه کند. این روشها عبارتند از: انجماد-مواد سوزاننده-درمان با اشعه لیزر-و جراحی.  زگیلهای کف پا که اغلب بسیار دردناکند و باعث اختلال در راه رفتن میشوند معمولا با مواد سوزاننده و بعد از آن با انجماد و سایر روشهای تخریبی درمان میشوند. زگیلهای کوچک مسطح اغلب به طور موفقیت آمیزی با داروی ترتینوین(رتین A) که برای آکنه نیز به کار میرود درمان میشوند. شما باید برای تجویز این دارو و مقدار استفاده از آن به پزشک مراجعه کنید.  

تاريخ : یکشنبه 11 دی1390 | 0:14 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
آرنج تنیس باز یکی دیگر از عوارضی است که در اثر آسیب دیدگی ناشی از حرکات تکراری ایجاد میشود. در این مورد عارضه به علت حرکات پیچشی ساعد و یا باز و بسته شدن مشت به وجود می آید. این مسئله به هیچ وجه منحصر به تنیس بازان نیست. نجاران نیز به آرنج تنیس باز مبتلا میشوند. این عارضه در سیاستمداران در اثر دست دادن زیاد گزارش شده است. علائم شایع درد در سمت خارج آرنج هنگام بلند کردن آرنج یا بستن مشت است و این درد به علت کشیدگی زردپی عضلاتی است که مچ را به عقب خم میکنند. این زردپی ها در برجستگی استخوانی خارجی آرنج( اپی کوندیل خارجی) قرار دارند. وارد کردن فشار به این نقطه استخوانی تقریبا همیشه باعث بروز درد ناگهانی میشود. کشیده شدن این زردپی ها هنگام ضربه زدن در بازی تنیس (بویژه ضربه هایی که نامناسب زده شود) شایع است- به همین علت این عارضه را به این نام میشناسند.  یک عارضه مشابه دیگر به نام آرنج گلف باز وجود دارد که در آن زردپی هایی که مچ را به پایین خم میکنند یا آن را میگردانند مبتلا میشوند. در آرنج گلف باز درد در قسمت داخلی آرنج حس میشود.                          درمان: آرنج خود را به طور موقت استراحت دهید. از بازی تنیس یا گلف خودداری کنید و از بلند کردن آرنج و دست دادنهای مکرر بپرهیزید. بستن یا آویزان کردن دست به ندرت ضرورت می یابد.  روزی ۳ بار به مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه کیسه یخ (از روی یک حوله) روی آرنج خود بگذارید. شما میتوانید با مصرف یکی از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن دردتان را کاهش دهید. کشش مچ به طور متناوب میتواند به جلوگیری از خشک شدن آن کمک کند. پزشک میتواند با تجویز تمرینات مناسب به جلوگیری از عود عارضه کمک کند. قالب شکسته بندی مخصوص آرنج تنیس باز را میتوانید از اکثر فروشگاههای کالاهای ورزشی تهیه کنید. این وسیله ممکن است در جلوگیری از عود مفید باشد. همچنین میتوانید از پزشک درخواست تجویز قالب شکسته بندی مچ کنید-زیرا خم کردن نادرست مچ اغلب باعث بروز آرنج تنیس باز میشود.  تزریق استروئید نیز ممکن است به طور موقت درد را کاهش دهد.  بهبودی تدریجی است و برای تسکین درد ممکن است هفته ها یا ماهها وقت لازم باشد.  جراحی برای آزاد کردن اتصالات عضلانی تنها در موارد نادر ضرورت می یابد.

تاريخ : یکشنبه 4 دی1390 | 8:16 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
حدود نیمی از موارد ناباروری در اثر مشکلات مردان به وجود می آید . در برخی موارد ناتوانی جنسی که در پست قبلی مشکلات پزشکی مردان توضیح داده شد مسبب این عارضه است ولی اغلب تعداد کم اسپرم باعث آن میشود. موارد زیر از علل شایع تعداد کم اسپرم است :                        ۱-عفونتهای قبلی: التهاب بیضه ناشی از اوریون ممکن است با تأثیر نامطلوب روی بیضه ها باعث کاهش تعداد اسپرم شود. بیماریهای مقاربتی بویژه سوزاک به طور شایعتر باعث این تأثیر نامطلوب روی مجاری اسپرم میگردند. برای اصلاح این عوارض کار زیادی نمیتوان کرد اگر چه در موارد مسدود شدن مجرای منی -جراحی میکروسکوپی ممکن است قدرت باروری را دوباره برقرار کند.                        ۲-داروها: داروهای با نسخه مثل سولفاسالازین( که در درمان التهاب زخمی شونده روده بزرگ مصرف میشود) و برخی استروئیدها ممکن است تعداد اسپرم را کاهش دهند.  ماری جوآنا نیز میتواند این اثر را ایجاد کند.                       ۳-واریکوسل: این عارضه در پستهای قبلی مشکلات پزشکی مردان توضیح داده شده است. برداشتن وریدهای متسع شده تعداد اسپرم را افزایش میدهد.                                                 ۴-حرارت: تولید اسپرم به درجه حرارت حساس است. در برخی موارد لباس تنگ میتواند درجه حرارت بیضه ها را به قدری افزایش دهد که باعث کاهش تعداد اسپرم شود. پوشیدن شورت مشت زنی و زیر شلوار گشادتر ممکن است مشکل را برطرف کند.                                                ۵-آسیب دیدگی: سابقه ضربه قبلی یا پرتوتابی میتواند باعث آسیب غیر قابل برگشت بیضه شود.                       ۶-کمبود هورمون: در موارد نادر کاهش تولید تستوسترون میتواند باعث کاهش تعداد اسپرم شود. گاهی میتوان این عارضه را با تزریق تستوسترون اصلاح کرد.            

تاريخ : یکشنبه 4 دی1390 | 7:54 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
سرطان تخمدان خوشبختانه نادر است و اکثرا بعد از یائسگی بروز میکند. به علت اینکه تخمدانها داخل شکم قرار دارند این سرطان ممکن است قبل از ایجاد علائم گسترش یابد. علائم معمولا شامل تورم شکم است که اغلب به علت تجمیع مایع (آسیت خوانده میشود) پدید می آید.  درد قسمت تحتانی شکم و کاهش وزن غیر قابل توجیه نیز از علائمی هستند که نشانگر لزوم مراجعه فوری به پزشک می باشند.                              تشخیص : تشخیص زود رس (زمانی که سرطان راحت تر درمان میشود) به احتمال زیاد هنگام معاینات منظم لگنی توسط پزشک داده خواهد شد. پرتونگاری و تصویر نگاری با امواج ماورای صوت (اولتراسوند) روشهای با ارزشی هستند که اندازه و میزان گسترش سرطان را مشخص میکنند. تشخیص بافتی معمولا توسط لاپاروسکوپی (گذراندن یک لوله توخالی از طریق یک برش کوچک به داخل شکم) - یا باز کردن شکم از طریق یک برش بزرگتر برای دستیابی به تخمدانها -صورت میگیرد. اگر نتیجه نمونه برداری مثبت بود -برداشتن تخمدان و بافتهای مربوطه در همان عمل جراحی انجام میشود.                                    درمان : برای کسب اطمینان از برداشته شدن کل تومور -هر دو تخمدان -لوله های رحمی-و رحم برداشته میشوند.  بعد از عمل جراحی -درمانهای کمکی به صورت شیمی درمانی با داروهای ضد سرطان یا پرتو درمانی برای درمان بافتهای سرطانی باقی مانده انجام میشود.                              عوامل خطر ساز : احتمال بروز سرطان تخمدان در زنانی که در حامله شدن مشکل داشته اند و یا هرگز حامله نشده اند تا حدودی بیشتر است. بین سرطان تخمدان و سرطان پستان ممکن است ارتباطهایی باشد زیرا احتمال بروز سرطان پستان در زنانی که سرطان تخمدان داشته اند چهار برابر بیشتر از زنانی است که سرطان تخمدان نداشته اند. با این همه مهمترین عامل خطر ساز برای سرطان تخمدان وجود سابقه خانوادگی این سرطان است که تصور میشود به طریق اتوزوم غالب (یعنی اگر حتی یکی از ژنهای تولید کننده یک صفت یا بیماری به ارث برسد آن صفت یا بیماری منتقل میشود.) به ارث میرسد.  خواهران یا دختران یک خانواده مستعد به ابتلای سرطان تخمدان که دو نفر یا بیشتر از خویشاوندان درجه یک آنها (مادر-خواهر و دخترانی که در نیمی از ژنهایشان مشترکند) مبتلا هستند -ممکن است به احتمال ۵۰ درصد به سرطان تخمدان دچار شوند.  این میزان را با خانمهایی که سابقه خانوادگی سرطان تخمدان ندارند و احتمال ابتلا ۱ نفر در ۷۰ نفر دارند -مقایسه کنید. خطر بروز سرطان تخمدان در زنانی که یک خویشاوند درجه یک و یک خویشاوند درجه دوم (مادر بزرگ یا عمه و خاله) یا دو خویشاوند درجه دوم آنها (که در یک چهارم ژنهایشان مشترکند) مبتلا هستند -کمتر از ۵۰ درصد است.                      این خطر بالای ابتلا به سرطانی که کشف آن در مراحل اولیه دشوار است و برای آن تنها آزمایشهای بیماریابی مناسب معدودی وجود دارد -ممکن است انجام اقدامات پیشگیرانه فوق العاده ای را الزامی کند. بسیاری از متخصصان سرطان برای پیشگیری -برداشتن تخمدانها را در این موارد نادر توصیه میکنند. مشاوره ژنتیک زودرس نیز برای دستیابی به درک روشنی از خطر انتقال ژن سرطان زا به یک دختر ضروری است.  اگر سابقه خانوادگی سرطان تخمدان وجود دارد و برداشتن پیشگیرانه تخمدان برای بیمار غیر قابل قبول است -معاینه لگن و شکم هر شش ماه یکبار -به علاوه تصویر نگاری ادواری با امواج ماورای صوت (اولتراسوند) به روش راپلر از وضعیت خونرسانی به تخمدانها توصیه میشود.

تاريخ : دوشنبه 28 آذر1390 | 7:38 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
به غیر از زردی مختصری که در اثر افزایش سن به طور طبیعی ایجاد میشود-تغییر رنگ دندان علل متعددی دارد.  سیگار کشیدن و مصرف بیش از حد چای و قهوه میتواند باعث ایجاد لکه های قهوه ای رنگ شود. مرگ ریشه دندان باعث تغییر رنگ خاکستری میشود.  داروهای خاص مثل تتراسیکلین و برخی بیماریها مثل سیاه سرفه و سرخک در مراحل خاص تکامل دندان میتوانند باعث ایجاد تغییر رنگ منقوط شوند.                                   درمان : لکه های سطحی ناشی از سیگار کشیدن و مصرف قهوه هنگام تمیز کردن دندانها توسط دندانپزشک برداشته میشوند. تغییر رنگ ناشی از مرگ ریشه دندان را معمولا میتوان هنگام ترمیم و پر کردن ریشه دندان سفید کرد.  تغییر رنگهای عمیقتر را معمولا میتوان تنها با چسباندن روکشهای چینی یا پلاستیکی به دندان یا با روشهای جدید سفید کردن دندان اصلاح کرد. برای کسب راهنماییهای لازم به دندانپزشک مراجعه کنید.

تاريخ : شنبه 26 آذر1390 | 7:58 قبل از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
اختلالات تکلمی و زبانی به میزان زیادی در نحوه صحبت کردن و فهمیدن ما تأثیر میگذارد. توانایی برقراری ارتباط یکی از مهمترین مشخصه های انسانی است. برقراری ارتباط آسان برای یادگیری-کار-و کلیه رفتارهای متقابل اجتماعی ضروری است. از میان علل اختلالات تکلمی و زبانی میتوان از فقدان شنوایی-فلج مغزی و سایر اختلالات عصبی عضلانی -ضربه به سر-سکته مغزی-بیماریهای ویروسی-عقب ماندگی ذهنی-داروها-نقایص بدنی مثل شکاف کام- و ناکافی بودن الگوهای تکلمی نام برد. دلیل این اشکالات اغلب ارثی یا ناشناخته است. با این حال میتوان بر بسیاری از اختلالات تکلمی و زبانی غلبه کرد و یا به میزان زیادی باعث بهبودی آنها شد.                                                                                     لکنت زبان : این نکته که لکنت زبان در اثر داشتن والدین عصبانی و نامتعادل ایجاد میشود یک برداشت اشتباه ولی رایج است. این برداشت غلط منجر به این شده است که والدین احساس کنند مشکل تکلمی کودکشان تقصیر آنهاست.  بررسیهای متعدد بویژه بررسیهایی که روی دوقلوها انجام شده است نشان میدهد که لکنت زبان عمدتا (اگر نه کاملا) ارثی است.  افراد مبتلا به لکنت زبان و والدین آنها عصبیتر از افرادی که لکنت ندارند -نیستند و لکنت زبان در اثر برخی روشهای تربیتی نادرست کودک ایجاد نمیشود و کودکان مبتلا به لکنت زبان مضطربتر از کودکانی که لکنت ندارند -نیستند.   لکنت زبان شایع است .تکرار بخشی از کلمه بویژه اولین لغت جمله شایعترین اشکال تکلمی است. کشیدن صدا و مکث شدید نیز ممکن است ایجاد شود.  لکنت زبان اغلب بین سنین ۳ تا ۵ سالگی آغاز میشود. وقوع آن تا هنگام بلوغ کاهش می یابد و بعد از آن لکنت زبان نادر است. برخی از کودکان بعد از چند ماه و بدون درمان لکنت زبانشان بهبود می یابد. این اختلال در قریب یک درصد افراد مزمن میشود و علائمی مثل دوری از جمع و گوشه گیری نشانگر ضرورت مراقبتهای تخصصی است. مانند بسیاری از اختلالات تکاملی که در کودکی آغاز میشود -پسرها بیش از دخترها مبتلا میشوند و این نسبت با بالا رفتن سن افزایش می یابد. خطر بروز لکنت زبان در خویشاوندان نزدیک فرد مبتلا سه برابر بیشتر از جمعیت عمومی است. اگر یکی از دوقلوهای همسان لکنت داشته باشد احتمال ابتلای دیگری ۵۰ درصد است.   عوامل محیطی در لکنت زبان تا حدودی نقش دارند ولی این عوامل با رفتار والدین ارتباطی ندارد. برای مثال شایعترین علت لکنت زبانی که در بزرگسالی شروع میشود ضربه به سر یا سکته مغزی است. کودکان مبتلا به صدمه مغزی نیز به بروز لکنت زبان مستعد تر هستند.  چندین بررسی مقایسه ای نشان داده اند که آموزش فشرده مهارتهای تکلم فصیح میتواند پیشرفت قابل توجهی ایجاد کند. در اکثر موارد افراد مبتلا که به تمرین تکلم فصیح ادامه میدهند بعد از دو سال به ندرت لکنت خواهند داشت و دیگر به دلیل این اشکال احساس نقص نمیکنند.                                          سایر اشکالات تکلمی : اختلالات صوتی با ارتفاع نامتناسب (خیلی زیر-خیلی بم-ناموزون) -بلندی-یا کیفیت (خشن-دورگه-نفس نفس زنان-تودماغی) صوت مشخص میشود.  اختلالات تلفظی اساسا به سه گروه تقسیم میشوند که عبارتند از حذف کردن-جایگزین کردن و تغییر شکل دادن. مثال اختلال حذف کردن -تلفظ مثلا اند به جای هند یعنی حذف((ه)) و مثالهای اختلال جایگزین کردن تلفظ ((ث ))به جای ((س)) و ((و )) به جای ((ر)) است. این خطاهای تکلمی معمولا توسط والدین به عنوان یک الگوی آرامبخش و منسجم اصلاح میشود. البته اگر والدین کلمات را به لهجه بگویند کودک نیز همین کار را خواهد کرد((لهجه های محلی اختلال تلفظی نیستند مگر آنکه باعث اختلال در کار یا سازگاری اجتماعی شوند)).  تغییر شکل دادن اختلالی است که در آن به عنوان مثال یک صدا نادرست بیان میشود ولی به صدای مورد نظر نزدیک است .اکثر اشکالات تلفظی خود به خود برطرف میشود . تلفظ صحیح حروف ((پ))-((م))-و ((ب)) معمولا قبل از تلفظ صحیح حروف ((س))-((ل))-و((ر)) امکانپذیر است. اختلالات تلفظی دیرپا را میتوان با آموزشهای تکلمی -زبانی تصحیح کرد.

تاريخ : پنجشنبه 10 آذر1390 | 7:19 بعد از ظهر | نویسنده : دکترعسل اشعری
این عارضه نسبتا شایع است و بویژه در زنان بروز میکند. در این عارضه دستها و پاها گاهی کبود(سیانوز) به نظر میرسد و پاها سرد و عرق کرده میشود. علت آن انقباض شریانهای کوچکی است که دستها و پاها را مشروب میکنند. این عارضه با تصلب شرایین همراه نیست.  کبودی معمولا در اثر مواجهه با سرما بدتر میشود.                                                 درمان:  هیچ درمانی نیاز نیست. خودداری از مواجهه با هوای سرد به جلوگیری از انقباض کمک میکند. 



  • دانلود فیلم
  • دانلود نرم افزار
  • قالب وبلاگ